Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Resûlullah (sav.) Son Peygamberdir

1. Sayı · 2006/1

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Bis­mil­la­hir­rah­ma­nir­ra­him

Kuv­vet ve kud­reti ile top­rağı, insan sû­re­tine koyan, onda gören göz, işi­ten kulak, söy­le­yen dil var eden Allah-u Teâlâ’ya hamd ve se­nâ­lar, iki cihan sa­â­de­tine er­me­mize ve­sile olan Pey­gam­ber’imiz Mu­ham­met Mus­tafa’ya (s.a.v), O’nun temiz âl ve seç­kin as­ha­bına sâlât ve se­lâm­lar olsun

Esas iti­ba­riyle ehli kitap olan Hı­ris­ti­yan ve Ya­hu­di­ler din­le­ri­nin son din, ki­tap­la­rı­nın son kitap, pey­gam­ber­le­ri­nin son pey­gam­ber ol­ma­yışı se­be­biyle, Kur’an’ın ha­ki­kati on­ları rahat bı­rak­maz, gö­nül­le­rini pe­ri­şan eder, vic­dan­la­rını tır­ma­lar durur.

“…Bu gün size di­ni­nizi ikmal ettim, üze­ri­nize ni­me­timi ta­mam­la­dım ve sizin için din ola­rak İslâm’ı be­ğen­dim.” (Mâide Sü­resi 3) âyeti ke­ri­mesi hak­kında bir Ya­hudi Hz. Ömer’e (r.a); “Eğer bize Tev­rat’ta, böyle bir ayet in­seydi, o günü bay­ram ilân eder­dik.” Der. On­la­rın men­sup ol­duk­ları din hu­su­sunda ka­fa­ları şartlı olsa da vic­dan­ları ra­hat­sız­dır

Ya­hudi ve hris­ti­yan din âlim­leri ce­ma­at­le­rini ve ken­di­le­rini bu vic­dani ra­hat­sız­lık­tan kur­tar­mak ve Müs­lü­man­ları şüp­heye dü­şür­mek için bin bir türlü de­sise ve hi­leye sa­par­lar aşa­ğı­daki ayette ifade edil­diği gibi:

“Ehl-i ki­tap­tan çoğu ha­ki­kat ken­di­le­rine apa­çık belli ol­duk­tan sonra sırf iç­le­rin­deki ha­set­ten ötürü sizi ima­nı­nız­dan vaz­ge­çi­rip küfre dön­dür­mek is­te­di­ler.” (Ba­kara Sü­resi 209)

Üzü­le­rek ifade ede­lim ki, Müs­lü­man­la­rın bir kısmı kendi din­leri hu­su­sunda ye­terli bil­giye sahip ola­ma­dık­la­rın­dan Hı­ris­ti­yan mis­yo­ner­leri ta­ra­fın­dan satın alı­nan, İslam’dan çok küfre yakın duran, Müs­lü­man­lara karşı Hakk’tan yana gö­rü­nüp esas iti­ba­riyle bun­la­rın eme­line hiz­met eden bir takım in­san­la­rın oyun­la­rına ge­li­yor­lar. Bu gibi ma­şa­lar, Müs­lü­man­la­rın inan­cını su­lan­dır­maya, on­ları din­leri, ki­tap­ları ve pey­gam­ber­leri hu­su­sunda şüp­heye dü­şür­meye gay­ret edi­yor­lar

Hz. Mu­ham­met (s.a.v) pey­gam­ber­le­rin, İslam dini, din­le­rin, ona gön­de­ri­len Kur’an-ı Kerim de ki­tap­la­rın so­nun­cu­su­dur. İnan­la­rın acık de­lile inan­ma­ları, inkâr eden­le­rinde, acık de­lili gör­dük­ten sonra karar ver­me­leri için, yu­ka­rıda baş­lık­la­rını ver­di­ği­miz hu­sus­larla il­gili de­lil­leri bu­rada arz ede­ce­ğiz. İş­le­ye­ce­ği­miz konu ri­sa­let ve nü­büv­vet me­se­le­si­dir.

“Mu­ham­met sizin er­kek­le­ri­niz­den hiç bi­rini ba­bası de­ğil­dir. Fakat o, Allah’ın re­sulu ve ne­bi­le­rin so­nun­cu­su­dur.” (Ahzap Sü­resi 3)

Ebu Hu­reyre’den (r.a) şöyle ri­va­yet edil­miş­tir.

Re­su­lul­lah (s.a.v) Efen­di­miz bu­yur­muş­tur:

“Diğer pey­gam­ber­ler üze­rine altı şeyle üstün tu­tul­dum; mak­sadı en iyi an­la­tan söz, düş­ma­nın kal­bine korku sal­mak, ga­ni­met­le­rin bana helal kı­lın­ması, top­ra­ğın bana temiz, te­miz­le­yici ve her yerin mes­cit kı­lın­ması, bütün in­san­lara ve cin­lere pey­gam­ber ola­rak gön­de­ril­mekle ve be­nimle pey­gam­ber­le­rin sona er­me­siyle.1

Ebu Hu­reyre Re­su­lul­lah (s.a.v) Efen­di­miz­den ri­va­yet et­miş­tir.

Re­sû­lul­lah (s.a.v) bu­yurdu ki:

“Be­nimle, ben­den ön­ceki pey­gam­ber­le­rin du­rumu, güzel bir bina yapıp kub­be­sinde bir taşı eksik bı­ra­kı­lan bina gi­bi­dir. İn­san­lar bu sa­rayı gezer, be­ğe­nir ve keşke şu taşta ye­rine ko­nul­saydı der­ler. İşte ben o son taşım. Ben pey­gam­ber­le­rin so­nun­cu­su­yum’2

Enes’den (r.a) Re­su­lul­lah (s.a.v) şöyle bu­yurdu “Ri­sa­let ve nü­büv­vet ke­sildi. Ben­den sonra resul de ne­bide yok­tur” de­yince bu in­san­lara çok ağır geldi. Bunun üze­rine Re­sû­lul­lah (s.a.v), “Ancak mü­beş­şi­rat (müj­de­le­yen­ler) kaldı.” Bu­yurdu. Sa­habe “Mü­beş­şi­rat nedir?” diye so­runca, Re­sû­lul­lah (s.a.v); “Nü­büv­ve­tin cüz­le­rin­den bir cüz olan, Müs­lü­man ada­mın (Kur’an ve sün­nete uygun olan rü­ya­lar­dır) gör­düğü rü­ya­lar­dır bu­yurdu.3

“Ri­sa­let ve nü­büv­vet ke­sildi” ifa­de­siyle bu ma­kam­la­rın her iki­si­nin de son bul­du­ğunu. “Ben­den sonra nebi ve resul yok­tur.” ifa­de­siyle de; ken­di­sin­den sonra nebi ve resul gön­de­ril­me­ye­ce­ğini kesin bir dille beyan et­miş­tir.

“Ken­di­le­rine kitap gel­di­ğinde onu inkâr eden­ler (şüp­he­siz bunun so­nu­cuna kat­la­na­cak­lar­dır) hâl­buki o, eşsiz bir ki­tap­tır. Ona önün­den de ar­dında batıl gel­mez. O, hik­met sa­hibi, çok övü­len Allah’tan in­di­ril­miş­tir.” (Fus­si­let 41-42 )

Kur’an-ı Kerim’den önce veya daha sonra Kur’an’ı iptal ede­cek bir kitap gel­me­miş ve gel­me­ye­cek­tir de. Kur’an’ın gel­mesi ile ön­ceki ki­tap­la­rın hükmü kal­dı­rıl­dı­ğın­dan ve daha sonra da Kur’an’ı iptal ede­cek bir kitap da gel­me­ye­ce­ğine göre; Ahir za­manda ge­le­ceği du­yu­ru­lan Hz. İsa’da (a.s); Hz. Mu­ham­met’in (s.a.v) şe­ri­a­tına tâbi, Kur’an’la amel eden bir müç­te­hid sı­fa­tıyla ge­le­cek­tir.

Re­su­lul­lah (s.a.v) “Ben güzel ah­lakı ta­mam­la­mak için gön­de­ril­dim.’4 Bu­yur­muş­tur. İn­san­lık âlemi için lâzım olan güzel ahlâk ken­di­siyle ta­mam­lan­mış­tır. Bu du­rumda her hangi bir nok­san kal­ma­mış­tır ki, bir nebi daha gel­sin de o nok­san­lık­ları ta­mam­la­sın.

Ma­lum­dur ki pey­gam­ber­le­rin gön­de­ril­me­si­nin se­bebi nok­san kalan ah­kâmı ta­mam­la­mak için­dir. İn­san­lı­ğın ih­ti­yacı olan ahkâm, Hz. Mu­ham­met (s.a.v) ta­ra­fın­dan ta­mam­la­nınca, başka bir pey­gam­be­rin gel­me­sine de ih­ti­yaç kal­ma­mış­tır.

Vel­hamdü lil­lâhi Rab­bil âle­min.

  1. Muslim ve Tirmizi’den Ramuzul e-Hadis sayfa 323 ↩︎
  2. Buhari, muslim ve Tirmizi’dien Tac Camiul usul c.3 s.,229 ↩︎
  3. Tirmizi c.4 s.533 ↩︎
  4. Müstedrek ve Beyhaki’den,Ramuzul ehadıs ↩︎