Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Nefha-i Muhammed (sav.)

Riya

48. Sayı · 2017/4

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ الشِّرْكُ الْأَصْغَرُ» قَالُوا: وَمَا الشِّرْكُ الْأَصْغَرُ يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: «اَلرِّيَاءُ، يَقُولُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: إِذَا جُزِيَ النَّاسُ بِأَعْمَالِهِمْ: اذْهَبُوا إِلَى الَّذِينَ كُنْتُمْ تُرَاءُونَ فِي الدُّنْيَا فَانْظُرُوا هَلْ تَجِدُونَ عِنْدَهُمْ جَزَاءً»

Mah­mud b. Lebîd ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Sizin için en çok kork­tu­ğum şey, küçük şirk­tir.” Ashâb-ı kirâm “Ey Allah’ın Ra­sûlü Küçük şirk nedir” de­di­ler. Ra­sû­lul­lah Efen­di­miz “Küçük şirk, ri­ya­dır, şüp­he­siz ki Allah Teâlâ, kul­lara amel­le­ri­nin kar­şı­lı­ğı­nın ve­ri­le­ceği kı­ya­met gü­nünde şöyle di­ye­cek­tir: “Dün­yada iken, gös­te­riş yap­tı­ğı­nız ki­şi­le­rin ya­nına gidin ve bakın (amel­le­ri­ni­zin mü­kâ­fa­tını on­lar­dan is­te­yin), on­la­rın ya­nında her­hangi bir kar­şı­lık bu­la­cak mı­sı­nız?””

Ahmed, Müs­ned, 39/39.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «قَالَ اللهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ، مَنْ عَمِلَ عَمَلًا أَشْرَكَ فِيهِ مَعِي غَيْرِي، تَرَكْتُهُ وَشِرْكَهُ»

Ebû Hu­reyre ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: Allah Teâlâ bu­yurdu ki: “Ben, or­tak­la­rın or­tak­lık­tan müs­tağni ola­nı­yım. Kim iş­le­diği amelde ben­den baş­ka­sını bana ortak ko­şarsa, o ki­şiyi de ortak koş­tu­ğunu da red­de­de­rim.”

Müs­lim, Zühd 46.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَجِدُ مِنْ شَرِّ النَّاسِ يَوْمَ القِيَامَةِ عِنْدَ اللَّهِ ذَا الوَجْهَيْنِ، الَّذِي يَأْتِي هَؤُلاَءِ بِوَجْهٍ، وَهَؤُلاَءِ بِوَجْهٍ»

Ebû Hu­reyre ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Sen, en şerli in­san­la­rın iki­yüz­lü­ler ol­duk­la­rını gö­rür­sün ki, bi­ri­le­rine bir yüzle di­ğer­le­rine bir başka yüzle gider ge­lir­ler.”

Bu­hârî, Me­nâ­kıb 1; Müs­lim, Fe­zâ­ilü’s-Sa­hâbe 199.

قَالَ أُنَاسٌ لِابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا: إِنَّا نَدْخُلُ عَلَى سُلْطَانِنَا، فَنَقُولُ لَهُمْ خِلاَفَ مَا نَتَكَلَّمُ إِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمْ، قَالَ: «كُنَّا نَعُدُّهَا نِفَاقًا»

İn­san­lar Ab­dul­lah b. Ömer ra­dı­yal­lâhu an­hümâ’ya gelip “Biz ida­re­ci­le­ri­mi­zin ya­nına girer ve ora­dan çık­tı­ğı­mız zaman söy­le­dik­le­ri­mi­zin tam tersi söz­ler on­lara söy­le­riz.” de­di­ler. Bunun üze­rine Ab­dul­lah b. Ömer: “Bu dav­ra­nışı, Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem za­ma­nında nifak ola­rak de­ğer­len­di­rir­dik.” ce­va­bını verdi.

Bu­hârî, Ahkâm 27.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَخْرُجُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ رِجَالٌ يَخْتِلُونَ الدُّنْيَا بِالدِّينِ يَلْبَسُونَ لِلنَّاسِ جُلُودَ الضَّأْنِ مِنَ اللِّينِ، أَلْسِنَتُهُمْ أَحْلَى مِنَ السُّكَّرِ، وَقُلُوبُهُمْ قُلُوبُ الذِّئَابِ»

Ebû Hu­reyre ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Ahir za­manda öyle kim­se­ler çı­ka­cak ve dini dün­yaya alet ede­cek­ler. Onlar in­san­lara yu­mu­şak gö­rün­mek için (sanki âbid, zâhid bir kimse gibi) kuzu de­ri­le­rine bü­rü­ne­cek­ler­dir. On­la­rın dil­leri (dün­yaya düş­kün­lük­leri se­be­biyle) şe­ker­den tatlı, fakat kalp­leri (buğz, nef­ret ve şeh­vet gibi duy­gu­ları se­be­biyle) kurt kal­bi­dir.”

Tir­mizî, Zühd 59.

عَنْ عَمَّارٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ كَانَ لَهُ وَجْهَانِ فِي الدُّنْيَا، كَانَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِسَانَانِ مِنْ نَارٍ»

Ammâr ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Kimin dün­yada iki yüzü varsa, kı­ya­met günü ateş­ten iki dili ola­cak­tır.”

Ebû Dâvûd, Edeb 39.

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَحْسَنَ الصَّلَاةَ حَيْثُ يَرَاهُ النَّاسُ، وَأَسَاءَهَا حَيْثُ يَخْلُو فَتِلْكَ اسْتِهَانَةٌ اسْتَهَانَ بِهَا رَبَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى»

Ab­dul­lah b. Mesud ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “İn­san­la­rın gör­düğü yerde na­ma­zını güzel kılıp yal­nız ba­şı­nay­ken (tadil-i erkân’a ri­a­yet et­me­ye­rek) kötü namaz kılan kim­se­nin yap­tığı (adeta) Rab­bini ha­fife al­mak­tır.”

Ebû Ya‘lâ, Müs­ned, 9/54.

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَمَّعَ سَمَّعَ اللهُ بِهِ، وَمَنْ رَاءَى رَاءَى اللهُ بِهِ»

İbn Abbâs ra­dı­yal­lâhu an­hümâ’dan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Kim (her­hangi bir ame­lini şöh­ret ka­zan­mak için halka) du­yu­rursa, Allah (onun gizli iş­le­rini) du­yu­rur. Kim de (iş­le­diği hayrı hal­kın tak­di­rini ka­zan­mak için) baş­ka­la­rına gös­te­rirse, Allah da onu(n ri­ya­kâr­lı­ğını) açığa vurur.”

Bu­hârî, Rikak 36, Ahkâm 9; Müs­lim, Zühd 47-48.

عَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ طَلَبَ العِلْمَ لِيُجَارِيَ بِهِ العُلَمَاءَ أَوْ لِيُمَارِيَ بِهِ السُّفَهَاءَ أَوْ يَصْرِفَ بِهِ وُجُوهَ النَّاسِ إِلَيْهِ أَدْخَلَهُ اللَّهُ النَّارَ»

Ka’b b. Mâlik ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre o, Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem’in şöyle bu­yur­du­ğunu işit­tim, dedi: “Âlim­lerle tar­tı­şıp övün­mek veya ca­hil­lerle alay etmek için ya da hal­kın dik­ka­tini ken­dine çek­mek için ilim tah­sil eden ki­şiyi Allah, ce­hen­ne­mine ata­cak­tır.”

Tir­mizî, İlim 6.

عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ تَعَلَّمَ عِلْمًا لِغَيْرِ اللَّهِ أَوْ أَرَادَ بِهِ غَيْرَ اللَّهِ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ»

Ab­dul­lah b. Ömer ra­dı­yal­lâhu an­hümâ’dan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “İlmi, Allah rı­za­sın­dan başka ga­ye­lerle öğ­re­nen veya ilimle Allah rı­za­sın­dan başka şey­leri ara­yan kişi, ce­hen­nem­deki ye­rine ha­zır­lan­sın.”

Tir­mizî, İlim 6.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ جُبِّ الْحَزَنِ»، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ: وَمَا جُبُّ الْحَزَنِ؟ قَالَ: «وَادٍ فِي جَهَنَّمَ تَتَعَوَّذُ مِنْهُ جَهَنَّمُ كُلَّ يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ». قُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَنْ يَدْخُلُهُ؟ قَالَ: «اَلْقُرَّاؤُونَ الْمُرَاؤُونَ بِأَعْمَالِهِمْ»

Ebû Hu­reyre ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Hüzün ku­yu­sun­dan Allah’a sı­ğı­nın.” Ashâb-ı kirâm, “Ey Allah’ın Ra­sûlü hüzün ku­yusu nedir?” diye sor­du­lar. Ra­sû­lul­lah Efen­di­miz de “Ce­hen­nemde bir vadi olup Ce­hen­nem her gün yüz kere ondan Allah’a sı­ğı­nır.” bu­yurdu. Bunun üze­rine ashâb, “Oraya kim­ler gi­re­cek­tir?” de­yince Efen­di­miz bu­yurdu ki: “Oraya, amel­le­rinde riya yapan kur­râ­lar1 gi­re­cek­tir!” 

Tir­mizî, Zühd 48.

  1. Kurrâ’dan maksat, Kur’ân-ı Kerîm’i güzel okuyan kimselerdir. (Ali el-Kârî, Mirkât, 1/337). ↩︎