Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Kendinizi ve Ailenizi Ateşten Koruyunuz

8. Sayı · 2007/4

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

“Ey iman eden­ler! Ken­di­le­ri­nizi ve ai­le­le­ri­nizi ya­kıtı in­san­lar ve taş­lar olan bir ateş­ten ko­ru­yun. (O ate­şin) üze­rinde iri göv­deli, sert ta­bi­atlı me­lek­ler var­dır. Onlar Allah’ın ken­di­le­rine em­ret­tiği şey­lere asla isyan et­mez­ler. Ken­di­le­rine emir olu­nanı da hemen ya­par­lar.”1

Bu Ayet-i Ke­rime’de Allah Teâla (c.c.) biz Müs­lü­man­lara, hem ken­di­mizi hem de aile fert­le­rini, ya­sak­lar­dan uzak durup emir­le­rini ye­rine ge­tir­mek su­re­tiyle ce­hen­nem ate­şin­den ko­ru­ma­mızı emir bu­yur­mak­ta­dır­lar. Bir Müs­lü­man aile reisi ken­din­den so­rumlu ol­duğu gibi, ha­nı­mın­dan ve ço­cuk­la­rın­dan da so­rum­lu­dur. Hatta ak­ra­ba­sın­dan ve so­rum­lu­luğu al­tında bu­lu­nan kim­se­ler­den de me­sul­dür. Yüce Pey­gam­ber Efen­di­miz (s.a.v) bir Hadis-i Şe­rif­le­rinde şöyle bu­yu­rur­lar:

“He­pi­niz ço­ban­sı­nız ve he­pi­niz ida­re­niz al­tın­da­ki­ler­den me­sul­sü­nüz.”

Dev­let baş­kanı ida­resi al­tın­daki in­san­lar­dan me­sul­dür. Bir erkek aile fert­le­rin­den me­sul­dür. Bir kadın ko­ca­sı­nın evin­den ve ço­cuk­la­rın­dan so­rum­lu­dur. Kı­sa­cası her­kes ida­resi al­tın­da­ki­ler­den me­sul­dür.

Her Müs­lü­man önce ken­dini ce­hen­nem ate­şin­den ko­ru­mak için ted­bir al­ma­lı­dır. Şüphe yok ki bunun için ya­pı­la­cak iş bel­li­dir. Önce Ehl-i sün­net iti­ka­dına göre sağ­lam bir imana sahip ol­ma­mız ge­re­kir. Bu iman bizi, ha­ram­lar­dan, tah­ri­men mek­ruh ve ten­zi­hen mek­ruh­lar­dan uzak­laş­tı­rıp farz, vacip, sün­net ve müs­te­hap­ları iş­le­meye sevk et­me­li­dir. Allah (c.c.)’ın ya­sak­la­rını ve emir­le­rini, Ehl-i sün­net inan­cına bağlı mez­hep âlim­le­ri­mi­zin yaz­mış ol­duğu temel kay­nak­lar­dan yani fıkıh ki­tap­la­rın­dan veya bu ki­tap­lar­daki sağ­lam bil­gi­leri bize ak­ta­ra­cak olan inan­cına, ame­line ve tak­va­sına gü­ven­di­ği­miz âlim­le­ri­miz­den öğ­ren­me­li­yiz. İti­kadi ko­nu­larda da on­lara baş­vur­ma­lı­yız.

Bugün Müs­lü­man­la­rın ya­şa­dığı coğ­raf­yayı işgal edip müs­lü­man­ları mo­dern köle ha­line ge­ti­rip sö­mür­mek için İslam düş­man­ları her kol­dan ça­lış­mak­ta­dır­lar. Si­yasî, ik­ti­sadî ve kül­tü­rel sa­va­şın ya­nında, fiili işgal ve terör gibi her yola baş­vur­mak­ta­dır­lar. Sö­mürü dü­zen­le­rini devam et­ti­re­bil­mek için, İslam’ı bil­me­yen ve ya­şa­ma­yan, ah­lâkı bo­zul­muş, eğ­lence ve se­fa­hate alış­mış, nef­sine esir olmuş, cihad şu­u­run­dan yok­sun sözde Müs­lü­man olan kö­le­ler arzu et­mek­te­dir­ler. İş­bir­lik­çi­leri sa­ye­sinde her ta­rafta Müs­lü­man­lara, din­le­rini öğ­ren­me­me­leri ve ya­şa­ma­ma­ları için her türlü bas­kıyı yap­mak­ta­dır­lar. Diğer ta­raf­tan da sa­tıl­mış bazı kim­se­ler az bir dünya men­fa­a­tine İslam di­nini tah­rif etmek için ge­celi gün­düzlü ça­lış­mak­ta­dır.

Bu durum kar­şı­sında Müs­lü­man­lar bugün hem dün­ya­la­rını hem de ahi­ret­le­rini kay­betme teh­li­ke­siyle karşı kar­şı­ya­dır­lar. Henüz aklı ba­şında olan, şu­u­runu kay­bet­me­miş Müs­lü­man­lar, bu fe­la­ket­ten kur­tul­mak için bütün güç­le­riyle İslam di­nine sa­rıl­mak­tan başka çare ol­ma­dı­ğını bil­mek­te­dir­ler. Her Müs­lü­man ken­dine düşen va­zi­feyi ye­rine ge­tir­me­li­dir. Ai­lece ve top­lum ola­rak İslam’ı öğ­re­nip ya­şa­mak için bütün im­kân­lar se­fer­ber edil­me­li­dir. Ço­cuk­la­rı­mı­zın dün­ya­sını dü­şün­dü­ğü­müz gibi son­suz ha­yat­la­rını da dü­şü­nüp ted­bir al­ma­lı­yız. Dü­zene tes­lim edi­len ço­cuk­lar ma­a­le­sef ye­terli dinî bil­gi­le­rini alıp tat­bik etme im­kânı bu­la­ma­dık­la­rın­dan bir­çoğu Allah (c.c.)’a asi olur­ken diğer bir kısmı da Allah (c.c.)’a asi ol­ma­nın ya­nında ken­di­le­rini ye­tiş­ti­ren dü­ze­nin de baş be­lası ha­line gel­mek­te­dir­ler. İslam’dan mah­rum ye­ti­şen karnı aç ne­sil­ler, İslam düş­man­ları için hazır birer asker du­ru­mun­da­dır.

Her şey açık ve net ola­rak göz­le­ri­mi­zin önünde ce­re­yan et­mek­te­dir. İslam’a ve İslam kar­deş­li­ğine her zaman ih­ti­ya­cı­mız var­dır. Çünkü biz Allah (c.c.)’ın kul­la­rı­yız. O’na muh­ta­cız. Dünya ve ahi­ret sa­a­de­ti­miz O’nun gön­der­diği İslam di­nine bağ­lı­dır. Ta­rihte di­ni­mize bağlı ol­du­ğu­muz dö­nem­lerde dün­ya­mız da güzel ol­muş­tur. Çe­şitli ırk­lara men­sup Müs­lü­man­lar İslam kar­deş­liği sa­ye­sinde asır­larca huzur içe­ri­sinde ya­şa­mış, gayr-i müs­lim­ler de ül­ke­mizde mal, can ve namus em­ni­yeti içe­ri­sinde ha­yat­la­rını devam et­tir­miş­ler­dir. De­de­le­ri­miz dün­yaya hakkı ve ada­leti hâkim kıl­mış­tır. Bu bir ger­çek­tir. Bugün de­mok­rasi ve insan hak­la­rın­dan bah­se­den mo­dern ve çağ­daş ül­ke­le­rin dün­yayı ne hale ge­tir­dik­le­rini hep be­ra­ber gö­rü­yo­ruz. Müs­lü­man­ları nasıl kat­let­tik­le­rini, sö­mür­dük­le­rini ne vahşi ca­na­var ol­duk­la­rını yine bir­likte mü­şa­hede edi­yo­ruz. Onlar ifsat edi­ci­dir, ıslah edici de­ğil­dir. Esas te­rö­rist on­lar­dır. Çünkü onlar inan­ma­makla Allah’a asi ol­muş­lar­dır. Böy­lece fe­satta zir­vede yer­le­rini al­mış­lar­dır. Allah (c.c.) onlar hak­kında şöyle bu­yu­rur:

“On­lara yer­yü­zünde fesat çı­kar­ma­yın, de­nil­diği zaman, “Biz ancak ıslah edi­ci­le­riz” der­ler. Şunu bilin ki, onlar boz­gun­cu­la­rın ta ken­di­le­ri­dir, lakin an­la­maz­lar.”2

Söz­le­rin en gü­zeli Allah (c.c.)’ın ke­lâ­mı­dır. Tah­rim Su­re­sinde, Allah (c.c.) kâ­fir­le­rin kı­ya­met gü­nün­deki du­ru­munu bil­di­ri­yor. Kur­tu­luş için biz­leri töv­beye davet edi­yor. Kâfir ve mü­na­fık­lara karşı ci­hadı em­re­di­yor. Fi­ra­vun’un ha­nımı Asiye’yi ve İmran kızı Mer­yem’i bize örnek gös­te­ri­yor. Şimdi hep be­ra­ber kur­tu­luş re­çe­te­sini oku­yup ha­yata tat­bik ede­lim.

“Ey kâ­fir­ler! Bugün özür di­le­me­yin! Siz ancak iş­le­dik­le­ri­ni­zin ce­za­sını çe­ke­cek­si­niz, (de­ni­lir).

Ey iman eden­ler! Sa­mimi bir tevbe ile Allah’a dönün. Umu­lur ki Rab­bi­niz sizin kö­tü­lük­le­ri­nizi örter. Pey­gam­beri ve Onunla bir­likte iman eden­leri utan­dır­ma­ya­cağı günde Allah sizi, iç­le­rin­den ır­mak­lar akan cen­net­lere sokar. On­la­rın ön­le­rin­den ve sağ­la­rın­dan (amel­le­ri­nin) nûr­ları ay­dın­la­tıp gider de, “Ey Rab­bi­miz! Nû­ru­muzu bizim için ta­mamla, bizi ba­ğışla; Çünkü sen her şeye ka­dir­sin” der­ler.

Ey Pey­gam­ber! Kâ­fir­lere ve mü­na­fık­lara karşı cihad et, on­lara karşı sert dav­ran. On­la­rın va­ra­cağı yer ce­hen­nem­dir. O gi­di­le­cek yer ne de kö­tü­dür!

Allah, inkâr eden­lere, Nuh’un ka­rısı ile Lût’un ka­rı­sını misal verdi. Bu ikisi, kul­la­rı­mız­dan iki Salih ki­şi­nin ni­kâh­ları al­tında iken on­lara ha­in­lik et­ti­ler. Ko­ca­ları Allah’tan gelen hiç­bir şeyi on­lar­dan sa­va­madı. On­lara: Haydi, ateşe gi­ren­lerle be­ra­ber siz de girin! de­nildi.

Allah, ina­nan­lara da Fi­ra­vun’un ka­rı­sını misal gös­terdi. O: Rab­bim! Bana ka­tında, cen­nette bir ev yap; beni Fi­ra­vun’dan ve onun (kötü) işin­den koru ve beni za­lim­ler top­lu­lu­ğun­dan kur­tar! de­mişti.

İf­fe­tini ko­ru­muş olan, İmran kızı Mer­yem’i de (Allah örnek gös­terdi). Biz ona ru­hu­muz­dan üf­le­dik ve Rab­bi­nin söz­le­rini ve ki­tap­la­rını tas­dik etti. O gö­nül­den itaat eden­ler­dendi.”3

Ayet-i Ke­ri­me­lerde bah­se­di­len­ler­den Hz. Nuh’un ka­rısı, kav­mine onun mec­nun ol­du­ğunu söy­lerdi. Hz. Lût’un ka­rısı da, ko­ca­sına gelen erkek mi­sa­fir­leri, gece ateş ya­ka­rak, gün­düz de duman çı­ka­ra­rak haber ve­rirdi. İkisi de lâyık ol­duk­ları ce­zaya çarp­tı­rıl­dı­lar.

Fi­ra­vun’un ha­nımı Asiye, Hz. Musa’ya iman et­mişti. Bun­dan do­layı ko­cası Fi­ra­vun, onu el­le­rin­den ve ayak­la­rın­dan dört ka­zığa bağ­la­mış, göğ­süne ko­ca­man bir taş koy­muş, öy­lece ya­kıcı gü­neşe bı­rak­mıştı. İş­kence anında, zik­re­di­len duayı ya­par­ken ru­hunu tes­lim et­miş­tir.

Bu­rada Fi­ra­vun’un ha­nı­mını bize misal gös­te­ren Rab­bi­miz, bütün ma­ze­ret ka­pı­la­rı­mızı ka­pat­mış­tır. O mü­mine kadın inancı uğ­runda ca­nını feda etmiş, şe­ha­det şer­be­tini içmiş, ebedî sa­a­dete ka­vuş­muş­tur. Ya biz­ler ken­di­mizi ve nes­li­mizi ce­hen­nem­den ko­ru­yup cen­nete gi­de­bil­mek için ne ya­pı­yo­ruz? Nefis, şey­tan ve za­lim­lere karşı cihat ko­nu­sunda du­ru­mu­muz nedir? İma­nı­mız bizi hangi iş­lerle meş­gul et­mek­te­dir? Bir dü­şü­ne­lim, mu­ha­se­be­mizi ya­pa­lım, gö­re­ce­ğiz ki ci­had­sız kur­tu­luş yok­tur. Öy­leyse hay­din nefis, şey­tan ve za­lim­lere karşı ci­hada…

  1. Tahrim, 66/6 ↩︎
  2. Bakara, 2/1–2 ↩︎
  3. Tahrim, 66/7–12 ↩︎