Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Güllerin ve Gönüllerin Efendisi Peygamber Efendimize Salât ve Selâm

2. Sayı · 2006/2

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Allah’a Hamd ve Se­nâ­lar, Ra­sû­lul­lah Efen­di­miz’e, Âl ve As­hâ­bına

Salât ve Selâm olsun.

Cenab-ı Hakk biz kul­la­rına sa­yı­sız ni­met­ler bah­şet­miş­tir ki bun­la­rın en bü­yüğü Hz. Mu­ham­med Mus­tafa’yı Pey­gam­ber ola­rak gön­der­me­si­dir.

İn­san­lı­ğın kur­tu­luşu da Ne­bi­ler Sul­tanı Pey­gam­be­ri­miz (s.a.v)’e uy­makla müm­kün­dür.

Allah’ın biz­leri sev­mesi ve gü­nah­la­rı­mızı ba­ğış­la­ması hiç şüp­he­siz Pey­gam­be­ri­mizi sev­mek, O’na uymak ve saygı gös­ter­mek sa­ye­sinde ola­cak­tır.

Ümmet-i Mu­ham­med’in en bi­rinci özel­liği, bütün gü­zel­lik­le­rin ya­rı­tı­lış se­bebi Habib-i Ekrem –sal­la­lahu aleyhi ve sel­lem- Efen­di­mize özlem dolu salât ve se­lâm­la­rını hiç unut­ma­dan, gönül hoş­luğu ile daima gön­der­me­le­ri­dir.

Allah’ın sev­gi­li­si­nin ismi her zaman sevgi, hür­met ve coş­kuyla anıl­mış­tır. Pey­gam­be­ri­mize olan mu­hab­be­ti­mi­zin işa­reti olmak üzere, O’nun mü­ba­rek ismi anıl­dı­ğında salât ü selâm ge­tir­me­miz için söz­le­rin en gü­ze­linde şöyle em­re­dil­miş­tir:

“Şüp­he­siz ki Allah ve Me­lek­leri O Pey­gam­bere çokça salât eder­ler; şe­re­fini gö­zet­meye, şâ­nını yü­celt­meye özen gös­te­rir­ler. Ey Mü’min­ler! Sizde O’na salât edin ve tam bir tes­li­mi­yetle selâm verin.” 1

Cenâb-ı Hak­kın bu Ümmet-i Mu­ham­med’e bah­şet­tiği şeref ve üs­tün­lü­ğün biri de gül­le­rin ve gö­nül­le­rin efen­disi Pey­gam­be­ri­miz Hz. Mu­ham­med Mus­tafa’ya salât ü selâm ge­ti­ren kim­seye büyük ecir ve sevap ver­me­si­dir.

Pey­gam­be­ri­miz Hz. Mu­ham­med (s.a.v.) Efen­di­mize salât ü selâm ge­tir­mek, kulun lafzı ve ma­nâsı se­be­biyle sevap ka­zan­dığı bir zi­kir­dir.

Hiç şüp­he­siz Hz. Mu­ham­med Mus­tafa (s.a.v.)’e salât ü selâm ge­ti­ren, sa­dece sa­la­vât-ı şe­rife la­fız­la­rını tek­rar et­mekle de ecir ka­za­nır. Ni­te­kim tes­bih, tah­mid, tek­bir ve teh­lil la­fız­la­rını tek­rar ede­rek sevap ka­zan­dığı gibi. Çünkü sa­la­vât-ı şe­rife ge­tir­mek, lafız ve ma­na­sıyla iba­det edi­len bir zi­kir­dir. Bu se­beple selef-i sâ­li­hi­nin ni­ce­leri belli sa­yıda sa­la­vât-ı şe­rife ge­tir­mekle ken­di­le­rini so­rumlu tut­muş­lar­dır.

Sa­la­vât; Allah’a, Ra­sûlü’ne ve Allah ka­tın­dan ge­ti­rip haber ver­dik­le­rine iman­dır.

Sa­la­vât; saygı, sa­dâ­kat, sa­mi­mi­yet,duâ, şe­fâ­a­tini talep, mu­hab­bet, itâat ve tes­li­mi­yet­tir.

Bütün mü’min­ler bi­ri­cik ön­der­leri, pey­gam­ber­leri Hz. Mu­ham­med Mus­tafa’yı can­dan çok sev­miş­ler, gö­nül­le­rinde yer etmiş mu­hab­bet, saygı ve sa­dâ­kat­le­rini şöyle ifade et­miş­ler­dir:

Rûhum sana âşık, sana hay­ran­dır Efen­dim!

Bir ben değil âlem sana kur­ban­dır Efen­dim!

Ali Ulvi KURUCU

“Sakın terk-i edeb­ten, Kûy-i Mah­bûb-i Hu­dâ­dır bu,

Na­zar­gâh-ı ilâ­hi­dir, Makâm-ı Mus­tafa’dır bu!”

Ur­falı Şâir Nâbi

“Dünya neye sa­hipse, O’nun ver­gi­si­dir hep;

Med­yûn O’na ce­mi­yeti, med­yûn O’na ferdi

Med­yûn­dur O Masûm’a bütün bir be­şe­riy­yet…

Yâ Râb, bizi mah­şerde bu ikrâr ile haş­ret

  1. Âkif ERSOY

Ashâb-ı Ki­ra­mın Pey­gam­be­ri­mize olan bağ­lı­lık­la­rını dile ge­ti­ren sevgi in­cisi söz­leri ne güzel söz­lerdi.

“Leb­beyke ve sa’deyke ya Ra­sû­lel­lah: Emrin baş üs­tüne yâ Ra­sû­lel­lah sa­â­det­ler içinde olu­nuz.”

Allah’ın sev­gi­lisi iki cihan ser­veri Ne­bi­ler Sul­tanı Efen­di­mize salât ü selâm ge­tir­me­nin fa­zi­let ve fay­da­la­rın­dan bir kıs­mını şöyle sı­ra­la­ya­bi­li­riz.

  • Rasûl-i Ekrem –sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimize yakın olma sebebidir.

Pey­gam­ber (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yu­rur ki:

“Hiç şüp­he­siz kı­ya­met gü­nünde siz­den Bana en yakın olan kimse Bana çokça salât ü selâm ge­ti­ren­ler­dir.” 2

2- Ne­biyy-i Ekrem (s.a.v.) Efen­di­mi­zin ken­di­sine şe­fâat et­me­sine ve­si­le­dir.

Re­sû­lul­lah (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yu­rur ki:

“Kim bana sa­bah­le­yin on kere, ak­şam­le­yin de on kere salât ü selâm ge­ti­rirse kı­ya­met gü­nünde ona se­fâat ede­rim.”3

3- Salât ü selâm; nef­sin kö­tü­lük­ler­den te­miz­len­me­sine, fa­zi­let­lerle süs­len­me­sine, gü­nah­la­rın ba­ğış­lan­ma­sına ve ha­ya­tın be­re­ket­len­me­sine se­bep­tir.

Ne­biyy-i Mü­ker­rem -sal­lal­lahu aleyhi ve sel­lem- bu­yu­rur ki:

“Bana salât ü selâm ge­ti­ri­niz. Çünkü Bana ge­tir­di­ği­niz salât ü selâm sizin için bir te­miz­lik ve be­re­ket­tir.”4

4- Sa­la­vât-ı şe­rife; sa­daka ver­mek is­te­diği halde dar­lık içe­ri­sinde olan kimse için sevap ve ecir ba­kı­mın­dan sa­daka ye­rine geçer.

Sul­tân-ı En­biya (s.a.v.)Efen­di­miz bu­yu­rur ki:

“Kim ki he­lâ­lin­den bir mal ka­za­nır, ka­zan­dı­ğın­dan; önce ken­dine har­car, sonra ar­tanı da et­ra­fın­da­ki­lere da­ğı­tırsa bu onun için bir ze­kât­tır.

Malı ve sa­da­kası ol­ma­yan kimse de şöyle duâ etsin:

“Al­la­hümme Salli alâ Mu­ham­med’in ab­dike ve Ra­sû­like ve salli ale’l-Mü’mi­nine ve’l-Mü’mi­nâtı ve’l-Müs­li­mine ve’l-Müs­li­mât:Allah’ım! Senin Kulun ve Ra­sû­lün Hz. Mu­ham­med (s.a.v)’e salât/rahmet et. Mümin er­kek­lere ve mümin ka­dın­lara, müs­lü­man er­kek­lere ve Müs­lü­man ka­dın­lara da rah­met et.” Bu sa­la­vât onun ze­kâtı /sadakası olur.”Yani hata ve gü­nah­la­rını te­miz­ler.5

5- Dünya ve Âhi­ret ih­ti­yaç­la­rı­nın gi­de­ril­me­sinde en büyük se­bep­tir.

Sul­tan-ı En­biya –sal­lal­lahu aleyhi ne sel­lem- Efen­di­miz bu­yu­rur ki:

“Kim Bana günde yüz kere salât ü selâm ge­ti­rirse Allah onun yet­mişi âhi­reti için otuzu da dün­yası için olmak üzere yüz çeşit ha­ce­tini kar­şı­lar.” 6

6- Sa­la­vât-ı Şe­rife; fa­kir­liği gi­de­rip, hayır ve be­re­ket ka­pı­la­rını açar.

7- Sa­la­vât-ı şe­rife; mü’min için kab­rinde, kı­ya­met günü mah­şerde ve sırat üze­rinde bir nur­dur.

Sul­tan-ı En­biya –sal­lal­lahu aleyhi ve sel­lem- Efen­di­miz bu­yu­rur ki:

“Bana salât ü selâm ge­ti­ren­lere Cenâb-ı Hakk sırat üze­rinde bir nur ihsan eder.”7

8- Resûl-i Ekrem –sal­lal­lahu aleyhi ve sel­lem- Efen­di­mize ge­ti­ri­len salât ü selâm; gü­nah­la­rın ba­ğış­lan­ması ve ha­ta­la­rın si­lin­me­sine en büyük se­bep­tir.

Sul­tan-ı En­biya –sal­lal­lahu aleyhi ve sel­lem- Efen­di­miz bu­yu­rur ki:

“Kim Bana bir defa salât ederse Cenâb-ı Hakk o kim­seye on salât/rahmet eder, on gü­na­hını ba­ğış­lar ve de­re­ce­sini on kat yük­sel­tir.” 8

9- Yüce Allah’ın rah­me­ti­nin üze­ri­mize in­me­sine en büyük se­bep­tir.

Sul­tan-ı En­biya (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yu­rur ki:

“Kim Bana bir kere salât ü selâm ge­ti­rirse, yüce Allah bu se­beple ona on misli rah­met eder.” 9

10- Habîb-i Ekrem –sal­lal­lahu aleyhi ve sel­lem- efen­di­mize ge­ti­ri­len salât ü selâm kı­yâ­met günü sırat üze­rinde yü­rü­meyi ko­lay­laş­tı­rır.

Sul­tan-ı En­biya –sal­lal­lahu aleyhi ve sel­lem Efen­di­miz bu­yu­rur ki:

“Üm­me­tim­den sırat üze­rinde düşe kalka yü­rü­yen bir adam gör­düm. Bana ge­tir­diği sa­la­vât ge­le­rek elin­den tutup sırat üze­rinde onu ayağa kal­dırdı. Böy­lece ko­layca sı­ratı geçti.”10

11- Salât ü selâm: Kulun unut­tuğu sözü ha­tır­la­ma­sına sebep olur.

Sul­tan-ı En­biyâ (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yurdu ki:

“Kim bir şey söy­le­mek ister de unu­tursa, Bana salât ve selâm ge­tir­sin. Hiç şüp­he­siz Bana ge­tir­diği salât ve se­lâmı onun sö­züne ha­lef­tir. Umu­lur ki ona kendi sö­zünü de ha­tır­la­tır.”11

12- Salât ü selâm ge­tir­mek; kı­yâ­met günü arşın göl­gesi al­tına gir­meye se­bep­tir.

Sul­tan-ı En­biya (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yurdu ki:

“Şu üç kişi kı­yâ­met günü arşın göl­gesi al­tında ola­cak­tır:

  • Ümmetimden bir sıkıntı ve üzüntüyü gideren kimse
  • Sünnetimi yaşayan ve yaşatan kimse
  • Bana çokça salât ü selâm getiren kimse”12

13- Salât ü selâm oku­ma­nın hayrı, be­re­keti ve nûru bütün mü’min­leri ve müs­lü­man­ları ku­şa­tır.

Sul­tan-ı En­biya (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yurdu ki:

“Müs­lü­man­lar­dan her­hangi bir ki­şi­nin ya­nında ve­re­cek ol­duğu bir sa­da­kası yoksa, du­â­sında şöyle söy­le­sin: “Al­la­hümme salli alâ Mu­ham­me­din ab­dike ve Ra­sû­like ve salli ale’l- Mü’mi­nine ve’l-Mü’mi­nâti, ve’l-Müs­li­mine ve’l-Müs­li­mât:

Al­la­hım! Senin Kulun ve Ra­sû­lün Hz. Mu­ham­med (s.a.v.)’e salât/rahmet et. Mü’min er­kek­lere ve mü’min ka­dın­lara, müs­lü­man er­kek­lere ve müs­lü­man ka­dın­lara da rah­met et.” Çünkü bu duâ/salavât-ı şe­rife o kişi için bir zekât/sadakadır.”13

Yani ka­zançta artış, ha­yatta be­re­ket, gü­naha ke­fa­ret, nefis ve kalpte te­miz­lik­tir.

14- Du­â­la­rın ka­bû­lüne en bi­rinci se­bep­tir.

Ne­biyy-i Mü­ker­rem (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yurdu ki:

“Siz­den bi­ri­niz dua ede­ceği zaman önce Allah Teâla’ya layık ol­duğu şe­kilde hamd ü sena ede­rek baş­la­sın. Sonra Ra­sû­lul­lah (s.a.v.)’e salât ü selâm ge­tir­sin. Daha sonra da duâ etsin. Çünkü bu duâsı ka­bule daha el­ve­riş­li­dir.” 14

15- Habib-i Ekrem (s.a.v.) Efen­di­miz, sa­la­vât–i şe­rife ge­ti­ren kim­seye mu­ka­bele de bu­lu­nur.

Sul­tan-ı En­biya (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yurdu ki:

“Selâm veren kim­se­nin se­lâ­mına mu­ka­be­lede bu­lun­mam için Allah Teâla ru­humu Bana iade eder.” 15

16- Sa­la­vât-ı şe­rife ge­ti­ren, Cenâb-ı Hakk’ın aza­rına mu­ha­tap ol­mak­tan kur­tu­lur.

Sul­tan-ı En­biya (s.a.v.) Efen­di­miz bu­yurdu ki:

“Ya­nında ismim zik­ro­lun­duğu halde Bana salât ü selâm gön­der­me­yen kim­se­nin burnu sürtülsün/perişan olsun.” 16

17-Mü’min­le­rin sev­gi­sini ka­zan­dı­rır. Sa­la­vât-ı şe­rife ge­ti­ren­den ancak ni­fakı açık olan mü­na­fık hoş­lan­maz.

18-Salât u selâm, kulun öl­me­den önce cen­netle müj­de­lenme se­be­bi­dir.

19-Salât u salâm mec­lisi gü­zel­leş­ti­rir ve huzur ge­ti­rir. Kı­ya­met gü­nünde o mec­lisde bu­lu­nan­ları da piş­man­lık­tan kur­ta­rır.

20-Salât ü selâm ge­tir­mek amel­le­rin en ka­zanç­lısı söz­le­rin en seç­kini hal­le­rin en te­mizi; Hakk’a yak­laş­tı­ra­cak, rı­za­sını ka­zan­dı­ra­cak en mü­te­ber ve­sile ve en coş­kun be­re­ket kay­na­ğı­dır.

21- Salât ü se­lâmla be­re­ket­ler sa­çı­lır,duâ ve iba­det­ler kabül olu­nur, en yük­sek de­re­ce­lere eri­şi­lip çı­kı­lır, kalp­le­rin ya­ra­ları sa­rı­lır, gü­nah­lar ba­ğış­la­nır, sırat ge­çi­lir, Havz-ı Kev­sere ula­şı­lır, öz­lem­ler gi­de­ri­lir, me­lek­ler hoş­nut edi­lir, hi­da­yete ula­şı­lır, gö­nül­ler­deki iman ke­mâle eri­şir, gül­le­rin ve gö­nül­le­rin efen­disi Pey­gam­be­ri­miz-sal­lal­lahu aleyhi ve sel­lem- Efen­di­mi­zin sev­gi­siyle ta­mam­la­nır.

Salât ü selâm, tahiyyat ü ikram, her türlü ihtiram O’na, Âline, Ashâbına ve Etbâına

Yâ RAB!

Faydalanılan eserler

Yusuf bin. İs­mail en-Neb­hani, Ef­talu’s-Sa­la­vât ala Sey­yidi’s-Sâdât

Ab­dul­lah Sı­ra­cüd­din, Es-Sa­lâtü ale’n-Ne­biyyi –sal­lal­lahu aleyhi ve sel­lem-

Prof. Dr. Osman Öz­türk, Bi­ri­cik Ön­de­rim Pey­gam­be­rim Efen­dim

  1. (Ahzâb Sûresi: 56) ↩︎
  2. Tirmizî ↩︎
  3. el-Câmiu’s-Sağîr ↩︎
  4. İbni Ebi Şeybe, Ebu Hureyre (r.a.)’den ↩︎
  5. el- Camiu’s-Sağir, Ebû Said’il-Hudri (r.a.)’den ↩︎
  6. İbnu Cevzi, Cilâu’l-Efham ↩︎
  7. İbn Hibban ↩︎
  8. Buharî, Neseî ↩︎
  9. Müslim ↩︎
  10. Hakim Tirmizî, Taberâni, el-Camiu’s-Sağir ↩︎
  11. Deylemî ↩︎
  12. Deylemî ↩︎
  13. el-Camiu’s-Sağir ↩︎
  14. Deylemi ↩︎
  15. Ebu Davud ↩︎
  16. Tirmizî ↩︎