Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Kul mü’min-⁠i kâmil olamaz…

50. Sayı · 2017/6

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Komşu hakkı; ana baba, hısım, ak­raba hak­ları kadar mühim bir hak­tır. Onun için bizim bü­yük­le­ri­miz de­miş­ler ki; ev alma komşu al. Komşu hakkı bazen, ak­raba hak­la­rın­dan üs­tün­dür ve komşu kom­şuya ak­ra­ba­dan daha ya­kın­dır. Çünkü ak­ra­ba­la­rın her bi­risi bir yer­de­dir, fakat komşu yanı ba­şın­da­dır. Her zaman im­dada, yar­dıma ge­le­bi­lir. Onun için komşu hakkı, hak­la­rın pek mü­him­le­rin­den­dir. Bu hak­ları ta­nı­ma­yan­la­rın akı­bet­leri hüs­ran­da­dır.

Siz­lere komşu hak­kın­daki Bu­hârî ve Müs­lim’in zik­ret­tik­leri hadîs-i şe­rifi me­a­len nak­le­de­yim:

“Her kim Allah’a iman edi­yor ve ahi­ret gü­nüne ina­nı­yorsa kom­şu­suna ikram etsin ve yine her kim Allah’a iman edi­yor ve ahi­ret gü­nüne ina­nı­yorsa mi­sa­fi­rine ikram etsin ve yine her kim Allah’a iman edi­yor ve ahi­ret gü­nüne ina­nı­yorsa hayır söy­le­sin veya sükût etsin.”

Komşu hakkı hak­kında başka bir şey yaz­maya lüzum yok. İmanı olana bu kâ­fi­dir. Bu­nunla be­ra­ber şunu da zik­re­de­lim; komşu ile zina, on ka­dınla zi­na­dan ve komşu ma­lını çal­mak, on ev soy­mak­tan daha be­ter­dir.

Bu­hârî ve Müs­lim’in Ebû Hu­reyre (r.a) ri­va­yet­le­rinde Ra­sû­lul­lah (s.a.v) üç kere, “Allah’a yemin olsun ki iman etmiş olmaz.” de­mesi üze­rine sa­hâbe-i kirâm haz­ret­leri, “Kim o, ya Ra­sû­lal­lah?” de­miş­ler. Bu­yur­muş­lar ki: “Zul­mün­den, şer­rin­den emin olun­ma­yan komşu.”

Kul, mü’min-i kâmil ola­maz, onun kom­şusu kulun zul­mün­den, ce­fa­sın­dan, ezi­ye­tin­den emin ol­ma­dıkça. On­lara na­si­hat et­me­mek de ezi­yet­ten sa­yıl­mış­tır. Ne kadar güzel bir tabir; insan her­kese fay­dalı kişi de­mek­tir. Kom­şu­suna fay­dalı ola­bil­mek yal­nız ona ikram ve ihsan değil aynı za­manda apa­çık gö­rü­len ha­ta­lara karşı giz­lice ve mü­na­sip şe­kilde tat­lıca, güzel na­si­hat ve soh­bet­lerde bu­lun­mak mü’min­le­rin üze­rine borç ol­mak­ta­dır.

Âmir’in (r.a) oğlu Ab­dul­lah’tan ri­va­yet edil­mek­te­dir: “Rasûl-i Ekrem (s.a.v) bir ga­zaya çı­kar­lar­ken bu­yur­du­lar ki; “Bugün bi­zimle be­ra­ber ol­ma­sın, o kimse ki, kom­şu­suna eza et­miş­tir.” Ce­ma­a­tin için­den bir adam çıkıp dedi ki, “Ben kom­şu­mun du­va­rına işe­dim.” Bu­yur­du­lar ki; “Sen bugün bi­zimle gelme.”

Ma­lum­dur ki, harp­ler hemen öyle büyük kuv­vet­lerle ve mal­ze­me­lerle elde edi­le­mez. Allah Teâlâ’nın rah­meti, salih ol­ma­yan kav­min üze­rine nazil olmaz. On­lara Allah’tan nus­ret ve yar­dım da gel­mez. İşte biz­ler se­ne­ler­den beri düş­man­lar ve kâ­fir­ler üze­rine Nus­ret ve yar­dım is­te­riz, bunun için hemen her gün dua ede­riz de, demek du­a­mız hiç de kabul ol­mu­yor. Düş­man­la­rı­mıza karşı daima boynu bükük ve daima on­la­rın yar­dım­la­rını is­te­mek­te­yiz. Bugün bile on­lara yine mil­yar­larca bor­cu­muz ol­du­ğunu da işit­mek­te­yiz. Bu da bizim için yüz ka­rası ola­rak yet­mez mi der­si­niz?

Pey­gam­be­ri­miz’in du­a­la­rın­dan bi­risi de “Ya Rab, kötü kom­şu­dan sana sı­ğı­nı­rım. Ba­hu­sus daimi ika­met­gah­ta­ki­ler­den.” Ça­dır­larda ve gö­çebe hali ya­şa­yan­lar bir müd­det sonra yer­le­rini terk edip başka yer­lere gi­der­ler. Onun için o ça­dırda ya­şa­yan­lar yazın bir yerde ge­zer­ler de o kadar za­rarlı ola­maz­lar. Fakat daimi otur­duğu evden çıkıp git­mek kolay mı? Onun için ora­lar­daki kötü kom­şu­lar­dan Allah’a sı­ğın­mak ge­rek­ti­ğini biz­lere bil­dir­miş olu­yor.

Ebû Hu­reyre’nin ri­va­yeti pek mü­him­dir:

“Rasûl-i Ekrem (s.a.v) Haz­ret­leri bu­yur­du­lar ki; “ Kim benim söy­le­ye­ce­ğim ke­li­me­leri alır ve onunla amel eder veya amel ede­cek bi­ri­sine on­ları öğ­re­tir?” Ben dedim ki, ben alı­rım ya Ra­sû­lal­lah. O zaman Ra­sû­lul­lah (s.a.v) Haz­ret­leri benim elim­den tuttu da beş şeyi saydı ve dedi ki: “Allah’tan kork, haram olan şey­leri iş­le­mek­ten kork; o zaman nâsın en âbidi olur­sun. (Zira bir zerre ha­ramı terk, yer gök eh­li­nin se­va­bın­dan ha­yır­lı­dır, buy­rul­muş­tur. Bun­ları izaha hacet yok­tur zan­ne­de­rim.) Allah’ın tak­si­mine razı ol ki, nâsın en zen­gini ola­sın. Kom­şuna ih­sanda bulun ki, mü’min ola­sın. Nef­sin için sev­di­ğin şey­leri in­san­lar için de sev ki, Müs­lü­man ola­sın. Çok gülme; mu­hak­kak çok gül­mek kalbi öl­dü­rür.”

İn­sa­nın sâlih bir kom­şusu ol­ması da ki­şi­nin sa­a­de­tin­den­dir. Ve bir de iyi bir bi­neği ol­ması ve bir de geniş bir evi ol­ması. (Diğer ha­diste bir de sâlih bir ha­nı­mı­nın bu­lun­ması ilave edil­miş­tir.)

Sâlih bir Müs­lü­man kişi, kom­şu­la­rın­dan yüz ha­neye ge­le­cek be­la­ları def eder, buy­rul­muş­tur. Onun için, ev alma komşu al. Böyle sâlih bir kim­seye komşu olmak, doğ­rusu pek büyük bir dev­let­tir. Her­ke­sin de böyle ol­ma­sını gönül her zaman is­te­mek­te­dir. Kom­şu­nun kö­tü­sün­den de Allah’a sı­ğın­mak ge­rek­tir ki, iyi­lik gö­rünce onu sak­lar. Eğer fe­na­lık gö­re­cek olsa onu da yayar

Dünya kom­şu­sun­dan kaçıp kur­tul­mak müm­kün­dür. Fakat me­zar­daki kom­şusu kötü ola­nın var ha­line! Allah Teâlâ mu­î­ni­miz olsun, âmîn!

* Mehmed Zâhid Kotku Hazretleri’nin Ana Baba Hakları isimli eserinden ihtisar edilmiştir.