Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Nefha-i Muhammed (sav.)

Cömertlik

53. Sayı · 2018/3

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: خَصْلَتَانِ لَا تَجْتَمِعَانِ فِي مُؤْمِنٍ: البُخْلُ وَسُوءُ الخُلُقِ.

Ebû Saîd el-Hudrîra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Bir mü’minin kal­binde şu iki has­let bir araya gel­mez: Cim­ri­lik ve kötü ahlak.

Tir­mizî, Birr ve Sıla 41.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: شَرُّ مَا فِي رَجُلٍ شُحٌّ هَالِعٌ وَجُبْنٌ خَالِع.ٌ

Ebû Hu­reyre ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Kişi de bu­lu­nan (huy­la­rın) en kö­tüsü, hırslı bir cim­ri­lik ve şid­detli bir kor­kak­lık­tır.”

Ebû Dâvûd, Cihad 22.

عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَهْرَمُ ابْنُ آدَمَ وَتَشِبُّ مِنْهُ اثْنَتَانِ: الْحِرْصُ عَلَى الْمَالِ، وَالْحِرْصُ عَلَى الْعُمُرِ

Enes b. Mâlik ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Âde­moğlu ih­ti­yar­la­ran­cak onda iki şey genç­le­şir: Mala karşı hırs ve ha­yata karşı hırs.” 

Bu­hârî, Rikâk 5; Müs­lim, Zekât 115.

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: إِيَّاكُمْ وَالشُّحَّ، فَإِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِالشُّحِّ، أَمَرَهُمْ بِالْبُخْلِ فَبَخِلُوا، وَأَمَرَهُمْ بِالْقَطِيعَةِ فَقَطَعُوا، وَأَمَرَهُمْ بِالْفُجُورِ فَفَجَرُوا.

Ab­dul­lah b. Amr ra­dı­yal­lâhu an­hümâ’dan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem bize hutbe irâd etti ve şöyle bu­yurdu: “Cim­ri­lik­ten sa­kı­nın, mu­hak­kak siz­den ön­ce­ki­ler cim­ri­lik se­be­biyle helak ol­du­lar. Cim­ri­lik on­lara, (adeta) ver­me­meyi em­retti onlar da ver­me­di­ler, ak­ra­baya iyi­liği kes­meyi em­retti onlar kes­ti­ler, on­lara günah iş­le­meyi em­retti onlar da günah iş­le­di­ler.”

Ebû Dâvûd, Zekât 46.

عَنْ سَعْد بن أَبِي وَقَّاصٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: تَعَوَّذُوا بِكَلِمَاتٍ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَعَوَّذُ بِهِنَّ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ البُخْلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ العُمُرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا، وَعَذَابِ القَبْرِ.

Sa‘d b. Ebî Vak­kâs ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre o, şöyle dedi: Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem’in dua eder­ken “Allah’ım! Kor­kak­lık­tan Sana sı­ğı­nı­rım, cim­ri­lik­ten Sana sı­ğı­nı­rım, ih­ti­yar­lı­ğın re­zil­lik dö­ne­mine düş­mek­ten Sana sı­ğı­nı­rım, dünya im­ti­han­la­rını kay­bet­mek­ten Sana sı­ğı­nı­rım ve kabir aza­bın­dan Sana sı­ğı­nı­rım.”di­ye­sı­ğın­dığı bu şey­ler­den siz de sı­ğı­nın.

Bu­hârî, De­a­vât 43.

عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدَّخِرُ شَيْئًا لِغَدٍ.

Enes b. Mâlik ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre o şöyle dedi: “Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem yarın için bir şey bi­rik­tir­mezdi.

Tir­mizî, Zühd 38.

عَنْ جَابِر بْن عَبْدِ اللهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: مَا سُئِلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا قَطُّ فَقَالَ لَا.

Câbir b. Ab­dul­lah ra­dı­yal­lâhu an­hümâ’dan ri­va­yet edil­di­ğine göre o şöyle dedi: Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem’den bir şey is­ten­di­ğinde asla yok de­mezdi.

Bu­hârî, Edeb 39; Müs­lim, Fe­zâil 56

عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنَمًا بَيْنَ جَبَلَيْنِ، فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ، فَأَتَى قَوْمَهُ فَقَالَ: أَيْ قَوْمِ أَسْلِمُوا، فَوَاللهِ إِنَّ مُحَمَّدًا لَيُعْطِي عَطَاءً مَا يَخَافُ الْفَقْرَ. فَقَالَ أَنَسٌ: إِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيُسْلِمُ مَا يُرِيدُ إِلَّا الدُّنْيَا، فَمَا يُسْلِمُ حَتَّى يَكُونَ الْإِسْلَامُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا.

Enes b. Mâlik ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre o şöyle dedi: “Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem’e bir adam ge­le­rek iki dağ ara­sını dol­du­ran bir koyun sü­rü­sünü is­tedi. Pey­gam­be­ri­miz de hemen is­te­diği ko­yun­ları verdi. (Ko­yun­ları alan) Adam kav­mine geldi ve: “Ey kav­mim! (der­hal) Müs­lü­man olun. Çünkü Mu­ham­med, fa­kir­lik kor­kusu duy­ma­dan ve­ri­yor.” dedi. Enes b. Mâlik söz­le­rine şöyle devam etti: “Bazı kim­se­ler sırf dün­ya­lık için Müs­lü­man olur­lardı. Fakat çok geç­me­den İslam on­la­rın gö­zünde, dün­ya­dan ve dünya üze­rin­deki her şey­den daha se­vimli ve de­ğerli hale ge­lirdi.”

Müs­lim, Fe­zâil 58.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: يَقُولُ الْعَبْدُ: مَالِي، مَالِي، إِنَّمَا لَهُ مِنْ مَالِهِ ثَلَاثٌ: مَا أَكَلَ فَأَفْنَى، أَوْ لَبِسَ فَأَبْلَى، أَوْ أَعْطَى فَاقْتَنَى، وَمَا سِوَى ذَلِكَ فَهُوَ ذَاهِبٌ، وَتَارِكُهُ لِلنَّاسِ.

Ebû Hu­reyre ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “İn­sa­noğlu, “Malım malım!” der. Hal­buki onun için ma­lın­dan ancak şu üç şey var­dır: Yiyip tü­ket­tiği, giyip es­kit­tiği ve sa­daka verip edip önden gön­der­diği. Ge­ri­sini ölümle terk eder ve in­san­lara bı­ra­kır.”

Müs­lim, Zühd 4.

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: لَأَنْ يَتَصَدَّقَ الْمَرْءُ فِي حَيَاتِهِ بِدِرْهَمٍ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَتَصَدَّقَ بِمِائَةِ دِرْهَمٍ عِنْدَ مَوْتِهِ.

Ebû Saîd el-Hudrîra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Bir kim­se­nin ha­ya­tında iken bir dir­hem sa­daka ver­mesi, ölüm anında yüz dir­hem sa­daka ver­me­sin­den daha ha­yır­lı­dır.”

Ebû Dâvûd, Va­sâyâ 3.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَتَى رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ؟ فَقَالَ: أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ، تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْغِنَى، وَلَا تُمْهِلَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ الْحُلْقُومَ قُلْتَ: لِفُلَانٍ كَذَا، وَلِفُلَانٍ كَذَا، أَلَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ.

Ebû Hu­reyre ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre o, şöyle dedi: Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem’e bir adam geldi ve:“Ey Allah’ın Ra­sûlü! Hangi sa­da­ka­nın se­vabı daha bü­yük­tür?” dedi. Pey­gam­be­ri­miz şöyle bu­yurdu: “Sıh­ha­tin ye­rin­dey­ken, cim­ri­li­ğin üze­rinde, fakir düş­mek­ten en­dişe et­mek­tey­ken, daha büyük zen­gin ol­mayı ar­zu­lar­ken sa­daka ver­me­nin (se­vabı daha bü­yük­tür). (Bu işi) can bo­ğaza gelip de “Fa­lana şu kadar.”, “Fi­lana bu kadar.” de­meye bı­rakma. Zaten o mal vâ­ris­ler­den şunun-bunun ol­muş­tur.”

Bu­hârî, Zekât 11, Va­sâyâ 17; Müs­lim, Zekât 92.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: السَّخِيُّ قَرِيبٌ مِنَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الجَنَّةِ قَرِيبٌ مِنَ النَّاسِ بَعِيدٌ مِنَ النَّارِ، وَالبَخِيلُ بَعِيدٌ مِنَ اللَّهِ بَعِيدٌ مِنَ الجَنَّةِ بَعِيدٌ مِنَ النَّاسِ قَرِيبٌ مِنَ النَّارِ، وَالْجَاهِلُ السَّخِيُّ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ عَابِدٍ بَخِيلٍ.

Ebû Hu­reyre ra­dı­yal­lâhu anh’tan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Cö­mert kimse Allah’a ya­kın­dır, cen­nete ya­kın­dır, in­san­lara ya­kın­dır ve ce­hen­nem­den de uzak­tır. Cimri olan ise Allah’a uzak­tır, cen­nete uzak­tır, in­san­lara uzak­tır ve ce­hen­neme ya­kın­dır. Cö­mert bir cahil, iba­dete düş­kün bir cim­ri­den Allah’a daha se­vim­li­dir.”

Tir­mizî, Birr ve Sıla 40.

عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الشَّحِيحُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ.

İbn Ömer ra­dı­yal­lâhu an­hümâ’dan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu:“Cimri kimse cen­nete gi­re­mez.”

Ta­be­rânî, el-Evsat, 4/234.

عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْها قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: فِي الْجَنَّةِ بَيْتٌ يُقَالُ لَهُ: بَيْتُ السَّخَاءِ.

Hz. Âişe ra­dı­yal­lâhu anhâ’dan ri­va­yet edil­di­ğine göre Ra­sû­lul­lah sal­lal­lâhu aleyhi ve sel­lem şöyle bu­yurdu: “Cen­nette öyle bir ev var­dır ki, o eve “cö­mert­lik evi” denir.”

Ta­be­rânî, el-Evsat, 6/43.