Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Diyalog Aldatmacası

10. Sayı · 2008/2

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Din­le­ra­rası Di­ya­log ve Hoş­görü hareketi/ideolojisi İslam dün­ya­sında çık­mış ol­ma­yıp, Ka­to­lik ki­li­sesi ta­ra­fın­dan 1960’ların so­nunda or­taya atıl­mış­tır. Bu ha­re­keti İslam di­nine, Kur’an’a, Sün­nete uygun gös­ter­mek is­te­yen­ler ger­çek­leri tah­rif et­mek­te­dir.

Di­ya­log ne de­mek­tir, ga­yesi nedir?

  1. Müslümanların, İslam dininin yegâne hak ve geçerli din olduğu inancını yıkarak; Musevîliğin ve Nasranîliğin de hak olduğu, bunların müntesiplerinin de ehl-i necat ve ehl-i cennet olduğu bozuk inancını hâkim kılmak.
  2. Bu maksatla “İbrahimî dinler” kavramını ortaya çıkarmışlardır. Kur’anda “İbrahim Yahudi ve Nasranî değildi, o Müslim ve hanîfti” buyuruluyor, Diyalogçular ise “üç İbrahimî dinden” bahs ediyor. Bu ne çelişkili bir iddiadır!..
  3. Günlük bir Müslüman gazetesinde “Ehl-i Kitab ile Âmentüde İttifakımız Var” başlıklı bir yazı yayınlanmıştı. Bunda Müslümanların Ehl-i Kitab ile imanın altı temelinde bir ve müttehid olduğu iddia edilmekteydi. Yani Tevhid ile Teslis birmiş, Kur’anı inkâr edenlerle Müslümanlar birmiş, Peygamberimizi inkâr edenlerle Peygamberlik konusunda aramızda birlik varmış… Bundan büyük hezeyan ve yalan olamaz… Doğrusu şudur: Ehl-i Kitab ile Müslümanlar Âmentüde ittifak halinde değildir. Aralarında büyük ihtilaf ve anlaşmazlık vardır…”

Kur’an-ı Kerim “Allah ka­tında (hak ve ge­çerli) din İs­lâm­dır.” bu­yu­ru­yor. Bu ko­nuda sarih âyet var­dır. Di­ya­log­cu­lar bu âyeti inkâr etmiş ol­mak­ta­dır.

Son Pey­gam­ber Rasûl-i Kib­riya aleyhi ek­me­lüt­ta­haya Efen­di­mi­zin ri­sa­leti, da­veti, dini, Ki­tabı ken­di­sine ulaş­mış bir kimse, bun­lara iman etmez, ak­sine ya­lan­lar ise onun için necat ve cen­net yok­tur.

İslam’ın tek hak din ol­du­ğuna dair 14 asır­lık çok kuv­vetli ve sar­sıl­maz bir icmâ bu­lun­mak­ta­dır.

Dün­ya­nın büyük İslam ül­ke­le­rin­deki gü­ve­ni­lir İslam üni­ver­si­te­le­rine, med­re­se­lere, ifta mer­kez­le­rine, ulema he­yet­le­rine, ger­çek şeyh­lere, ka­dı­lara, müf­ti­lere so­ru­la­cak olursa, yu­ka­rıda beyan edi­len hu­sus­la­rın doğ­ru­lu­ğunu, bun­lara ters düşen Di­ya­log ve Hoş­görü bid’ati­nin yan­lış­lı­ğını beyan ve tas­dik ede­cek­ler­dir.

Bazı di­ya­log­çu­lar, di­ya­log­tan mak­sa­dın Ehl-i Kitab ile iyi ge­çin­mek ol­du­ğunu iddia edi­yor­larsa da, bu­günkü di­ya­log fa­a­li­yet­le­ri­nin bu sı­nırı faz­la­sıyla aş­tığı ve İslam’ın temel kay­nak­la­rı­nın asla kabul et­me­diği vahim bid’at­lere sap­tığı bes­bel­li­dir.

Din­le­ra­rası di­ya­log ha­re­keti ve ide­o­lo­jisi ta­ma­men İslam dı­şı­dır ve Müs­lü­man­lar için ha­zır­lan­mış bir tu­zak­tır.

Di­ni­mizde di­ya­log yok­tur, teb­liğ ve davet var­dır.

Tev­hid ile Tes­lis asla bir ola­maz. Bir­bir­le­riyle uyuş­ma­yan bu iki aki­de­nin iki­sini de doğru ve hak ola­rak gös­ter­mek akla, man­tığa, vic­dana, Kur’an’a, Sün­nete, icmâ-i üm­mete, izana ay­kı­rı­dır.

Kaldı ki, genel ve geniş mâ­nâ­sıyla İslam, Âdem aley­his­se­lam’dan beri hak din­dir. İslam’ın inanç te­mel­leri ve ana il­ke­leri baş­lan­gıç­tan beri ay­nı­dır. Tes­lis inan­cını Pav­los çı­kart­mış­tır. Haz­ret-i İsa Efen­di­mi­zin böyle bir inaçla il­gisi ola­maz.

Biz Müs­lü­man­lar bütün Pey­gam­ber­lere iman ede­riz. On­lar­dan hiç­bi­rini inkâr ve tek­zib et­me­yiz. Böyle bir inkâr ki­şiyi Müs­lü­man­lık­tan çı­kar­tır.

Yine biz Müs­lü­man­lar Allah’ın gön­der­miş ol­duğu bütün ki­tap­lara iman ede­riz. Tev­rata da, İncil’e de. Lakin bu kut­sal ki­tap­lara za­manla kul sözü ka­rış­tı­rıl­mış­tır. Kur’ana, Tev­hide, Mu­ham­med aley­his­sa­latü ves­se­la­mın ilahî vahiy ve il­hama da­yalı öğ­re­ti­le­rine ters düşen yer­le­rini kabul et­me­yiz, on­lara tah­rif edil­miş par­ça­lar ola­rak ba­ka­rız.

Haz­ret-i Mu­ham­med’in gel­me­sin­den sonra, ondan ön­ceki din­le­rin hükmü kal­ma­mış­tır. Ri­sa­let-i Mu­ham­medî ken­di­sine ula­şan her­kes iman et­mekle mü­kel­lef­tir.

Di­ya­log­cu­lar, bi­le­rek veya bil­me­ye­rek iman­sız­lığı meş­ru­laş­tır­mak is­ti­yor­larsa, bunun ne­ti­ce­le­rine kat­lan­maya, ce­za­sını çek­meye hazır ve razı ol­ma­lı­dır­lar.