Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Antibiyotikler ve Sağlık

41. Sayı · 2016/1

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Geç­ti­ği­miz yüz­yı­lın en önemli bu­luş­la­rın­dan bi­risi de -şüp­he­siz- an­ti­bi­yo­tik­ler ol­muş­tur. Londra’da St. Mary Has­ta­nesi’nde ça­lı­şan Alexander Fle­ming, 1927 yı­lında ilk kez elde et­tiği bul­gu­lar üze­rinde uzun yıl­lar ça­lış­tık­tan sonra 1939 yı­lında pe­ni­si­lini üret­meyi ba­şardı. Prof. Fle­ming, bu keş­fiyle 1945 yı­lında Nobel Ödü­lünü ka­zandı. Baş­lıca et­kisi bak­te­ri­ler ta­ra­fın­dan oluş­tu­ru­lan en­fek­si­yon­ları te­davi etmek olan an­ti­bi­yo­tik­le­rin çeşit ve sa­yı­ları yıl­lar içinde çok arttı. An­ti­bi­yo­tik­le­rin yay­gın kul­la­nımı daha ön­ce­leri yük­sek oranda öl­dü­rücü olan pek çok has­ta­lı­ğın et­kili şe­kilde te­da­vi­sine sebep oldu. Ancak hemen her alanda ol­duğu gibi uzun dö­nemde an­ti­bi­yo­tik­ler ko­nu­sunda da daha ön­ce­den ön­gö­rül­me­yen ge­liş­me­ler ya­şandı.

Bun­lar­dan ilki, pek çok bak­te­ri­nin, kul­la­nı­lan an­ti­bi­yo­tik­lere di­renç ge­liş­tir­me­siydi. İlk ge­liş­ti­ril­di­ğinde belli bak­te­ri­lere karşı çok et­kili olan bu ilaç­lar, zaman içinde et­ki­siz hale gel­meye baş­ladı. Ya­pı­lan ça­lış­ma­lar son­ra­sında an­la­şıldı ki bak­te­ri­ler -aynen diğer can­lı­lar gibi- ken­di­le­rine karşı sa­va­şan bu ilaç­lara karşı sa­vunma me­ka­niz­ma­ları ge­liş­ti­ri­yor­lar. Ni­te­kim gü­nü­müzde ge­rekli-ge­rek­siz çok yay­gın an­ti­bi­yo­tik kul­la­nımı so­nucu bazı bak­te­ri­ler çoğu an­ti­bi­yo­tiğe di­rençli hale gel­miş du­rumda.

An­ti­bi­yo­tik kul­la­nı­mıyla il­gili ya­pı­lan ha­ta­lar­dan en önem­lisi, bu grup ilaç­la­rın -yal­nızca bak­te­ri­lere karşı et­kili iken- virüs ve man­tar gibi diğer tür mik­rop­larla olu­şan has­ta­lık­larda da kul­la­nıl­ma­sı­dır. Özel­likle en sık rast­la­nan has­ta­lık­lar­dan olan gri­bal en­fek­si­yon­lar, virüs de­di­ği­miz farklı mik­ro­or­ga­niz­ma­larla olu­şur. An­ti­bi­yo­tik­ler, vi­rüs­lere et­kili ol­ma­dığı için fayda et­me­mekte, ge­rek­siz ma­li­yete yol aç­makta, tam ter­sine ge­rek­me­diği halde kul­la­nı­lan an­ti­bi­yo­tik­ler di­renç ge­liş­me­sine yol aç­mak­ta­dır. Daha son­raki bir dö­nemde ge­li­şen bir bak­teri en­fek­si­yonu sı­ra­sında kul­la­nıl­mak zo­runda ka­lın­dı­ğında bu sefer et­ki­siz kal­mak­ta­dır. Özel­likle her has­taya ağır an­ti­bi­yo­tik­le­rin kul­la­nıl­dığı has­ta­ne­lerde ve yoğun bakım üni­te­le­rinde öyle di­rençli bak­teri tür­leri ge­li­şir ki bun­larla olu­şan en­fek­si­yon­lar (has­tane en­fek­si­yonu) çok zor te­davi edi­le­bil­mek­te­dir.

Bün­ye­mizde an­ti­bi­yo­tik­lere karşı di­renç ge­liş­me­si­nin se­bebi yal­nızca bizim an­ti­bi­yo­tik kul­lan­ma­mız de­ğil­dir. Özel­likle hay­van­cı­lıkta ge­rek­siz ve kont­rol­süz ola­rak kul­la­nı­lan bu tür ilaç­lar da, et ve süt gibi hay­vani ürün­ler yo­luyla vü­cu­du­muza gi­re­rek aynı et­kiyi gös­ter­mek­te­dir.

An­ti­bi­yo­tik kul­lan­ma­nın bir diğer yan et­kisi ise bu ilaç­la­rın vü­cu­dun doğal mik­ro­bik or­ta­mını (flora) boz­ma­sı­dır. İnsan or­ga­niz­ma­sında ağız­dan baş­la­ya­rak makat (anüs) kıs­mına kadar çok sa­yıda ve muh­te­lif çe­şitte mil­yon­larca mik­ro­or­ga­nizma mev­cut­tur. Bu mik­rop­lar nor­mal şart­larda has­ta­lık yap­ma­makta, tam ter­sine vü­cu­dun den­ge­sini sağ­la­ya­rak çok çe­şitli fonk­si­yon­ları dü­zen­le­mek­te­dir. İşte ge­rekli-ge­rek­siz ola­rak kul­la­nı­lan an­ti­bi­yo­tik­ler nor­mal mik­ro­bik or­tamı boz­makta, bunun so­nu­cunda öl­dü­rücü is­hal­den as­tıma kadar çok de­ği­şik has­ta­lık­lar or­taya çı­ka­bil­mek­te­dir.

An­ti­bi­yo­tik kul­la­nı­mı­nın son yıl­larda an­la­şı­lan çok önemli bir başka yan et­kisi ise şeker has­ta­lığı ve şiş­man­lık­tır. Son za­man­larda ya­pı­lan ça­lış­ma­lara göre an­ti­bi­yo­tik kul­la­nımı, bar­sak flo­ra­sını bo­za­rak ki­şi­le­rin me­ta­bo­lizma hız­la­rını ya­vaş­la­tır. Bunun so­nucu ola­rak da di­yetle uyum­suz ola­rak has­ta­lar kilo alır, deyim ye­rin­deyse “su içse ya­ra­yan” me­ta­bo­liz­ma­lara sahip olur­lar. Tek bir kür an­ti­bi­yo­tik kul­la­nımı so­nucu bo­zu­lan mik­ro­bik or­ta­mın iyi­leş­mesi için yak­la­şık ola­rak altı ay ge­rek­mek­te­dir. Özel­likle ya­şa­mın ilk dö­nemi olan ye­ni­do­ğan ev­re­sinde veya yılda beş ke­re­den daha fazla ola­rak kul­la­nı­lan an­ti­bi­yo­tik­le­rin has­tada şeker has­ta­lığı ge­lişme ris­kini % 37’lere kadar art­tır­dığı gö­rül­müş­tür.

Bu ko­nuda hay­ret ve­rici başka bir bilgi de doğum şekli ile vü­cu­dun doğal mik­ro­bik or­tamı ara­sın­daki iliş­ki­dir. Doğal yolla yani -sün­ne­tul­laha uygun ola­rak- nor­mal do­ğumla do­ğan­lar, anne doğum ka­na­lın­daki mik­rop­larla ta­nış­tığı için flo­ra­ları daha kolay ge­liş­mek­te­dir. Bunun so­nucu ola­rak da se­zer­yan ame­li­yatı ile do­ğan­lara göre daha sağ­lıklı olup şiş­man ve şeker has­tası olma ih­ti­mal­leri azal­mak­ta­dır.

Sonuç ola­rak dün­yada ya­şa­ma­mız için be­lir­le­nen sü­rede ne kadar doğal bir şe­kilde yaşar ve dok­tor­lar ta­ra­fın­dan ve­ril­me­diği sü­rece -an­ti­bi­yo­tik dâhil- ge­rek­me­yen ilaç­lar kul­lan­maz isek o kadar sağ­lıklı bir şe­kilde ya­şa­mı­mızı sür­dü­re­bi­li­riz.