Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Azılı Düşmanımız Şeytan

19. Sayı · 2010/3

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

“Ey in­san­lar! Allah’ın va’di ger­çek­tir. Sakın dünya ha­yatı sizi al­dat­ma­sın ve o çok al­da­tıcı (şey­tan) da sizi Allah (ın hilmi ve im­hâli) ile (af­fına gü­ven­di­re­rek) kan­dır­ma­sın.

Çünkü şey­tan,sizin düş­ma­nı­nız­dır. Siz de onu düş­man sayın. O, kendi ta­raf­tar­la­rını ancak alevli ce­hen­ne­min eh­lin­den ol­maya ça­ğı­rır.”

Müs­lü­man­la­rın gö­rü­nen ve gö­rün­me­yen düş­man­ları var­dır. Gö­rü­nen düş­man­ları; kâ­fir­ler, za­lim­ler, fa­sık­lar, mü­na­fık­lar ve ben­zeri azgın kim­se­ler­dir. Gö­rün­me­yen düş­man­lar ise, kö­tü­lüğü em­re­den nefis ile şey­tan­dır.

Allah (c.c) bütün düş­man­lara karşı biz müs­lü­man­ları uyar­mak­ta­dır. Maddi ve ma­nevi ala­ca­ğı­mız ted­bir­leri ve ya­pa­ca­ğı­mız iş­leri bize bil­dir­miş­tir. Örnek ve önder ola­rak da bize Hz. Mu­ham­med Mus­tafa (s.a.v)’yı gön­der­miş­tir.

Kibir ve gurur yü­zün­den, Allah (c.c)’ın bir em­rini yani Hz. Âdem (a.s)’e secde em­rini ye­rine ge­tir­me­yip isyan eden, suçu ken­dinde gör­me­diği için de ebedi la­nete uğ­ra­yan şey­tan, en aman­sız düş­man­la­rı­mız­dan­dır. Cin ve insan ta­i­fe­sin­den tüm as­ker­leri ile Müs­lü­man­lara sal­dır­mak­ta­dır. Ba­ba­mız Âdem (a.s)’e Allah (c.c)’ın bir ya­sa­ğını iş­let­mek su­re­tiyle cen­net­ten çık­ma­sına sebep ol­muş­tur. O gün bu gün, bütün gü­cüyle in­san­lığı ce­hen­neme dü­şür­mek için ça­lış­mak­ta­dır. Asıl he­defi kalp­ler­deki imanı yok etmek ve in­sanı ebedî ce­hen­nem­lik yap­mak­tır. Bunu ba­şa­ra­mazsa en azın­dan in­sana Allah’ın ya­sak­la­rını iş­le­tip emir­le­rini terk et­tir­mek su­re­tiyle ebedî ol­masa da belli bir süre ce­hen­nemde yan­ma­sını sağ­la­mak­tır. Kâ­fir­le­rin de Müs­lü­man ol­ma­ması için elin­den ge­leni yap­mak­ta­dır. Ay­rıca kâ­fir­leri müs­lü­man­la­rın aley­hinde kış­kırt­makta, özel­likle ahlâk bozan ya­yın­ları teş­vik et­mek­te­dir. İslam ül­ke­le­rinde, Allah’ın hü­küm­le­ri­nin hâkim olup müs­lü­man­la­rın inanç­la­rına göre ya­şama im­kânı bu­la­ma­ma­ları için, iş­bir­liği içinde ol­duğu insan şey­tan­la­rını ha­re­kete ge­çi­rip her türlü baskı ve sin­dirme po­li­ti­ka­la­rını tat­bik et­mek­te­dir.

Şey­tan, çok sinsi bir düş­man­dır. İn­sana sü­rekli dost ola­rak gö­rün­mek­te­dir. Düş­man­lı­ğını de­vamlı giz­le­mek­te­dir. İn­sana ver­diği ves­ve­se­lerle daima onun mut­lu­lu­ğunu arzu et­ti­ğini his­set­tir­mek­te­dir. Allah’ın ya­sak­la­rını in­sana iş­le­tir­ken bunu zevk ve mut­lu­luk adına yap­tır­makta çağ­daş mo­dern ve de­mok­rat ol­ma­nın ge­reği ola­rak gös­ter­mek­te­dir. Biraz daha ileri gi­de­rek “hu­ku­kun üs­tün­lü­ğü­nün!” sağ­la­na­bil­mesi için, her türlü baskı ve zul­mün meşru ol­duğu his­sini ver­mek­te­dir. Henüz iman­la­rını ala­ma­dığı müs­lü­man­ları, Allah (c.c)’ın af­fına gü­ven­di­re­rek ha­ram­ları iş­let­mekte ve Allah’ın emir­le­rini terk et­meye sü­rük­le­mek­te­dir. Kâ­fir­ler gibi ya­şa­mayı Müs­lü­man­lara tatlı ve hoş gös­ter­mek­te­dir. Asıl he­defi bir zaman sonra, bu ha­ram­la­rın Müs­lü­man­lar ta­ra­fın­dan helal gö­rün­me­sini sağ­la­mak, Allah’ın emir­le­ri­nin de ha­fife alın­ma­sını temin etmek su­re­tiyle on­ları da kâ­fir­ler top­lu­lu­ğuna katıp top yekûn ce­hen­neme sü­rük­le­mek­tir. Allah (c.c) şey­tan ve as­ker­le­ri­nin şer­rin­den bütün müs­lü­man­ları mu­ha­faza ey­le­sin! Âmin!

Şimdi ko­nuyla alâ­kalı A’raf sü­resi 11. ayeti ke­ri­me­den 27. ayeti ke­ri­meye kadar olan bö­lü­mün me­a­lini hep be­ra­ber dik­katli bir şe­kilde oku­ya­lım:

Allah (c.c) şöyle bu­yu­ru­yor:

“An­dol­sun sizi ya­rat­tık, sonra size şekil ver­dik, sonra da me­lek­lere, Âdem’e secde edin! diye em­ret­tik. İb­li­sin dı­şın­da­ki­ler secde et­ti­ler. O secde eden­ler­den ol­madı.

Allah bu­yurdu: Ben sana em­ret­miş­ken seni secde et­mek­ten alı­ko­yan nedir? (İblis): Ben ondan daha üs­tü­nüm. Çünkü beni ateş­ten ya­rat­tın, onu ça­mur­dan ya­rat­tın, dedi.

Allah: Öyle ise, “İn ora­dan!” Orada bü­yük­lük tas­la­mak senin had­din de­ğil­dir. Çık! Çünkü sen aşa­ğı­lık­lar­dan­sın! bu­yurdu.

İblis: Bana, (in­san­la­rın) tek­rar di­ri­le­cek­leri güne kadar müh­let ver, dedi.

Allah: Haydi, sen müh­let ve­ri­len­ler­den­sin, bu­yurdu.

İblis dedi ki: Öyle ise beni az­dır­mana kar­şı­lık, and içe­rim ki, ben de on­ları sap­tır­mak için senin doğru yo­lu­nun üs­tüne otu­ra­ca­ğım.

“Sonra el­bette on­lara ön­le­rin­den, ar­ka­la­rın­dan, sağ­la­rın­dan, sol­la­rın­dan so­ku­la­ca­ğım ve sen on­la­rın çok­la­rını şük­re­den­ler­den bul­ma­ya­cak­sın!” dedi.

Allah bu­yurdu: Haydi, ye­ril­miş ve ko­vul­muş ola­rak ora­dan çık! An­dol­sun ki, on­lar­dan kim sana uyarsa, sizin he­pi­nizi ce­hen­neme dol­du­ra­ca­ğım!

(Allah bu­yurdu ki): Ey Âdem! Sen ve eşin cen­nete yer­le­şip di­le­di­ği­niz yer­den yiyin. Ancak şu ağaca yak­laş­ma­yın! Sonra za­lim­ler­den olur­su­nuz.

Der­ken şey­tan, bir­bi­rine ka­palı ayıp yer­le­rini ken­di­le­rine gös­ter­mek için on­lara ves­vese verdi ve: Rab­bi­niz size bu ağacı sırf melek olur­su­nuz veya ebedi ka­lan­lar­dan olur­su­nuz diye ya­sak­ladı, dedi.

Ve on­lara: Ben ger­çek­ten size öğüt ve­ren­ler­de­nim, diye yemin etti.

Böy­lece on­ları hile ile al­dattı. Ağa­cın mey­ve­sini tat­tık­la­rında ayıp yer­leri ken­di­le­rine gö­ründü. Ve cen­net yap­rak­la­rın­dan üzer­le­rine ört­meye baş­la­dı­lar. Rab­leri on­lara: Ben size o ağacı ya­sak­la­ma­dım mı ve şey­tan size apa­çık bir düş­man­dır, de­me­dim mi? diye nida etti.

(Âdem ile eşi) de­di­ler ki: Ey Rab­bi­miz! Biz ken­di­mize zul­met­tik. Eğer bizi ba­ğış­la­maz ve bize acı­maz­san mut­laka ziyan eden­ler­den olu­ruz.

Allah: Bir­bi­ri­nize düş­man ola­rak inin! Sizin için yer­yü­zünde bir sü­reye kadar yer­leşme ve fay­da­lanma var­dır, bu­yurdu.

“Orada ya­şa­ya­cak­sı­nız, orada öle­cek­si­niz ve orada (di­ril­ti­lip) çı­ka­rı­la­cak­sı­nız.” dedi.

Ey Âdem oğul­ları! Size ayıp yer­le­ri­nizi ör­te­cek giysi. Süs­le­ne­cek el­bise ya­rat­tık. Takva el­bi­sesi… İşte o daha ha­yır­lı­dır. Bun­lar Allah’ın ayet­le­rin­den­dir. Belki dü­şü­nüp öğüt alır­lar (diye on­ları in­dirdi).

Ey Âdem oğul­ları! Şey­tan, ana-ba­ba­nızı, ayıp yer­le­rini ken­di­le­rine gös­ter­mek için el­bi­se­le­rini so­ya­rak cen­net­ten çı­kar­dığı gibi sizi de al­dat­ma­sın. Çünkü o ve yan­daş­ları, sizin on­ları gö­re­me­ye­ce­ği­niz yer­den sizi gö­rür­ler. Şüp­he­siz biz şey­tan­ları, inan­ma­yan­la­rın dost­ları kıl­dık.”

Gö­rül­düğü gibi şey­tan kendi ka­fa­sına göre man­tık yü­rü­tüp, ateş­ten ya­ra­tı­lan bir var­lı­ğın top­rak­tan ya­ra­tı­lan bir var­lık­tan üstün ol­duğu ka­na­a­tine varıp, üstün olan var­lı­ğın düşük olan var­lığa saygı gös­ter­me­si­nin doğru ol­ma­dığı hük­müne var­mış­tır. Bu yan­lış dü­şünce onu Allah (c.c)’a ita­at­siz­liğe sevk et­miş­tir. Suçlu ol­du­ğunu iti­raf edip Allah (c.c)’tan af talep ede­cek yerde “Öy­leyse beni az­dır­mana kar­şı­lık, and içe­rim ki, ben de on­ları (in­san­ları) sap­tır­mak için senin doğru yo­lu­nun üs­tünde otu­ra­ca­ğım” di­ye­rek bu ha­di­sede so­rumlu ola­rak Allah (c.c)’ı gös­ter­meye ça­lış­mış, ken­dini be­ğenme, kibir ve gurur yü­zün­den ebedi la­nete uğ­ra­mış­tır. Aynı şe­kilde gü­nü­müzde Allah’ın dini İslam’ı kabul et­me­yen­ler, kendi koy­duk­ları hü­küm­leri, Allah’ın hü­küm­le­rin­den üstün gö­ren­ler şey­ta­nın sap­lan­dığı ba­tak­lığa sap­lan­mış­lar­dır. Kâ­i­natı ve in­sanı ya­ra­tan Allah (c.c)’ın hü­küm­le­rin­den daha güzel kim hüküm ko­ya­bi­lir? Be­şeri sis­tem­le­rin bugün in­san­lığı ne hale ge­tir­di­ğini hep be­ra­ber mü­şa­hede edi­yo­ruz.

Hz. Âdem (a.s) ve ha­nımı Havva va­li­de­miz ku­suru ken­di­le­rinde görüp tevbe et­tik­leri için, her ne kadar cen­net­ten çı­ka­rı­lıp dün­yada uzun zaman çile çek­miş ol­sa­lar bile so­nunda Allah’ın (c.c) af­fına maz­har ol­muş­lar­dır.

Allah (c.c)’ın bir em­rini ye­rine ge­tir­me­yen şey­ta­nın ebedi ce­hen­nem­lik ol­ması, bir ya­sa­ğını iş­le­yen Âdem (a.s) ve Havva va­li­de­mi­zin cen­net­ten çı­ka­rıl­ma­ları bizi son de­rece dü­şün­dür­me­li­dir. Allah’ın emir ve ya­sak­ları ko­nu­sunda çok dik­katli olup, asi ol­ma­ma­lı­yız. Bir günah iş­le­ye­cek olsak der­hal tevbe et­me­li­yiz. Çünkü Allah (c.c)’ın ya­sak­la­rını ba­site alıp iş­le­mek, emir­le­rini ha­fife alıp terk etmek, in­sanı İslam da­i­re­si­nin dı­şına çı­ka­rır.