Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Söyleşi

Ali Arslan Aydın Hocaefendi ile İman’ı Kavramak ve İslâm’ı Yaşamak…

Söyleşi:

4. Sayı · 2006/4

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Hocam soh­be­ti­mi­zin ba­şında ha­ya­tı­nı­zın ilk gün­le­rine gi­de­lim. Siz­den kı­saca ta­rihçe-i ha­ya­tı­nızı din­le­mek is­ti­yo­ruz.

İlim ehli bir ai­le­nin ev­ladı ola­rak dün­yaya gel­dim. Annem ben küçük yaşta iken vefat et­ti­ğin­den bize hem an­ne­lik hem ba­ba­lık yapan babam Yusuf Ziya Bey med­rese tah­sili yap­mış bir hoca idi. Babam, mem­le­ke­ti­miz Gül­nar’da bir süre mü­ez­zin­lik ve imam­lık yap­tık­tan sonra İs­tan­bul’a gel­miş. Orada Fatih Der­si­am­la­rın­dan Ahmet Hamdi Efendi (Çar­şam­balı)’den ica­zet almış. Bu arada Da­rül­fü­nun Hukuk Mek­te­bin­den de mezun olmuş. Böyle bir ba­ba­nın ço­cu­ğu­yum. Do­ğu­mum 1926. İlk orta tah­si­limi Gül­nar’da ta­mam­la­dım. Benim için örnek insan babam olu­yor. Onun gibi hoca ol­mayı dü­şü­nü­yor­dum. Ancak bizim za­ma­nı­mızda ila­hi­yat yok, med­re­se­lerde ka­palı, ülke ha­ber­siz bir sü­rük­lenme içinde. İs­lamî ilim yolu ka­palı gö­zü­kü­yordu. Lise oku­mak için Bo­luya Orman mes­lek li­se­sine gön­de­ri­li­yo­rum. Orada üç sene oku­duk­tan sonra Adana’da şef mu­a­vini ola­rak gö­reve baş­lı­yo­rum. Daha sonra bölge şef­liği va­zi­fe­sine ge­ti­ril­dim. Bu sı­rada as­ker­lik vakti geldi ve as­kere git­tim.

Ben ha­ya­tı­mın bu za­mana kadar olan dev­re­sini Ca­hi­liye Dö­nemi ola­rak va­sıf­lan­dı­rı­rım. Bo­ca­lama dev­re­sinde mu­vak­kat bir mes­leğe gi­ri­ver­mi­şiz o za­manki şart­larda. O çağ­lar, ge­nelde mem­le­ke­tin ta­ma­mı­nın ca­hi­liye çağı. Doğu’daki med­re­se­ler devam edi­yorsa da ben on­ları kas­tet­mi­yo­rum. Onlar bir is­tisna.

As­ker­lik bit­tik­ten sonra su­sa­yan bir in­sa­nın suyu ka­na­rak iç­mesi gibi oku­maya yö­nel­dim. Elime İs­lamî muh­te­valı ve da­vaya yö­ne­lik ne ge­çerse içer­ce­sine oku­dum di­ye­bi­li­rim. O sı­ra­lar Tür­ki­yeye Irak Evkaf Ba­kan­lı­ğına bağlı Kül­li­yetü’ş-Şeria fa­kül­te­si­nin de­kanı gel­mişti. Kül­li­yetü’ş-Şeria’da oku­mak üzre Tür­ki­ye­den ta­labe ala­cak­lardı. Bu haber gön­lümde bir kı­vıl­cım yaktı. Tam da bu sı­rada bir mü­fet­tiş bana “Sen yük­sek tah­sile ha­zır­la­nı­yor­sun. An­kara’da senin için bir kadro bul­dum, seni bu­raya al­dı­ra­lım” diye haber gön­derdi. Bu haber üze­rine An­ka­raya gel­dim. Ahmet Hamdi Ak­seki Hoca’ya çık­tım. Bağ­dat­taki okul­dan bah­se­dip git­mek is­te­di­ğimi söy­le­dim. Hoca bana ön­ce­likle Arapça öğ­ren­mek ge­rek­ti­ğini söy­le­mişti. Bunun üze­rine kol­la­rımı sı­va­dım ve baş­la­dım oku­maya. Za­ma­nın Di­ya­net İş­leri Baş­kanı-Hüsnü Los­tar’dan hadis, fıkıh, Arapça, Ahmed Da­vu­doğlu mer­hum­dan Arapça oku­dum. Bu arada ho­ca­lar, bil­hassa Ahmet Hamdi Ak­seki Hoca “Ev­la­dım, sen ciddi bir hoca olmak is­ti­yor­san Arapça’yı çok iyi öğ­ren­men lazım. Mısır’a git ve Ezher’de oku.” di­yordu. Bu söz beni bağ­dat­tan mı­sıra yön­len­dirdi.

İşte bu sı­ra­larda An­kara’da İmam-Hatip Kurs­ları açıl­ması gün­demde. Müd­deti 10 ay olmak üzere kurs açıldı.1949. Bu kur­sun ilk öğ­ren­ci­leri içinde ben de var­dım. Hepsi hepsi 8-10 öğ­ren­ciy­dik. Hafız Ali Güran hoca Kur’an-ı Kerim der­si­mize, Hasan Hüsnü Erdem Fıkıh, Yusuf Ziya Yö­rü­kan Mez­hep­ler Ta­rihi der­si­mize gi­ri­yordu. Ders­le­ri­miz Ta­ced­din Der­gâ­hında yani Mer­hum Meh­med Akif’in eski evinde. Kur­sun bit­me­sin­den sonra ha­ya­tımda yeni bir dönem baş­ladı.

İlmî yol­cu­lu­ğumda ilk durak Bağ­dat oldu. 1950de. Fakat orada çok bu­nal­dım, içimi bir gü­ven­siz­lik duy­gusu sardı. Orada bir-bir buçuk ay kadar kal­dım. Önce şama ora­dan da bey­rut yo­luyla is­ken­de­ri­yeye geç­tim. Ya­nımda bir bavul do­lusu kitap vardı ve ça­lın­ma­ması için ayak­ka­bı­mın ök­çe­si­nin al­tına sak­la­dı­ğım bir mik­tar Reşat al­tını…

Mısır’a var­dı­ğı­mızda Mısır’da Har­biye Na­zır­lığı yap­mış, Os­manlı pa­şa­la­rın­dan M. Salih Harp Paşa bize sahip çıktı. “La­dinî Tür­kiye’den 100 ta­lebe gel­miş. Biz bun­ları ne yapıp edip okut­ma­lı­yız” dü­şün­cesi vardı. Bize 5 Cü­neyh maaş bağ­la­dı­lar. Otel sa­hibi de bana iyi­lik olsun diye ücret al­mı­yordu. “Türk öğ­ren­ci­ler ara­sında Türkçe ko­nu­şup Arapça’yı öğ­re­ne­mem” diye bir pan­si­yona çık­tım.

Tür­kiye’de iken al­dı­ğım İmam Hatip Kursu dip­lo­ması Ezher’de ter­cüme edildi ve dinî lise mu­a­dili sa­yı­la­rak Ezher’e gi­ri­şimde önemli rol oy­nadı. Bu­nunla bir­likte ay­rıca bir de im­ti­hana tâbî tu­tul­duk. İm­ti­han ne­ti­ce­sinde Usu­lüd’din Fa­kül­te­sine gir­meye hak ka­zan­dım. 1955 yı­lında fa­kül­teyi bi­tir­dim ve aynı fa­kül­te­nin İlm-i Kelam Yük­sek İh­ti­sas Şu­be­sine se­çil­dim. Dört yıl ih­ti­sas­tan sonra “el-Ba’su ve’l-Hulud beyne’l-mü­te­kel­li­mine ve’l-Fe­la­sife” üs­ta­ziye te­zimi ver­dim. Bu ih­ti­sas sü­resi içinde haf­tada 6 saat olmak üzere altı sene bo­yunca Ka­hire Ens­ti­tü­sünde îlm-i Kelam ve Man­tık ders­leri ve­ri­yor­dum.

Dön­dük­ten sonra da di­ya­nette mü­şa­vere he­yeti azası yap­tı­lar. Di­ya­nette de ta­nı­yor­lardı. Aynı sene Konya Yük­sek İslam Ens­ti­tü­sünde de ho­ca­lığa baş­la­dım. On sene bu­ra­ada va­zife yap­tım. An­kara’dan Konya’ya her hafta gidip geldim.Yorulmadım da. Kara kışa bak­ma­dan on sene git­tim gel­dim. Daha sonra ek görev kal­kınca bu va­zi­feyi ben­den al­dı­lar. Bu sı­rada Din İş­leri Yük­sek Ku­rulu aza­lı­ğına se­çil­dim. Ku­rulda üç yılda baş­kan­lı­ğım oldu. 1984-1988 ara­sında da Riyad Kral Suud üni­ver­si­te­sinde de mi­sa­fir hoca ola­rak bu­lun­dum. Orada ol­dukça yo­rul­dum. Aşağı yu­karı her fa­kül­teye derse gir­dim. Her ay ya­zılı im­ti­han vardı ve bun­la­rın okun­ması falan ol­dukça yo­ru­cuydu. Aynı za­manda ben dersi ya­zılı ha­zır­lar­dım. Konya’da bile hep hep ya­zılı ha­zır­la­mı­şım­dır. Ta­le­beye da­ğı­tır­dım. Hatta İslâm der­gisi benim ders not­la­rımı alıp der­gide her ay neş­re­derdi. Sonra da zaten kalp ame­li­yatı oldum ve dön­düm. O gün bugün Fatih Cami-i Şe­rifi’nde hafta da bir tef­sîr ders­le­rim devam edi­yor.

Riyad’da hocalık yaptınız. Daha ziyade akaid derslerine girdiniz. Vahhabî inancını anlatmanız yönünde size bir teklifte bulundular mı?

Vah­ha­bi­lik İmam Mu­ham­med Üni­ver­si­te­sinde ön plan­da­dır. Onun için beni davet et­tik­le­rinde dedim ki; benim inan­cım bel­li­dir. O se­beple beni Ca­mi­atu’r Riyad’a davet et­ti­ler. Bu­rası aynen sizin fi­kir­le­ri­nizle eği­tim ve­ri­yor de­di­ler. Bu hu­susta sı­kıntı çek­me­dik. Bizim Camia’daki ho­ca­lar ehl-i sün­net inan­cın­daki ki­şi­lerdi.

İman’ı Kavramak ve İslâm’ı Yaşamak

Hocam zannediyoruz insanların İslâm’ı yaşama konusundaki eksiklikleri imanı anlayamamaktan kaynaklanıyor. Bize imanın inceliklerini ve iman konusunda özellikle hangi hususlarda titizlik göstermemiz gerektiğini kısaca izah edebilir misiniz?

Efen­dim İslâm de­nince akla Kur’an ile, sün­net ile beyan edi­len hü­küm­le­rin ta­mamı gelir. Emir­le­rin, ya­sak­la­rın ta­mamı. Hü­küm­ler üçe ay­rı­lır, îti­kadî hü­küm­ler, amelî (fikhî) hü­küm­ler, ah­lakî ve sülük ile il­gili hü­küm­ler. İti­kad île il­gili emir ve ya­sak­lar var, iba­det­ler ile il­gili olan­lar var, hukuk ve sos­yal dü­zenle il­gili emir ve ya­sak­lar var, aile ha­ya­tıyla il­gili dü­zen­le­me­ler var. İslam’ın dü­zen­le­me­diği bir alan hük­münü bil­dir­me­diği bir konu yok. Böyle bir alan varsa söy­len­sin, gelin dol­du­run di­ye­lim. Varsa bir boş­luk gös­te­ril­sin. Hayır, hiç­bir boş­luk yok­tur. Bun­lar Kur’an’da be­lir­til­miş­tir, Ra­sü­lul­lah’ın ha­ya­tında be­lir­til­miş­tir. Allah Teâlâ bir Pey­gam­ber gön­der­miş. Masum, hata et­me­yen bir insan. Ken­di­sin­den sonra pey­gam­ber gel­me­ye­cek olan son Pey­gam­ber Hz. Mu­ham­med (s.a.)’i gön­de­ri­yor. Ken­di­sin­den sonra kitap gel­me­ye­cek bir kitap gön­de­ri­yor ay­rıca Pey­gam­beri ile… Bir din vaz’edi­yor. Daha önce va­zet­tiği din­le­rin en mü­kem­meli. İşte bütün bun­lar bir bü­tün­dür. Bun­la­rın ta­ma­mına inan­mak da ima­nın ge­re­ği­dir. Tam ima­nın ge­re­ği­dir. Din bir bü­tün­dür. İslam bir bü­tün­dür, Kur’an’a ina­nı­yor­san, Pey­gam­ber’e ina­nı­yor­san dînin bü­tü­nüne de ina­na­cak­sın. Me­sela dînin aka­i­dini, iba­de­tini, ah­la­kını, ta­nı­yıp da aile ni­zamı için “Ge­çi­niz onu, o 1400 yıl ev­veldi” di­ye­mez­si­niz. Bunu din içinde izah ede­mez­si­niz. Cezai hü­küm­ler için “bun­lar bugün için ge­çerli mi?” diye bir so­ruyu din içinde so­ra­maz­sı­nız. Din ve iman te­cezzi kabul etmez bir bü­tün­dür. Ger­çek Müs­lü­man İslam’ın iman, iba­det ve sos­yal dü­zeni ile il­gili bütün emir­le­rini öğ­ren­dikçe taf­sili ola­rak inan­makla ve ha­ya­tında uy­gu­la­makla mü­kel­lef­tir. Çünkü mü­cer­red iman, eseri gö­rül­me­diği sü­rece sön­mek teh­li­ke­sine ma­ruz­dur. İslâm’ın değil ana hü­küm­le­rin­den, ada­bın­dan bile taviz ver­mek İslam şah­si­ye­tiyle bağ­daş­maz

Ada­bın­dan bile taviz ve­ri­le­me­ye­cek bir dinin men­sup­la­rı­yız. Gü­nü­müzde ise sün­neti dahi ha­fife alan fi­kir­leri sa­vu­nan­larla kar­şı­la­şı­yo­ruz…

Evet, doğru di­yor­su­nuz. Sen eğer Sün­net ‘i inkâr eder­sen, dinîn yüzde sek­se­nini inkâr ettin de­mek­tir. Pren­sip­ler Kur’an’la sabit ol­makla bir­likte, uy­gu­la­ması sün­netle be­lir­len­miş­tir. Bun­lar­dan kesin ola­rak sabit olan­ları inkâr, küfrü ge­rek­ti­rir. İs­tihza da öyle. Hatta tah­sin de öyle. Çok has­sas­tır bu mevzu. Yani ahkâm mev­zu­unda kul­la­rın, kanun ko­yucu olan kim­se­le­rin koy­duğu ka­nun­ları Allah’ın koy­duğu ka­nun­lara “tah­sin ve taf­dil” eder­se­niz bu da kü­für­dür. Bu, aka­idde mühim bir nokta. Şu husus gayet açık: “Kur’an’ a ina­nı­yo­rum, fakat bu ahkam olmaz veya yok” der­se­niz imanı ko­ru­ya­maz­sı­nız.

Cehalet Mazeret Değil

Bilgisizlik dini yaşamaya bir mazeret olarak görebilir miyiz?

Bil­gi­siz­lik Allah nez­dinde mak­bul müdür? El cevap de­ğil­dir. Bugün İslam çe­şitli ve­si­le­lerle git­miş midir her yere? O halde ma­ze­ret kalk­mış­tır. Ca­hilse ce­ha­le­ti­nin be­deli ahi­ret­teki azap­tır. Ca­hi­liy­yet bu de­virde hiç ma­ze­ret de­ğil­dir. Di­le­yen is­te­di­ğini öğ­re­ne­bi­li­yor. Te­le­viz­yonda bazen acaib müzik tür­leri ve bun­ları öğ­re­ne­bi­li­yor insan da İslam’ı bil­me­mek neden ma­ze­ret olsun? Öy­leyse bir Müs­lü­man için bil­gi­siz­lik hiç ma­ze­ret ola­maz. “Benim ka­fama ters geldi” sözü de cid­diye alı­na­maz. Senin kafan mı esas, Kur’an mı? Sen ka­fana değil, Kur’an’a uya­cak­sın. An­la­ya­mı­yor­san an­la­yana so­ra­cak­sın. So­run­caya kadar da aslı nasıl ise öyle inan­mak va­zi­fesi var­dır. Bir Müs­lü­man yeni bir me­sele ile kar­şı­laştı ve an­la­ya­madı di­ye­lim. Şey­tan da zih­nini kur­ca­ladı ve in­kâra doğru yö­neltti. Hemen koşup bir bi­lene so­ra­cak. Öğ­re­nin­ceye kadar da inan­cını sür­dü­re­cek.

Bir de fısk ve büyük günah sa­yı­lan ya­sak­ları iş­le­mek var. Ce­hen­nem yal­nız mü­na­fık­lara ve kâ­fir­lere mah­sus değil. “Müs­lü­man­lar­dan har­dal ta­nesi kadar imanı olan cen­nete gi­re­cek” diye müj­de­ler var. Bun­lar teş­vik­tir as­lında. Har­dal ta­nesi demek, ner­deyse bir şey kal­ma­mış demek. Bu adam, dört başı mamur bir fa­sık­tır. Allah Teâlâ “Şirk­ten başka gü­nahı di­ler­sem af­fe­de­rim” bu­yu­ru­yor. Ama diler mi? Bütün me­sele orada, di­le­mekte… Çok dik­kat etmek ge­re­ki­yor.

Günümüzde dikkat edilmesi gerekilen konulardan biri de çokça gündemde tutulmaya çalışılan diyalog meselesi. Bu mesele karşısında nasıl bir tavır sergilenmelidir?

İslâm hak­tır. Allah ka­tında da İslâm’dan başka bir din yok­tur. Rab­bi­miz bütün mil­let­lere pey­gam­ber gön­der­miş­tir. Hiç­bir mil­leti pey­gam­ber­lik şe­re­fin­den mah­rum et­me­miş­tir. Ama her pey­gam­ber mu­vak­kat sü­re­li­ğine gön­de­rildi ve va­zi­fe­le­rini hak­kıyla yap­tı­lar. Her mil­let pey­gam­bere muh­taç­tır. İn­san­la­rın aklı vic­danı var­dır ama Allah’ın emir­le­rini doğru ola­rak te­lakki etmek ve onu ya­şa­mak ih­ti­yacı his­se­der. Bunun içinde pey­gam­ber la­zım­dır.

Şimdi bu­rada di­ya­log­dan kasıt ne? Din­ler ara­sında di­ya­log ise. Hak dinle batıl din ara­sın­daki di­ya­lo­gun ne­ti­cesi ne olur. Sen ba­tıl­sın şu se­bep­ten denir. O da sen hak­sın demez iti­raz eder. Bu kadar. Bunun ötesi yok. Her şey or­tada. Hris­ti­yan­la­rı­nın Allah’a iman esas­ları mu­al­lel. Allah bir midir üç müdür, Hz. İsa pey­gam­ber midir, Allah’ın oğ­lu­dur mudur, yani Allah’ın bir cüzü müdür? Ne Allah’a iman sağ­lam ne pey­gam­bere iman… Kitap hangi kitap. En erken ya­zı­lan İn­cil­leri Hz. İsa’nın ve­fa­tın­dan kaç sene sonra. İşte bir­bi­riyle kav­galı bir­çok mez­hep. Bir­bir­le­rini inkâr edip du­ru­yor­lar. Ara­la­rında mez­hep sa­vaş­ları sürüp gi­di­yor. Bizim va­zi­fe­miz bun­ları or­taya koy­mak­tır.

Başörtüsü Fetvası

Hocam isterseniz sohbetimiz başına dönelim.Din İşleri Yüksek Kurulunda bulunduğunuzu ifade ettiniz. Bu dönemde alınan kararlardan belki de en mühimi başörtüsü il alakalı olan karardır. Askerî bir ihtilal akabinde alınan bu kararın geçirdiği safhaları anlatabilir misiniz?

Milli Eği­tim Ba­kanı Hasan Sağ­lam Paşa za­ma­nında İmam Hatip Li­se­leri’nde ba­şör­tüsü ya­sağı uy­gu­la­nı­yordu. Okul­larda yö­ne­ti­ci­le­rin bas­kısı üze­rine olay­lar çıktı. Bil­hassa An­kara Üni­ver­si­tesi İla­hi­yat Fa­kül­tesi’ndeki kız öğ­ren­ci­lere yö­ne­lik bas­kı­lar arttı. Çıkan kar­gaşa üze­rine pasa, “Bu işi bir de Di­ya­net İs­leri Baş­kan­lığı’na so­ra­lım.” demiş. Nasıl olsa kendi dü­şün­ce­leri pa­ra­le­linde bir karar çı­ka­cağı dü­şün­ce­siyle dö­ne­min Di­ya­net İş­le­rin­den So­rumlu Dev­let Ba­kanı Meh­met Öz­gü­neş’e sor­muş­lar.

Dev­let Bakam Meh­met Öz­gü­neş ise, 27 Mayıs ih­ti­lal­cisi ol­ma­sına rağ­men, ab­des­tinde-na­ma­zında olan bir in­sandı. O da bu işin uz­man­ları ol­du­ğunu, do­la­yı­sıyla bu yön­deki bir fet­va­nın Di­ya­net İş­leri Baş­kan­lığı Din İş­leri Yük­sek Ku­rulu’ndan çık­ması ge­rek­ti­ğini söy­le­miş. Bunun üze­rine Bakan Öz­gü­neş, Di­ya­net İş­leri Baş­kan­lığı’ndan görüş is­tedi. Tay­yar Al­tı­ku­laç da yeni Di­ya­net İs­leri Baş­kanı ol­muştu. Ba­kan­lık­tan yazı gel­dik­ten sonra hemen Din İs­leri Yük­sek Ku­rulu’na gön­de­rildi, biz de on kişi idik. Hemen top­lan­dık ve ola­yın her yö­nüyle gö­rü­şü­lüp bir fetva ve­ril­me­sine karar ver­dik.

Din İs­leri Yük­sek Ku­rulu’nda çok de­ğerli ilim adam­ları vardı ve bütün tar­tış­ma­la­rın or­ta­dan kal­dı­rıl­ması için top­lan­tı­lar ter­tip ettik. Söz ko­nusu fetva, sa­dece dini ma­hi­yette değil aynı za­manda günün ko­şul­lan ve her türlü hu­kuki mev­zuat da göz önünde bu­lun­du­ru­la­rak alın­mış­tır. Ka­rarda, ba­şör­tü­sü­nün hu­kuki alt­ya­pısı, Ana­yasa’ya uy­gun­luk, ulus­la­ra­rası mev­zuat, din ve vic­dan hür­ri­yeti ve tabii ki İslam’ın bu ko­nu­daki bakış açısı göz önünde bu­lun­du­ruldu. Ya­pı­lan bu ça­lış­ma­la­rın so­nu­cunda da 7 say­fa­lık dört başı mamur örnek teş­kil ede­cek mü­kem­mel bir karar alındı.

Karar nasıl karşılandı hocam?

Di­ya­net İs­le­rin­den So­rumlu Dev­let Bakam Meh­met Öz­gü­neş din­dar bir in­sandı. Ka­na­a­timce o, bu yönde bir karar çı­ka­ca­ğını bi­li­yordu. Ak­sini bek­le­mek zaten abesle iş­ti­gal­dir. Karar alın­dık­tan sonra Öz­gü­neş, hemen du­rumu Milli Eği­tim Bakam Hasan Sağ­lam Paşa’ya iletti. Tabii şok ol­muş­lar. Nasıl böyle bir karar alı­nır, diye isyan et­miş­ler. Meh­met Öz­gü­neş ve Tay­yar Al­tı­ku­laç, bunun ak­sine bir gö­rü­şün alı­na­ma­ya­ca­ğını ifade et­miş­ler.

Tekrar günümüze dönelim ve sohbetimizi yavaş yavaş neticelendirelim. Daha geçen aylarda bile bir ilahiyatçı çıkıp başörtüsünün Yahudi geleneği olduğunu söyleyebildi. Kendilerini topluma din adamı olarak lanse ettiren bu tip insanlara söylenecek nihâî söz nedir?

Bun­lar ne de­dik­le­ri­nin far­kında de­ğil­ler. İslam di­ni­nin te­set­tür ko­nu­sun­daki gö­rüşü çok net­tir. Nisa, Ahzab ve Nur su­re­le­rin­deki ayet­ler, ba­şör­tü­sü­nün Allah’ın emri ol­du­ğunu ayan beyan or­taya ko­yu­yor. Hangi sözde ila­hi­yat­çı­la­rın ör­tüye karsı çık­tık­la­rını çok iyi bi­li­yo­rum. Bun­lar cevap ve­ril­me­ye­cek kadar za­val­lı­dır­lar. Ba­şör­tü­sü­nün Allah’ın emri ol­du­ğunu or­taya koyan sa­yı­sız delil var­dır. Bütün de­lil­ler de bunun farz-ı ayn ol­du­ğunu gös­te­ri­yor. Ka­dı­nın vü­cudu ta­ma­mıyla av­ret­tir. Nur su­re­si­nin 31. aye­tinde emir ke­sin­dir. Başta Pey­gam­ber Efen­di­miz (sav)‘in ha­nım­la­rına, kız­la­rına sonra bütün mümin ka­dın­lara hitap var: ‘Dı­şa­rıya çık­tı­ğı­nızda ör­tü­nün’ diye. Şunu bir kez daha tek­rar et­mekte fayda gö­rü­yo­rum.

Ba­şör­tüsü gibi açık nas­larla or­taya ko­nu­lan me­se­le­lerde iç­ti­had ya­pıl­maz.

Ali Arslan AYDIN Hocaefendinin Neşredilmiş Eserlerinden Bazıları

* İslâm İnançları ve İlm-i Kelam

* İmanın Hakikatleri

* Amentü Şerhi

* Makaleler-Sohbetler

* Müslümanın Amentüsü