Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Müslümanların Dikkat Nazarlarına

30. Sayı · 2013/2

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Bi­rinci madde: Ehemm (en önemli) mü­himme ter­cih olu­nur. Bugün bazı müs­lü­man­lar en temel farz­ları ihmal edi­yor, ha­fife alı­yor; bir­ta­kım na­fi­le­lere bi­rinci de­re­cede önem ve­ri­yor. Bu bir metod ha­ta­sı­dır.

İkinci madde: Her de­virde ol­duğu gibi za­ma­nı­mızda da tas­hîh-i iti­kad en önemli mad­de­dir. Her müs­lü­man, inanç­la­rı­nın Kur’ân’a ve Sün­nete uygun ol­ma­sını sağ­la­ma­lı­dır. Bu da Ehl-i Sün­net imam­la­rına, ulemâ ve fu­ka­hâ­sına tâbi ol­makla olur.

Üçüncü madde: Sahih iti­kat­tan sonra beş vakit na­mazı dos­doğru edâ etmek ge­re­kir.

Dör­düncü madde: Hür ve mukîm er­kek­le­rin farz na­maz­ları ce­ma­atle kıl­ma­ları, on­la­rın key­fine veya ter­ci­hine kal­mış bir şey değil, dinî bir mec­bu­ri­yet­tir. Bütün müs­lü­man­lar, el­le­rin­den gel­diği nis­pette farz na­maz­ları ca­mi­lerde ce­ma­atle kıl­ma­lı­dır.

Be­şinci madde: Uya­nık ve şu­urlu müs­lü­man­lar, ar­ka­la­rında namaz kı­lı­na­bi­le­cek sahih iti­katlı, ye­terli fıkıh bil­gi­sine sahip, ah­lâkı düz­gün icâ­zetli imam­ları ara­yıp bul­ma­lı­dır.

Al­tıncı madde: İslâm dini tef­ri­kayı, bö­lün­meyi, müs­lü­man­la­rın bir­bir­le­riyle çe­kiş­me­sini haram kıl­makta; mü’min­le­rin tek bir ümmet oluş­tur­ma­sını em­ret­mek­te­dir. Her müs­lü­manda ümmet şuuru ol­ması ge­re­kir.

Ye­dinci madde: Mü’min­le­rin tek bir ümmet ola­bil­me­leri için eh­li­yetli, li­yâ­katli, di­râ­yetli, ki­yâ­setli, muk­te­dir, mut­takî, muh­lis, yük­sek ahlâk ve ka­rak­tere sahip, iti­kadı sahih mü­ey­yed bir imâma bi’at ve itaat et­me­leri farz­dır.

Se­ki­zinci madde: Di­ni­miz ilme, oku­yup yaz­maya büyük önem verir. Her müs­lü­ma­nın ken­dini kur­ta­ra­cak kadar il­mi­hâl bil­gisi öğ­ren­mesi farz­dır. Bugün Tür­kiye coğ­raf­ya­sında ana­dili Türkçe olan on mil­yon­larca müs­lü­man, bin yıl­dan fazla kul­la­nıl­mış olan Os­man­lıca’yı bil­me­mek­te­dir. Bu çok büyük bir ca­hil­lik, ek­sik­lik ve ayıp­tır. Her Tür­ki­yeli müs­lü­ma­nın İslâm-Kur’ân harf­le­riyle ya­zı­lan Türkçe’yi en kısa za­manda öğ­ren­mesi ge­re­kir.

Do­ku­zuncu madde: Es­ki­den müs­lü­man­lar ev­le­rine girip ka­pı­la­rını ar­ka­dan ka­pat­tık­ları zaman bir­çok kö­tü­lük­ler­den, fuh­şi­yât­tan, mün­ke­rât­tan uzak ka­la­bi­li­yordu. Bugün ma­a­le­sef Dec­câl ve Tâğût alet ve ci­haz­ları müs­lü­man ev­le­ri­nin içine gir­miş­tir. Bir­çok müs­lü­man ha­nesi bu alet­ler yü­zün­den mey­ha­neye, gü­na­he­vine, fitne ve fesat yu­va­sına dön­müş­tür. Müs­lü­man­lara bu durum an­la­tıl­malı, ev­le­rin­den Dec­câl­viz­yon­ları at­ma­ları için et­kili pro­pa­ganda ya­pıl­ma­lı­dır.

Onuncu madde: Te­set­tür ko­nu­sunda İs­lâmî ke­simde ken­di­le­rine süs­lü­man­lar de­ni­len bozuk bir tâife zuhur et­miş­tir. Bun­lar Kur’ân’ın, Sün­ne­tin ve Şe­rî­a­tin em­ret­tiği ger­çek te­set­türe ay­kırı ola­rak saçma sapan, rüküş, ren­gâ­renk, alaca bu­laca, er­kek­le­rin şeh­vetli ba­kış­la­rını çeken şey­tânî bir te­set­türe bü­rün­mek­te­dir. Bu ko­nuda da ge­re­ken uya­rı­lar ya­pıl­ma­lı­dır.

On bi­rinci madde: Yakın ta­ri­hi­miz­deki vahim ârı­za­lar ve ka­za­lar yü­zün­den müs­lü­man yı­ğın­lar din ve dünya kül­türü ko­nu­sunda cahil kal­mış­tır. Ülke ça­pında bir İs­lâmî halk eği­timi kam­pan­yası baş­la­tıl­ma­lı­dır.

On ikinci madde: Tür­kiye gibi müs­lü­man bir mem­le­kete hiç ya­kış­ma­yan bir israf fa­ci­ası kar­şı­sın­da­yız. Her gün altı mil­yon ekmek çöpe atıl­mak­ta­dır. Bu büyük bir gü­nah­tır, nan­kör­lük­tür, küf­rân-ı ni­met­tir. Allah’ın bize en büyük ni­meti olan ek­meğe ya­pı­lan bu say­gı­sız­lık ile­ride tokat ye­me­mize se­be­bi­yet verir. Sa­dece ekmek is­rafı değil… İm­kânı olan zen­gin kesim her ko­nuda utanç ve­rici bir israf ve saçıp sa­vurma ser­gi­le­mek­te­dir. Lüks me­rakı bir cin­net ha­line gel­miş­tir. Ule­mâ­nın, fu­ka­hâ­nın, aklı ba­şında olan zi­yâlı müs­lü­man­la­rın bu ko­nuda halkı uyar­ması ge­re­kir.

On üçüncü madde: Şu anda İslâm med­re­se­leri ve ta­sav­vuf tek­ke­leri ka­pa­lı­dır. Bu iki temel mü­es­sese ol­ma­dıkça ca­mi­ler ayakta ka­la­maz. Bütün şu­urlu müs­lü­man­lar Ehl-i Sün­net ho­cası ye­tiş­ti­ren İslâm med­re­se­le­ri­nin ve halkı ter­biye eden ta­sav­vuf der­gâh­la­rı­nın açıl­ması için ha­re­kete geç­me­li­dir.

On dör­düncü madde: Gü­nü­müzde Tür­kiye’de büyük medya bi­rinci kuv­vet ha­line gel­miş­tir. Halk yı­ğın­la­rını te­le­viz­yon­lar ve ga­ze­te­ler çekip çe­vir­mek­te­dir. Müs­lü­man­lar hür, hay­si­yetli, şe­refli, iz­zetli bir hayat sür­mek is­ti­yor­larsa çok güçlü çok et­kili İslâm ga­ze­te­le­rine, İslâm der­gi­le­rine, İslâm te­le­viz­yon­la­rına sahip ol­ma­lı­dır. Bu iş ce­maat, ta­rî­kat, parça, hizip, fırka ga­zete, dergi ve tv’le­riyle olmaz.

On be­şinci madde: Ül­ke­miz­deki eği­tim sis­temi Ke­ma­list ve­sâ­yet eği­ti­mi­dir. Bu eği­ti­min ne müs­lü­man­lara ne de Tür­kiye’ye ya­rarı var­dır. Müs­lü­man­la­rın te­zel­den ba­ğım­sız İslâm mek­tep­leri aç­ma­ları ge­re­kir. Sa­dece adı İslâm değil, ted­ri­sâtı İs­lâmî olan güçlü ve va­sıflı mek­tep­ler…