Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

İsyanın Karanlığından İbadetin Aydınlığına

30. Sayı · 2013/2

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Yüce Rab­bi­miz kul­la­rını küf­rün, is­ya­nın ve kötü ah­lâ­kın ka­ran­lı­ğın­dan kur­ta­rıp iman ve İslâm’ın, tâat ve güzel ah­lâ­kın ay­dın­lı­ğına ka­vuş­tur­mak için Kitâb-ı Mübîn’ini ve bi­ri­cik Ha­bîbi Hz. Mu­ham­med (sav) Efen­di­miz’i gön­der­miş­tir.

Şüp­he­siz ka­ran­lık­ları ay­dın­la­tıp, in­san­ları iman ve İslâm’ın nû­runa ka­vuş­tu­ra­cak olan Allah’ın Ki­tabı, Ra­sû­lul­lah’ın Sün­neti ve O’nun ah­lâ­kını, sün­net ha­ya­tını bize yan­sı­tan gü­zîde as­hâ­bı­nın ha­ya­tı­dır.

Yüce Rab­bi­miz Kitâb-ı Mübîn’inde bu hu­susu şöyle açık­la­mak­ta­dır:

“Allah size, ger­çek­ten bir uya­rıcı (Kitap) in­dir­miş­tir. İman edip salih amel ya­pan­ları, ka­ran­lık­lar­dan ay­dın­lığa çı­kar­mak için, Allah’ın apa­çık âyet­le­rini oku­yan bir de pey­gam­ber gön­der­miş­tir.”1

“(Ha­bî­bim) Sen, ancak Kur’ân’a uyan ve çok esir­ge­yici Allah’a, gör­me­diği halde büyük saygı gös­te­ren kim­seyi uya­ra­bi­lir­sin.”2

Ni­te­kim Pey­gam­ber Efen­di­miz dünya men­fa­a­tine yenik düş­me­me­miz ve di­ni­mi­zin ha­tı­rını bütün dün­ya­lık­lar­dan önde tut­ma­mız için biz üm­me­tini şu söz­le­riyle uyar­mak­ta­dır:

“Koyu ka­ran­lık gece par­ça­ları gibi fit­ne­ler zuhûr et­me­den önce, salih amel­lere ko­şu­nuz.

O bâ­dire içinde kişi mü’min ola­rak sa­bah­lar, kâfir ola­rak ak­şama girer; mü’min ol­duğu halde ak­şam­lar, kâfir ola­rak sa­baha çıkar. (Niçin?)

On­lar­dan her biri, di­nini dün­ya­nın ge­çici ve az bir men­fa­ati kar­şı­lı­ğında satar da onun için.”3

Pey­gam­ber Efen­di­mi­zin bağrı yanık âşık-ı zârı gü­zîde as­hâbı, söz­le­rin en gü­ze­lini sev­gi­li­ler sev­gi­lisi Hakk’ın bi­ri­cik Ha­bîbi’nden din­le­dik­leri zaman, Hakk’ın se­da­sını ta­nır­lar, onu cân u gö­nül­den din­ler­ler ve “Kabul ettik, em­rine itaat ettik Ey Rab­bi­miz.” der­ler.4 İman, saygı, özlem ve sev­da­la­rına, göz ve gö­nül­le­ri­nin ni­yazı göz­yaş­la­rını şahit tu­ta­rak Cenâb-ı Hakk’ın şu söz­le­riyle huzur bu­lur­lar:

“Pey­gam­bere in­di­ri­len Kur’ân-ı Kerim’i din­le­dik­leri zaman, hakkı ta­nı­dık­la­rın­dan do­layı, göz­le­ri­nin yaşla dolup taş­tı­ğını gö­rür­sün.”5

“Allah, mü’min­lere ken­di­le­rin­den, on­lara Allah’ın âyet­le­rini oku­yan, on­ları arın­dı­ran ve on­lara Kitap/Kur’ân ve Hikmeti/Sünneti öğ­re­ten bir Pey­gam­ber gön­der­mekle büyük bir lü­tufta bu­lun­muş­tur.”6

Nasıl göz­leri yaşla dolup taş­ma­sın ki; in­kâ­rın ve düş­man­lı­ğın koyu ka­ran­lığı içe­ri­sinde ya­şar­ken Cenâb-ı Hakk gö­nül­le­rini bir­bi­rine ısın­dır­mak su­re­tiyle on­ları İslâm’ın ay­dın­lı­ğına çı­ka­rıp kar­deş yaptı. Seç­kin kul­ları ara­sına ko­ya­rak Kur’ân-ı Kerim’i ken­di­le­rine hayat reh­beri ola­rak miras bı­raktı. Rab­bi­miz biz kul­la­rına olan bu lütf u ke­re­mini şu söz­le­riyle beyân bu­yurdu:

“Sonra Biz, o Kitab’ı/Kur’ân-ı Kerîm’i, kul­la­rı­mız­dan seç­tik­le­ri­mize miras bı­rak­tık. On­lar­dan kimi ken­di­sine zul­me­der, kimi orta yolu tutar, kimi de Allah’ın iz­niyle ha­yır­larda öne geç­mek için ya­rı­şır. İşte büyük lütuf budur.”7

Mü’min kul­la­rına karşı engin mer­ha­met sa­hibi Yüce Rab­bi­miz kul­la­rını, gü­nah­ları se­be­biyle gö­nül­le­rin­deki ka­ran­lık­tan, şek ve şüp­he­leri se­be­biyle akıl­la­rın­daki ka­ran­lık­tan, dar­lık ve hü­zün­leri se­be­biyle de gö­ğüs­le­rin­deki ka­ran­lık­tan, şey­tan ves­ve­se­sin­den, ce­ha­let ve şaş­kın­lık, zulüm ve hak­sız­lık, fe­la­ket ve sı­kın­tı­la­rın ka­ran­lı­ğın­dan kur­ta­rıp; tâat ve iba­det­le­rin, gül­le­rin ve bütün gü­zel­lik­le­rin âşık ol­duğu Hakk’ın Sev­gi­li­si­nin güzel ah­lâ­kı­nın ay­dın­lı­ğına çı­kar­mış­tır.

Ni­te­kim Kur’ân-ı Kerim’de bu ger­çek şöyle ifade edil­mek­te­dir:

“O (cc), sizi ka­ran­lık­lar­dan nûra/aydınlığa çı­kar­mak için me­lek­le­riyle bir­likte üze­ri­nize rah­met ve be­re­ke­tini bol bol in­di­ren­dir. O (cc), mü’min­lere karşı çok mer­ha­met­li­dir.”8

Ger­çek­le­rin ger­çeği olan iman­dan sonra Hakk’ın rah­me­tini cel­be­de­cek, rıza ve sev­gi­sine ulaş­tı­ra­cak tâat ve iba­det­lere koş­mak; iki cihan gü­neşi Efen­di­miz’i ha­ya­tın her ala­nında reh­ber edin­mek, güzel ah­lâ­kıyla zi­net­len­mek, üm­me­ti­nin der­diyle dert­len­mek ve hu­ku­kunu gö­zet­mek, kar­de­şini nef­sine ter­cih edip dünya men­fa­a­tine yenik düş­me­mek, daima Cenâb-ı Hakk’ın ve iki cihân ser­veri Habîb-i Ekrem (sav) Efen­di­mi­zin ha­tı­rını gö­zet­mek, Hakk’ın ve Ha­bîbi’nin sev­gi­sine gölge ola­cak hatâ ve gü­nah­lar­dan uzak­la­şıp arın­mak, Müs­lü­manı Müs­lü­mana mey­let­tir­mek, ara­la­rında selâm ve ik­râmı yay­mak, Efen­di­mi­zin şu du­a­la­rıyla Cenâb-ı Hakk’a ni­yazda bu­lun­mak­tır:

“Allah’ım! Ara­mızı ıslah edip, dü­zelt ve bir­li­ği­mizi de­vamlı kıl, gö­nül­le­ri­mizi bir­bi­rine ısın­dır. Bizi se­la­met yol­la­rına ilet, ka­ran­lık­lar­dan aydınlığa/nûra çıkar, gizli ve açık bütün kö­tü­lük­ler­den bizi uzak­laş­tır.”9

“Allah’ım! Sen­den rah­me­tini ge­rek­ti­re­cek amel­leri, mağ­fi­re­tini ke­sin­leş­ti­re­cek hal­leri, her gü­nah­tan uzak kal­mayı, her hayır ve iyi­liğe ulaş­mayı, Ce­hen­nem­den kur­tu­lup Cen­ne­tine ka­vuş­mayı is­ti­yo­rum (İhsan eyle).”10

İlâhî rah­me­tin te­cel­lisi ve ka­ran­lık­lar­dan kur­tu­luş ve­si­lesi, nûr saçan bir kan­dil ola­rak gön­de­ri­len Habîb-i Ekrem (sav) Efen­di­mizi tut­kuyla sev­mek, O’na ka­vuşma öz­lemi ile ya­şa­mak, da­ve­tine kulak ver­mek ve söz­le­rini ye­rine ge­tir­mekle müm­kün­dür.

“Ço­cuk­la­rı­nızı üç has­letle ter­biye edip ye­tiş­ti­ri­niz, şu üç hu­susu on­lara öğ­re­ti­niz:

– Pey­gam­be­ri­miz Hz. Mu­ham­med Mus­tafa (sav)’yı sev­meyi,

– Ehl-i Bey­tini sev­meyi,

– Kur’ân-ı Kerim’i oku­yup ez­ber­le­meyi.”11

Efen­di­mi­zin bu mü­ba­rek söz­le­rini duyan an­ne­le­ri­miz, Kur’ân’a ve Hz. Mu­ham­med aley­his­sa­lat ü ves­se­lâm Efen­di­miz’e sev­da­lan­mış, gö­nül­le­rinde Hakk’ın ve Ha­bî­bi­nin sev­gisi olan, dil­le­riyle Kur’ân oku­yan, “Siz Benim ya­nımda bazı me­lek­le­rim gi­bi­si­niz.” diye Cenâb-ı Hakk’ın öv­düğü, “Kar­deş­le­rime ka­vuş­mak is­ti­yo­rum” öz­le­miyle Rasûl-i Ekrem Efen­di­miz’in haber ver­diği salih bir nesil ye­tiş­tir­di­ler.

Hiç şüp­he­siz iki cihan gü­neşi Rasûl-i Ekrem (sav) Efen­di­mi­zin ha­yatı, Hakk ka­tın­dan ge­tir­dik­leri, güzel ah­lâkı ve mü­ba­rek söz­leri ka­ran­lık­ları ay­dın­la­tan birer nûr­dur.

İki ci­ha­nın ser­veri, üm­me­ti­nin göz be­beği aley­his­se­lâm Efen­di­miz’in şu mü­ba­rek söz­le­riyle ken­di­mizi he­saba çe­ke­lim ve içinde bu­lun­du­ğu­muz ka­ran­lık­lar­dan nûra/aydınlığa çı­ka­bil­mek için dert­le­nen üm­me­tin­den ola­lım:

  1. “Allah, kimin için hayır dilerse; onu dinde fakîh-derin anlayış/şuur ve ilim sahibi kılar.”12
  2. “Kıyâmet gününde insanların bana en yakın (ve şefâatime en lâyık) olanı, bana en çok salât ü selâm getirenleridir.”13
  3. “Allah Teâlâ buyuruyor ki: Şu kimseleri mutlaka severim: Benim rızam için birbirini sevenler, benim rızam için bir araya gelip dost olanlar, benim rızam için birbirini ziyaret edenler, benim rızam için birbirlerine ikramda bulunanlar.”14
  4. “Size iki şey bıraktım. Bu iki şeye sımsıkı sarıldığınız müddetçe asla sapıklığa düşmezsiniz: Biri Allah’ın Kitabı Kur’ân-ı Kerim, diğeri Peygamberinin Sünnetidir.”15
  5. “Nerede olursan ol, Allah’tan kork. Her kötülüğün ardından iyi bir amel işle ki, o kötülüğü silsin. İnsanlara güzel ahlâkla davran.”16
  6. “Güzel ahlâk, suyun buzu erittiği gibi hataları eritir. Kötü ahlâk ise, sirkenin balı bozduğu gibi, iyi ameli bozar.”17
  7. “Müslüman, müslümanın kardeşidir. Ona hıyânet etmez, ona yalan söylemez ve ona yardımı kesmez.”18
  8. “Müslüman kardeşini küçük görmek bir kimseye kötülük olarak yeter. Her müslümanın diğer bir müslümana kanı, malı ve ırzı haramdır.”19
  9. “Bir mü’minin, din kardeşini üç günden fazla terk edip onunla küs durması helâl değildir.”20
  10. “Kim bir müslümanın dünyalık sıkıntılarından bir sıkıntısını giderirse Allah da onun kıyamet günündeki sıkıntılarından birini giderir.”21
  11. “Bir kimsenin müslüman kardeşine özlem, muhabbet ve şefkatle bakması; benim bu mescidimde bir sene itikâf etmesinden daha hayırlıdır.”22
  12. “İki göze ebedî olarak Cehennem ateşi dokunmaz: Allah korkusundan ağlayan göz ve Allah yolunda nöbet bekleyerek geceleyen göz.”23

İşte bu hadis-i şe­rif­leri her mü’min kal­binde bir âyine gibi sak­laya, işini gü­cünü buna göre ayar­laya, böy­lece ça­lışa, son ne­fe­sine kadar böyle gide, so­nunda da Cenâb-ı Hakk’ın rı­za­sını, Habîb-i Ekrem Efen­di­mi­zin şe­fâ­a­tini ka­za­nan sev­diği kul­la­rın­dan ola.


İman şiârı ve kul­luk ni­şânı iba­det­le­ri­miz­deki asıl gaye; Cenâb-ı Hakk’ın sevgi ve rı­za­sını ka­zan­mak, ni­met­le­rine şük­ret­mek ve Hakk’ın ken­di­le­rin­den hoş­nut ol­duğu salih kul­ları ara­sına ka­tıl­mak­tır. Ni­te­kim Yüce Rab­bi­miz hoş­nut ol­duğu kul­la­rını ta­nı­ta­rak O’na nasıl ni­yazda bu­lu­na­ca­ğı­mızı bize şöyle öğ­ret­mek­te­dir:

“Allah on­lar­dan hoş­nut, onlar da Allah’tan hoş­nut ol­muş­lar­dır. İşte bu sa­a­det, Rab­bin­den korkanlara/derin saygı du­yan­lara mah­sus­tur.”24

“Ey Rab­bim! Beni, gerek bana ve ge­rekse ana-ba­bama ver­di­ğin ni­mete şük­ret­meye ve hoş­nut ola­ca­ğın işler yap­maya mu­vaf­fak kıl! Rah­me­tinle beni sâlih kul­la­rı­nın ara­sına kat!”25

Kulun Rabbi ka­tın­daki değer ve kıy­meti dua ve iba­de­tiy­le­dir.26

İba­det­le­ri­mizi, Rab­bi­mi­zin bize olan ni­meti ola­rak gör­meli, vak­tinde ve em­re­dil­diği şe­kilde ihlâs ve huşû ile eda et­meli, şu ilâhî emre göre de iba­det ha­ya­tı­mızı şe­kil­len­dir­me­li­yiz:

“Allah Teâlâ, ancak müttakî/takvâ sa­hibi olan­la­rın duâ ve iba­de­tini kabul eder.”27

Takvâ ise, her hu­susta Hakk’ın rı­zâ­sını ara­mak­tır.

Şi­hâ­bud­din Süh­re­verdi (rh), Avâ­rifü’l-Me­â­rif’inde şöyle der:

“Hak­kın rı­za­sı­nın ne vakit ve hangi amel ve iba­dette bu­lun­duğu bi­lin­mez. Kul dünya evinde dur­duğu müd­detçe amel ve iba­det­le­rin her­hangi bi­ri­sin­den yüz çe­vi­rirse isyan etmiş olur.

Amel­ler hal­ler ile te­miz­le­nir, hal­ler de amel­ler ile be­re­ket­le­nir ve de­vamı temin edil­miş olur. Amel­ler bı­ra­kı­lırsa hal­ler de kal­maz.”

Müs­lü­man’ın ye­gâne ar­zusu, güzel hal ve güzel iba­detle Hakk’ın hu­zu­runa hoş­nut ol­duğu salih bir kulu ola­rak çı­ka­bil­mek­tir.

Allah’ım! Bizi ilimle zen­gin­leş­tir, iba­detle zî­net­len­dir, hi­limle süsle, takvâ ile şe­ref­len­dir ve âfi­yetle gü­zel­leş­tir.

Âmin!

  1. Talâk; 65/10-11. ↩︎
  2. Yâsîn; 36/11. ↩︎
  3. Ahmed b. Hanbel, Müslim, Tirmizî. ↩︎
  4. Bkz. Bakara; 2/285. ↩︎
  5. Mâide; 5/83. ↩︎
  6. Âl-i İmrân; 3/164; Bkz. Bakara; 2/151. ↩︎
  7. Fâtır; 35/32. ↩︎
  8. Ahzab; 33/43. ↩︎
  9. Ebû DâvÛd, 969. ↩︎
  10. Tirmizî, Vitir, 17. ↩︎
  11. el-Câmiu’s- Sağîr. ↩︎
  12. Buhârî, İ’tisâm 10; Müslim, Zekât, 100. ↩︎
  13. Tirmizî, Vitir, 21/484. ↩︎
  14. İmâm Mâlik, Muvatta, Şiir, 16. ↩︎
  15. İmam Mâlik, Muvatta: Kader, 3. ↩︎
  16. Tirmizî, Birr, 55. ↩︎
  17. Taberânî. ↩︎
  18. Tirmizî. ↩︎
  19. Müslim. ↩︎
  20. Ebû Dâvûd, Edeb, 47. ↩︎
  21. Buhârî, Müslim. ↩︎
  22. Râmûzu’l-Ehâdîs. ↩︎
  23. Tirmizî, Fezâilü’l-cihâd, 12. ↩︎
  24. Beyyine; 98/8. ↩︎
  25. Neml; 27/19. ↩︎
  26. Bkz. Furkân; 25/77. ↩︎
  27. Mâide; 5/27. ↩︎