Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Hadis-⁠i Şerifler Işığında Beklenen Mehdi

21. Sayı · 2011/1

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Ebu Said el-Hudrî’den ri­va­yet edil­di­ğine göre; Pey­gam­be­ri­miz (s.a.v) şöyle bu­yur­muş­tur: “Mehdi, ben­den­dir. (Benim nes­lim­den­dir) Açık alınlı ve küçük bu­run­lu­dur. Ada­let­siz­lik ve zu­lümle dolu olan dün­yayı insaf ve ada­letle dol­du­ra­cak ve yedi yıl hüküm sü­re­cek­tir”.1

Mehdi Kim­dir?

Mehdi, ke­lime an­lamı iti­ba­riyle hi­da­yete er­di­ri­len, doğru yola eri­şen kimse de­mek­tir. İs­lâmî kay­nak­larda Mehdi: Kı­ya­mete yakın bir dö­nemde ge­le­ceği Pey­gam­be­ri­miz (s.a.v) ta­ra­fın­dan müj­de­le­nen, zulüm ve ada­let­siz­li­ğin her ta­rafı kap­la­dığı bir za­manda gelip yer­yü­zünü ada­let ve hak­ka­ni­yetle dol­du­ra­cağı ve yedi yıl yö­ne­ti­ci­lik ya­pa­cağı bil­di­ri­len üstün ah­laklı mü­ba­rek şah­si­yet­tir.

Meh­di­nin ge­lişi, kı­ya­me­tin büyük alâ­met­le­rin­den ilk alâ­met­tir. Mehdi ha­yatta iken Hz. İsa (a.s) yer­yü­züne ine­cek­tir. Hz. İsa (a.s) Dec­cal’i öl­dürme ko­nu­sunda Mehdi’ye yar­dımcı ola­cak­tır. Sonra sı­ra­sıyla diğer büyük kı­ya­met alâ­met­leri ger­çek­le­şe­cek­tir. En son ger­çek­le­şe­cek olan kı­ya­met alâ­meti, gü­ne­şin ba­tı­dan doğ­ma­sı­dır.

Ehl-i Mehdi İnancı:

Pey­gam­ber Efen­di­miz’in so­yun­dan gelen, Efen­di­miz’in adını ta­şı­yan, ba­ba­sı­nın adı Efen­di­miz’in ba­ba­sı­nın adı gibi olan mü­ba­rek bir şahıs; ahir za­manda zulüm ve hak­sız­lı­ğın hakim ol­duğu bir za­manda ge­le­cek, yer­yü­zün­deki zulüm ve hak­sız­lık­ları kal­dı­ra­cak, ye­ni­den sevgi, barış, huzur ve kar­deş­lik or­ta­mını ku­ra­cak, ada­let ve hak­ka­ni­yetle hük­me­de­cek­tir!.. Mehdi’nin ge­lişi hak­kın­daki Ehl-i Sün­net inancı budur.

İlk dönem bazı hadis kay­nak­la­rında ye­ra­lan Mehdi ko­nusu, ilk dönem akaid ki­tap­la­rında yer al­ma­mış­tır. Son­ra­ları Ehl-i Sün­net Aka­idi hak­kında ya­zı­lan eser­lerde Şia’nın Mehdi ko­nu­sun­daki gö­rüş­le­rine cevap olmak üzere diğer Büyük Kı­ya­met Alâ­met­leri ile bir­likte Mehdi ko­nusu da imanî ve gaybî ko­nu­lar ara­sında zik­re­dil­miş­tir.

Şia Mez­he­bi­nin Mehdi inancı

Şia kay­nak­la­rında Mehdi ko­nusu çok ileri se­vi­yede aki­deyi il­gi­len­di­ren ana me­se­le­ler­den biri ola­rak tak­dim edil­miş­tir.

Şia’nın İma­miyye ko­luna göre; “On iki ima­mın on ikin­cisi olan İmam Mu­ham­med el-Mehdi vefat et­me­den önce gir­diği ma­ğa­rada şu ana kadar sak­lı­dır. Gizli ola­rak ya­şa­mak­ta­dır. Ara­dan bin iki­yüz sene geç­tiği halde, o gün­den bu­güne kadar hâlâ sağ­dır, vakti gel­di­ğinde or­taya çı­ka­cak­tır.”

Bu tuhaf ve sakat dü­şünce, Kur’an ve Sün­net’in özü ile, sahih ri­va­yet­lerle ke­sin­likle bağ­daş­ma­dığı gibi akıl ve man­tıkla da ke­sin­likle bağ­daş­ma­mak­ta­dır. Ehl-i Sün­net’in Şia’nın Mehdi inan­cın­dan et­ki­len­miş ol­ması id­di­ası da ke­sin­likle yan­lış ve tu­tar­sız­dır. Bu ko­nuda Ehl-i Sün­net ile Şia ara­sında mu­az­zam bir dü­şünce ve an­la­yış fark­lı­lığı bu­lun­mak­ta­dır.

Mehdi İnancı İs­ra­i­liy­yat’tan Dev­şirme bir İnanç De­ğil­dir

Naklî de­lil­lere ge­reği gibi önem ver­me­yen, aklı ya­nıl­maz bir güç gibi kabul eden ba­zı­la­rı­nın ifade et­tik­leri; “Ehl-i Sün­net’teki Meh­di­lik dü­şün­ce­si­nin İs­ra­i­liy­yat’tan ol­duğu, İs­lamî kay­nak­lara Hı­ris­ti­yan ve Ya­hu­di­ler­den sız­dığı” id­di­ası ke­sin­likle yan­lış­tır. Hı­ris­ti­yan ve Ya­hu­di­ler ara­sında kı­ya­mete yakın bir “Kur­ta­rıcı” bek­len­ti­si­nin bu­lun­ması, ya da Dec­cal, Ye’cüc ve Me’cüc gibi bazı kı­ya­met ala­met­le­ri­nin çok az ben­zer­likle Tev­rat ve İncil’de yer al­ması bu ko­nu­la­rın as­lını inkâr et­me­mize neden ola­maz.

Bu durum, sa­dece Ehl-i Kitap’la ara­mızda bazı ko­nu­larda ben­zer nok­ta­la­rın bu­lun­du­ğunu gös­te­rir. Kur’an’daki Hz. Yusuf (a.s) kıs­sa­sı­nın -ara­daki temel fark­larla bir­likte- Tev­rat’ta da yer al­ması ne­de­niyle bu kıs­sayı inkâr et­me­miz ne kadar yan­lış ve tu­tar­sız ise; Mehdi, Dec­cal, Ye’cüc ve Me’cüc gibi ben­zeri inanç­la­rın Hı­ris­ti­yan ve Ya­hu­di­ler ara­sında da va­rol­ması ne­de­niyle bun­ları red­det­me­miz o de­rece yan­lış ve tu­tar­sız­dır.

Cenab-ı Hakk’ın ilahî sün­neti ge­reği ne­rede fitne, fesad ve tah­ri­bat varsa orada ona karşı el­bette al­ter­na­tif bir hayır ve ıs­la­hat ha­re­keti çı­ka­cak­tır. Kı­ya­mete yakın bir za­manda iman, amel ve ih­la­sın za­yıf­la­dığı bir dö­nemde böyle ha­rika bir zatın gel­mesi ve kısa sü­rede ge­rekli ıs­la­hatı yap­ması, yer­yü­zünde ada­leti hâkim kıl­ması Cenab-ı Hakk’ın bu üm­mete bir lütuf ve ik­ra­mı­dır, ne­bevî bir müj­de­dir.

Hadis-i Şe­rif­lerde Mehdi

İlk dönem hadis kay­nak­la­rın­dan; Nuaym b. Ham­mad el-Mer­vezî (öl.228)’nin Fiten, İbn Ebî Şeybe (öl.235)’nin Mu­san­nef, Ahmed b.Hanbel (öl.241)’in Müs­ned, İbn Mace (öl.273), Ebu Davud (öl.275) ve Tir­mizi (öl.279)’nin Sünen’leri ve Ab­dul­lah b. Ahmed b. Han­bel (öl.290)’in Fe­da­i­lüs-Sa­habe adlı eseri başta olmak üzere pek çok hadis kay­na­ğında ye­ra­lan ha­dis­lerde Mehdi, ya “Mehdi”, “Ha­life”, “Emir” veya “İmam” la­ka­bıyla ya da sa­dece “Mu­ham­med” is­miyle zik­re­dil­mek­te­dir.

Mehdi hak­kın­daki merfû ha­dis­ler ve sa­habî söz­leri 50 ci­va­rında olup ge­nel­likle Sahih ve Hasen de­re­ce­sin­de­dir­ler. Bu ko­nuda zayıf ve uy­durma ha­dis­ler de bu­lun­mak­ta­dır.

Bu­hari ve Müs­lim’in Sahih’le­rin­deki ha­dis­lerde Mehdî ifa­desi sarih/açık bir ifade ile geç­me­mekle bir­likte; bu iki temel kay­nakta ye­ra­lan “İma­mı­nız siz­den ol­duğu halde Mer­yem Oğlu (İsa) nâzil ol­duğu zaman ha­li­niz nasıl olur?..2” şek­lin­deki hadis-i şe­rifte geçen “İmam” ta­bi­riyle bu ko­nu­daki diğer ha­dis­lerle ir­ti­bat ku­ru­la­rak Mehdi’nin kas­te­dil­diği gö­rüşü İslâm alim­leri ara­sında yay­gın bir gö­rüş­tür.3

Sahih-i Müs­lim’de geçen; “Üm­me­ti­min son dö­ne­minde bir ha­life ola­cak, malı sayıp hesab et­me­den tak­sim ede­cek­tir”,4 şek­lin­deki ha­diste ise ahir za­man­daki bir bol­luk ve refah dö­nemi ola­ca­ğına işa­ret edil­mekte ve bu dö­nemde malı sayıp hesap et­mek­si­zin da­ğı­tan ”ha­life” ifa­de­siyle -pek çok hadis âli­mine göre- Mehdi’den söz edil­mek­te­dir.

Sünen’inde bu ko­nuya (Ki­tabü’l-Mehdi) baş­lı­ğıyla özel bir bölüm tah­sis eden ve bu ko­nuyla az çok il­gili 12 hadis zik­re­den Ebu Davud es-Si­cis­tanî, Kütüb-i Sitte mü­el­lif­leri ara­sında Mehdi me­se­le­sine en çok yer veren hadis alimi ol­muş­tur.5

Ebu Davud, Tir­mizî ve İbn Mace’nin Sünen’le­rinde yer alan Mehdi hak­kın­daki ha­dis­ler, ge­nel­likle bir­bir­le­rini tak­viye eden sahih ve hasen ha­dis­ler olup İslam alim­leri ta­ra­fın­dan genel kabul gör­müş­tür. Bu ha­dis­le­rin se­net­le­rinde ha­dis­leri mevzu (uy­durma) kı­la­cak bir kusur bu­lun­ma­mış­tır.

Hatta bazı âlim­ler bu ko­nu­daki ha­dis­le­rin ta­ma­mını dik­kate ala­rak Mehdi ha­dis­le­rini “mü­te­va­tir” ola­rak kabul et­miş­ler­dir. Mu­ham­med b. Hu­seyn es-Siczî (öl.363), Mu­ham­med b. Rasûl el-Ber­zencî (öl.1103), Mu­ham­med es-Se­fa­rînî (öl.1188), Mu­ham­med b. Ali eş-Şev­kânî (öl.1250), Sıdd­dık Hasen Han el-Kın­nevci (öl.1307), Mu­ham­med b. Cafer el-Ket­tanî (öl.1345) Mehdî hak­kın­daki ha­dis­le­rin ma­nevî mü­te­va­tir de­re­ce­sine ulaş­tı­ğını ifade eden âlim­ler­den­dir.6

Sahte Meh­di­lere İnan­ma­ya­lım

Ta­rihte ve gü­nü­müzde dün­ya­nın bir­çok ye­rinde ve ül­ke­mizde ken­di­le­ri­nin Mehdi ol­du­ğunu iddia eden bazı kim­se­ler çık­mış­tır. Bu durum Mehdi’nin yakın za­manda çı­ka­ca­ğını zan­ne­den pek çok in­sa­nın al­dan­ma­sına, bu ko­nu­daki sa­mimî inanç ve ka­na­at­le­rin de­ğiş­me­sine sebep ol­muş­tur.

Bir­ta­kım sahte Meh­di­le­rin çı­kışı, ge­le­ceği müj­de­le­nen Ger­çek Mehdi hak­kın­daki inan­cı­mızı ze­de­le­me­meli, bizi Meh­di­lik ger­çe­ğini inkâr et­meye yö­nelt­me­me­li­dir. Bize düşen, Mehdi hak­kında nak­le­di­len sahih ve mak­bul ha­dis­leri doğru an­lama, doğru yo­rum­lama ve ger­çeği ol­duğu gibi kabul et­mek­tir.

Şim­diye kadar or­taya çıkan sahte meh­di­leri dört gu­rupta mü­ta­laa etmek müm­kün­dür:

  1. Şöhret düşkünleri: Mevki, makam, şöhret düşkünü bazı kişiler, Mehdilik inancını istismar etmek isteyen bazı çıkarcı ve istismarcı güçlerin ya da İslâm düşmanlarının oyununa gelerek Mehdilik iddiasında bulunmuşlardır.
  2. Piyonlar: Mehdilik iddiasında bulunan bazı kişiler ise, cinlerin, habis ruhların tesirinde kalarak, gurur ve kibre kapılan, kendilerinde manevî güç vehmeden ya da iç ve dış düşmanların oyununa gelerek müslümanların aleyhine kullanılan kişiler olabilir.
  3. Safdiller: Mehdilik iddiasında bulunan bazı kişiler arasında bazen İslâmî ilimlere vakıf, İslâm’ı yaşama gayretinde olan ihlas ve takva sahibi kişiler de bulunmuştur. Yalancı ve sahtekâr olmadıkları halde gördükleri bazı rüya ve keşifleri hakikat zanneden, bulundukları manevî dereceyi Mehdilik makamı zanneden bu safdil kişiler de farkında olmadan pek çok kimsenin dinî hissiyatını istismar etmişlerdir.
  4. Aşırı muhabbetin kurbanları: Üstadlarına, hocalarına, şeyhlerine ve cemaat liderine duydukları aşırı sevgiden ve derin muhabbetten dolayı onların Mehdi olduklarını iddia eden kişiler de olmuştur. Genellikle bilgisizlikten ve aşırı sevgiden kaynaklanan bu gibi iddiaların asılsız olduğu zamanla ortaya çıkmıştır.

Ha­kikî Mehdi’nin ismi Pey­gam­ber Efen-dimiz’in is­mine, ba­ba­sı­nın ismi Efen­di­miz’in ba­ba­sı­nın is­mine uya­cak, sî­mâsı, ah­lakı, sî-reti ve ic­ra­atı Pey­gam­ber Efen­di­miz’e ben­ze­ye­cek­tir. Mehdi, or­taya çı­kın­caya kadar, Mehdi ol­du­ğunu ken­disi bile bil­me­ye­cek­tir. Mehdî’nin ken­disi Meh­di­lik id­di­a­sında bu­lun­ma­ya­cak, Mehdi ol­duğu Hi­caz­daki ilim er­babı ta­ra­fın­dan an­la­şı­la­cak, Mekke’de bir hac mev­simi son­rası ken­di­sine bey’at edi­le­cek­tir. Daha sonra Kudüs’e hic­ret ede­cek, o sı­rada yer­yü­züne inmiş olan Hz. İsa (a.s), Beyt-i Mak­dis’te onun ar­ka­sında namaz kı­la­cak­tır. Mehdi, müs­lü­man­lar ara­sında insaf ve ada­letle hük­me­de­cek, daha sonra vefat ede­cek­tir. Me­se­le­nin özü budur.

Sahte Meh­di­leri ta­nı­ya­bil­mek ve ge­le­ceği bek­le­nen ger­çek Mehdi hak­kın­daki inan­cı­mızı le­ke­le­me­mek için bu ko­nu­daki ha­dis­leri iyi bil­mek, çe­liş­kili ve uy­durma ha­ber­lere iti­bar et­me­mek, tarih bo­yunca Mehdî ko­nu­sunu is­tis­mar eden İslam düş­manı gizli emel sa­hip­le­rine al­dan­ma­mak ge­re­kir.

Mehdi hangi ta­rihte ge­le­cek­tir?

Mehdi ko­nu­sunda en yan­lış, en tu­tar­sız olan şey, bu ko­nuda ko­nu­şan ve yazan bazı ki­şi­le­rin Mehdi’nin bazı özel­lik­le­rine ve bir­ta­kım ma­nevî işa­ret­lere da­ya­na­rak Mehdi’nin çı­kı­şıyla il­gili kesin ta­rih­ler ver­me­le­ri­dir. Ne yazık ki, bazı muh­te­rem ze­vat­tan da Mehdi’nin çı­kışı ko­nu­sunda bazı ta­rih­ler nak­le­dil­mekte, ancak be­lir­ti­len ta­rih­lerde ger­çek­leş­me­yen bu ha­ber­le­rin doğru ol­ma­dığı açıkça mü­şa­hede edil­mek­te­dir.

Mehdi’nin ge­li­şiyle il­gili ola­rak şim­diye kadar ve­ri­len ta­rih­lerde Mehdi gel­me­diği için bu gö­rüş­le­rin isa­betli ve tu­tarlı ol­ma­dığı açıkça gö­rül­düğü gibi, Mehdi hak­kında bun­dan sonra ve­ri­le­cek ta­rih­ler de isa­betli ve tu­tarlı ol­ma­ya­bi­lir. Bu ha­taya dü­şül­me­si­nin ne­deni, Mehdi ko­nu­sun­daki bazı zayıf ve uy­durma ha­dis­le­rin ger­çek­miş gibi kabul edil­mesi, bazı ha­dis­le­rin yan­lış de­ğer­len­di­ril­mesi ya da bazı rüya ve ke­şif­le­rin yan­lış yo­rum­lan­ma­sı­dır.

Mehdi’nin ge­lişi, ge­le­cekle il­gili gaybî bir ha­di­se­dir.

İnan­cı­mıza göre; Gaybı Allah’tan başka hiç kimse bi­le­mez. Ge­le­cekle il­gili ko­nu­larda tarih ve­ril­mesi, bu gibi has­sas ko­nu­larda de­lil­siz, şa­hit­siz ve öl­çü­süz ko­nu­şul­ması, Kur’an-ı Kerim’in özüne ve Pey­gam­be­ri­miz (s.a.v)’in Sün­ne­tine ay­kı­rı­dır.

De­lil­siz ola­rak ke­şif­ten, ke­ra­met­ten ve is­tik­bal­den bah­set­mek, böyle gaybî ko­nu­larda kesin ifa­de­ler kul­lan­mak hoş bir şey de­ğil­dir. Ebû Sü­ley­man ed-Dâ­rânî diyor ki: “Ayet ve Ha­dis­ten delil ol­ma­dıkça kal­bime gelen bir fikir üze­rinde gün­lerce du­ru­yo­rum.”

“Mehdi gel­di­ğinde seni va­zife ba­şında bul­sun.”

Hadis-i şe­rif­lerde be­lir­ti­len Mehdi’nin alâ­met­leri ve işa­ret­leri gayet açık olup gel­mesi mu­kad­der olan ta­rihte Mehdi ge­le­cek­tir.

Mehdi’yi masum, elinde ola­ğa­nüstü güç bu­lu­nan ha­ri­ku­lâde kur­ta­rıcı bir var­lık gibi te­lakki etmek, asıl gö­rev­leri ihmal ede­rek de­vamlı Mehdi bek­len­tisi içe­ri­sinde olmak, Mehdi’den önce İs­lamî bir ha­ya­tın ya­şa­na­ca­ğını im­kân­sız gör­mek Ehl-i Sün­net inan­cına uygun de­ğil­dir.

Mehdi aley­his­se­lâm gel­di­ğinde ona uymak he­pi­mi­zin gö­re­vi­dir. Ancak “Mehdi ne zaman çı­ka­cak?” diye sabah-akşam sü­rekli Mehdi bek­len­tisi içinde olma ye­rine, -ge­le­ceği müj­de­le­nen Mehdi Aley­his­se­lâm’a eri­şe­bil­di­ği­miz tak­dirde- onun müm­taz ce­ma­ati ola­bil­mek için, ar­zu­la­nan İs­lâmî ha­yatı her yö­nüyle ya­şa­maya ça­lış­mak ve Allah’a kul­luk gö­re­vi­mizi en güzel şe­kilde ye­rine ge­tir­mek ye­gâne ama­cı­mız ol­ma­lı­dır.

Bu ko­nuda söy­le­ne­bi­le­cek belki de en güzel söz, ken­di­sine Mehdi’yi soran yaşlı bir müs­lü­mana Be­di­uz­za­man’ın, söy­le­diği şu söz­dür: “Mehdi gel­di­ğinde seni va­zife ba­şında bul­sun.”

Hadis-i Şe­rif­lerde Mehdi’nin Özel­lik­leri:

İsmi: Meh­di­nin ismi Mu­ham­med, ba­ba­sı­nın adı Ab­dul­lah ola­cak­tır. “İsmi benim is­mime, ba­ba­sı­nın ismi de benim ba­ba­mın is­mine uy­gun­luk ar­ze­der”.7

Soyu (Ne­sebi): Ümmü Se­leme Va­li­de­miz (r.a.) den ri­va­yet edil­di­ğine göre, Pey­gam­be­ri­miz (s.a.v.) şöyle bu­yurdu: ”Mehdi, benim nes­lim­den, Fa­tıma’nın ev­la­dın­dan­dır”.8

Doğum Yeri: Me­dine’dir.9

Rengi: Mehdi’nin rengi arab ren­gi­dir.10

En­damı: Mehdi’nin boyu-posu iti­ba­riyle sanki Beni İs­rail ri­cali gi­bi­dir.11 (En­damı on­lara ben­ze­mek­te­dir, hey­bet­li­dir.) 12

Boyu: Mehdi, orta boylu ola­cak­tır.13

Yaşı: Yaşı 30 ile 40 ara­sında ol­duğu halde gön­de­ri­le­cek­tir.14

Sa­kalı: Sa­kalı bol ve SIK ola­cak­tır.15

Hil­yesi: “Mehdi, açık alınlı, küçük bu­runlu, iri gözlü, diş­leri par­lak ve sey­rek bir ki­şi­dir. Sağ ya­na­ğında, in­ciyi an­dı­ran, bir yıl­dız gibi yü­zünü ay­dın­la­tan bir işa­ret var­dır”.16

Ko­nuş­ması: “Di­linde biraz pel­tek­lik var­dır. Yavaş ve ağır ko­nuş­tuğu zaman sağ elini sol uy­lu­ğuna vurur.”.17

Çı­ka­cağı Tarih: Ke­sin­likle bi­lin­me­mek­te­dir. Ancak Dec­cal or­taya çık­ma­dan ve Hz. İsa (a.s) yer­yü­züne in­me­den önce çı­ka­cak­tır.

Hic­reti: “Kudüs’e hic­ret ede­cek­tir. Bu hic­ret­ten sonra Me­dine tah­rip edi­lip vah­şi­le­rin sı­ğı­nağı ola­cak­tır”.18

Hz. İsa’ya İmam Oluşu: Mehdi’nin çı­kı­şın­dan sonra yer­yü­züne ine­cek olan Hz. İsa (a.s), Mehdi’nin ar­ka­sında ce­maat ola­rak namaz kı­la­cak­tır. “Mer­yem oğlu İsa ine­cek. (Mü’min­le­rin) Emir­leri olan Mehdi ona: Gel na­mazı sen kıl­dır, di­ye­cek. O da: Hayır, Allah’ın bu üm­mete ik­ramı ola­rak, siz bir­bi­ri­ni­zin emi­ri­si­niz, di­ye­cek­tir.19.

Ma­nevî Eği­tim Al­ması ve Bir Ge­cede İrşad Edil­mesi: Hz. Ali (r.a)’den gelen bir ri­va­yete göre Cenab-ı Hak, Mehdi’ye bir ge­cede üstün ilim ve an­la­yış nasib ede­cek, onu ıslah ve irşad ede­cek­tir. Hz. Ali (r.a)’den ri­va­yete göre Ra­sû­lul­lah (s.a.v) şöyle bu­yur­muş­tur: “Mehdi biz­den, Ehl-i Beyt­ten­dir. Allah onu bir ge­cede ıslah eder”.20

Cen­netle Müj­de­len­mesi ve Fa­zi­leti: Enes b. Malik (r.a.)’in ri­va­ye­tine göre Ra­su­lul­lah (s.a.v.) şöyle bu­yurdu: “Ab­dul­mut­ta­lib’in ev­lat­ları olan biz­ler, Cen­net eh­li­nin efen­di­le­ri­yiz. Ben, Hamza, Ali, Cafer, Hasan, Hü­se­yin ve Mehdi.”21

Nü­büv­vet Yo­lunda Ol­ması: Hu­zeyfe b. Yeman (r.a)’den sahih bir ha­diste Pey­gam­be­ri­miz (s.a.v)’in şöyle bu­yur­duğu ri­va­yet edil­miş­tir: “Ara­nızda “Nü­büv­vet” Allah’ın is­te­diği kadar sürer. Sonra onu kal­dır­mayı is­te­diği zaman da kal­dı­rır. Ve Allah’ın murad et­tiği kadar devam eden “Şid­detli bir Hü­küm­dar­lık” ida­resi gelir. Sonra onu kal­dır­mayı is­te­diği zaman kal­dı­rır. Sonra “Zorba bir idare” gelir. Sonra da “Nü­büv­vet yolu üzere bir hi­la­fet” gelir.”22

Sî­reti: “Mehdi kan dök­mez. Uyu­yanı uyan­dır­maz. Sün­net uğ­runa mü­ca­dele eder. Bütün sün­net­leri ihya eder, bi­dat­leri kal­dı­rır”.23

Mehdi’nin ge­le­ceği ke­sin­dir: Hz. Ali (r.a.)’nin ri­va­ye­tine göre Ra­su­lul­lah (s.a.v.) şöyle bu­yurdu: “Kı­ya­me­tin kop­ması için zaman da sa­dece bir gün­den başka vakit kal­ma­mış da olsa Allah (c.c.) benim Ehl-i Bey­tim­den bir zatı (Mehdi’yi) gön­de­re­cek”.24 “Kı­ya­me­tin kop­ması için za­man­dan sa­dece bir gün kalsa, Allah bu günü uza­tır ve benim Ehl-i Bey­tim­den bir zatı (Mehdi’yi) gön­de­rir”.25

Mehdi’ye bey’at edil­mesi: “Onu gör­dü­ğü­nüzde kar üze­rinde sü­rü­ne­rek de olsa gidip ona bey’at edin. Zira o Allah’ın ha­li­fesi Mehdi’dir”,26 “Siz­den kim ona eri­şirse, kar üze­rinde sü­rü­ne­rek de olsa ona git­sin”,27 bu­yu­rul­muş­tur.

Mehdi’nin hüküm sü­resi: “Üm­me­tim ara­sında Mehdi çı­ka­cak. Eğer az ka­lırsa yedi, yoksa dokuz (sene hük­me­de­cek)”.28

Mehdi dev­rinde bol­luk ya­şa­na­cak: “O zaman üm­me­tim asla ben­zeri gö­rül­me­miş şe­kilde bol­luk içinde ni­mete ka­vu­şa­cak­tır. Yer­yüzü mey­ve­le­rini ve­re­cek. On­lar­dan hiç­bir şey sak­la­ma­ya­cak­tır. O gün mal de­ğer­siz olur. Bir adam kal­kar ve “Ey Mehdi, bana ver” der, o da “Buyur, al” der..”29

  1. Ebu Davud, (Sünen: 4/475 Hadis No: 4285) Mehdi 1; Ahmed b. Hanbel, Müsned: 3/27,52; Hakim, Müstedrek: 4/557; (Hadis, Hakim’e göre Müslim’in şartlarına uygun sahih hadistir.) Nuaym b. Hammad, Fiten: 1006; Ebu Amr ed-Danî, es-Sünenü’l-Varide fi’l-Fiten: 553. ↩︎
  2. Buhari: Enbiya 49, Hadis No: 3449; Müslim: İman, 244 Hadis No: 392. ↩︎
  3. bkz. Ibn Hacer, Fethu’l-Bari, 6/570 (Riyad, 1389/1969); Enver Şah el-Keşmirî, et-Tasrih, (nşr. Abdulfettah Ebu Gudde) s.97 (Haleb, 1385/1965); Abdullah Haccac; Alâmatu’l-Kıyameti’l-Kübra: s.5,79 (Kahire, 1407/1986); Teftâzani, Şerhu’l-Makasıd: 5/314 (nşr. Abdurrahman Umeyre, Beyrut, 1989) ↩︎
  4. Müslim, Fiten, 67 Hadis No: 2913; Ahmed b. Hanbel, Müsned: 3/48. ↩︎
  5. bkz. Ebu Davud, Sünen, c.4 s.471-477, Kitabü’l-Mehdi Hadis No: 3279-3290 (Şam, I.bsk. 1973/1393) ↩︎
  6. Muhmmed b. Huseyn es-Siczî (öl.363) Menakıbu’ş-Şafiî; Muhammed el-Berzencî (öl.1103), el-İşaah Li-Eşratı’s-Saah:s.92; Muhammed es-Sefarînî (öl.1188), Levamiu’l-Envaril-Behiyye; Şevkânî (öl.1250) et-Tavdîh fima Tevatere fi Zuhûri’l-Mehdi ve’d-Deccal ve’l-Mesih; Sıddık Hasen Han el-Kınnevci öl.1307), eI-İzâa Lima Kâne ve-ma Yekûnu Beyne Yedeyi’s-Saah, s.114; Muhammed b. Cafer el-Kettanî, Nazmul-Mütenasir Mine’l-Hadisi’l-Mütevatir; Ayrıca bkz. Abdulmuhsin b.Hamed el-Abbad, er-Redd Alâ Men Kezzebe bi’l-Ehadisi’s-Sahiha fil-Mehdi: s.171 (Medine, I.bsk.1402) ↩︎
  7. Ebu Davud: Mehdi 1 Hadis No: 4282; Tirmizi: Fiten 52 Hadis No: 2230; Ahmed b. Hanbel, Müsned: 1/376, 377, 430, 448; Hakim, Müstedrek: 4/557; ↩︎
  8. Ebu Davud: Mehdi 1, Hadis No:4284; İbn Mace: Fiten 34, Hadis No: 4086; Hakim, Müstedrek: 4/600; Taberanî, el-Mu’cemü’l-Kebîr: 23/267 Hadis No: 566 ↩︎
  9. Berzencî, el-İşaah li-Eşrâtı’s-Sâah: s.194 (Medine, 1421/2000) ↩︎
  10. Süyûtî, Kıyamet Alametleri, Ölüm ve Diriliş s.163, İbn Hacer el-Heytemî, el-Kavlu-l Muhtasar s. 29; Aliyyü’l-Müttekî el-Hindî, Kitabü’l-Burhan Fi Alamâti Mehdiyyi Ahiriz-Zaman, s.24 ↩︎
  11. Heytemî, s. 36 29 ↩︎
  12. Müttekî, s. 23, 30 ↩︎
  13. Süyûtî, s.163, Heytemî, s. 41. ↩︎
  14. Süyûtî, s.163 ↩︎
  15. Heytemî, s. 23; Süyûtî, s.163 ↩︎
  16. Süyûtî, s.169,174; Berzencî, s.194 ↩︎
  17. Süyûtî, s.169, 174 ↩︎
  18. Süyûtî, s.169,174; Berzencî, s.194 ↩︎
  19. Haris b. Ebî Üsame, Müsned; İbn Kayyim, el-Menaru’l-Münif: s.147. İbn Kayyim: İsnadı ceyyid (iyi)dir, demiştir. Ayrıca bkz. Müslim: İman, 244 Hadis No: 392; Ahmed b. Hanbel, Müsned: 3/345 ↩︎
  20. İbn Mace: Fiten 34 Hadis No: 4085; Ahmed b. Hanbel, Müsned: 1/84; İbn Ebî Şeybe: Musannef: 7/513 No: 37644; Buharî, et-Tarihu’l-Kebir: 1/317. ↩︎
  21. İbn Mace: Fiten 34 Hadis No: 4087 ↩︎
  22. Ahmed b. Hanbel, Müsned: 4/273; Tayalisî, Müsned: Hadis No: 438 ↩︎
  23. Berzencî, el-İşaah s.196 ↩︎
  24. Ebu Davud: Mehdi 1, Hadis No: 4283; Ahmed b. Hanbel, Müsned: 1/99; İbn Ebî Şeybe, Musannef: 7/132; Ebu Amr ed-Danî, Sünen: s.193 No: 561. ↩︎
  25. Ebu Davud: Mehdi 1, Hadis No: 4282; Tirmizî: Fiten 52, Hadis No: 2230 ↩︎
  26. İbn Mace: Fiten 34 Hadis No: 4084; Hakim, Müstedrek: 4/510,547; Ebu Amr ed-Danî: Sünen: No: 548 Beyhakî, Delâil: 6/515; Nuaym b. Hammad, Fiten: 853; İbn Kesir, Nihaye: 1/25. ↩︎
  27. İbn Mace: Fiten 34 Hadis No: 4082 ↩︎
  28. İbn Mace: Fiten 34 Hadis No: 4083; Ahmed b. Hanbel, Müsned: 3/26; İbn Ebî Şeybe, Musannef: 7/512 ↩︎
  29. İbn Mace: Fiten 34 Hadis No: 4083 ↩︎