Kardeşlerimle Bir Ömür

Hakk yo­lunda ve iki cihan ser­veri sev­gili Pey­gam­be­ri­miz’in İsr-i Mü­ba­rek’inde ve hiz­me­tinde daim ve kaim olan, Efen­di­miz’i bize ta­nı­tan, O’nun yo­lunda yü­rü­me­mizde bize en güzel örnek olan, öm­rünce Hakk’ın rı­za­sını gö­ze­tip; Habib-i Ekrem’inin şe­fa­a­tini talep eden, Sün­net’ini ihya yo­lunda uzak ve yakın de­me­den her hiz­mete sev­da­la­nan, Pey­gam­ber aley­his­se­lam Efen­di­miz’in “Has­re­tim ve öz­le­mim kar­deş­le­rime ka­vuş­mak­tır.” diye müj­de­le­diği, Hz. Ömer ra­dı­yal­lahu anh’ın “Ben ki şu ev do­lusu Ebû Ubeyde bin Cer­rah gibi rical is­ti­yo­rum! Ne­reye gön­der­sem, ha­yırlı işler ba­şar­sın…” diye ta­nıt­tığı, ül­ke­mi­zin ve dün­ya­nın dert ve sı­kın­tı­la­rı­nın ça­resi ola­cak salih bir nes­lin ye­tiş­mesi öz­le­miyle ya­şa­yan, bu uğurda hiç­bir emek ve gay­re­tini esir­ge­me­yen, bu öz­le­mini salih dost ve öğ­ren­ci­le­ri­nin omuz­la­rında Fa­ti­ha­lar eş­li­ğinde Hakk’a, Ha­bibi’ne ve sev­dik­le­rine ka­vuş­makla nok­ta­la­yan; öğ­ren­ci­le­rini, dost ve se­ven­le­rini yaşlı göz­ler ve hü­zünlü gö­nül­lerle bı­ra­kan,

“Ya dehre gel­me­sey­dim

Ya seni bil­me­sey­dim”,

söz­le­riyle daima yâd ede­ce­ği­miz; ve­fa­tı­nın sene-i dev­ri­ye­sinde ho­ca­la­rın ho­cası Mer­hum Prof. Dr. Osman Öz­türk Ho­ca­e­fen­di­miz’in rûh-u pür­nur­la­rına duâ, min­net ve şük­ran­la­rı­mızla.

“Allah’ım! Elim­den tut. Gö­zümü açıp ka­pa­yın­caya kadar, hatta ondan daha az bir süre de olsa beni nef­simle baş başa bı­rakma!” duâ-i Ne­bevi’siyle Hakk’a ya­ka­rı­şına şahit ol­du­ğu­muz, yok­lu­ğuna alış­maya ça­lış­tı­ğı­mız, has­ret ve öz­le­miyle ya­şa­dı­ğı­mız pek muh­te­rem ho­ca­mı­zın, aziz dost­la­rına ve ve­fa­kâr öğ­ren­ci­le­rine hiz­met ve ba­şarı reh­beri ol­ması te­men­ni­siyle, yıl­lar önce yap­tığı ko­nuş­mayı, te­ber­rü­ken bu­raya alı­yo­ruz.

Mer­hum Ho­ca­mızı, ta­nı­dı­ğı­mız ilk günün sevgi ve he­ye­canı, ayrı kal­ma­nın hüznü ve vefa bor­cunu ger­çek ma­nada öde­ye­me­me­nin ezik­liği içe­ri­sinde, Fa­ti­ha­larla yâd edi­yo­ruz.

• Biz; bütün insanlığı hayra davet eden ve şerre sed çeken bir topluluğuz. Aklı başında her insanın da bizden beklediği budur… Ancak bazılarının menfaati şerre davet ve hayra engel de olduğu için, bizi yanlış tanıtmaya ve yıpratmaya çalışıyorlar. Bu hususta; dikkatli ve temkinli olmalıyız. Heyecan, telaş ve tahrike kapılmamalıyız.
• Sık sık niyetlerimizi tashih ve tecdid etmeliyiz. Amellerimizde ise; samimiyet, sabır, sebat ve hak ölçüyü muhafazaya gayret göstermeliyiz.
• Her şeyi bilemeyeceğimizi kabul ile tecrübeye, kıdeme ve ilme hürmetle bilmediklerimizi ehlinden sormalıyız. Çünkü ehline danışmak imanî bir mecburiyettir.
• Gösterişsiz ve tantanasız iş yapmak, başkalarının yanlışlarını örnek ve mesned almamak ve belki de daha mühimi; doğrularımızı uygularken ayıplanmadan korkmamak gerekir.
• Muvaffakiyetimizde temel unsur telakki ettiğimiz özelliklerimizi daima muhafaza edelim. Yanlışları dayanak kabulünden doğacak sapmalara meydan vermeyelim.
• Kendimizi İslâm’ın veya mensubu bulunduğumuz davanın temsilcisi olarak değil, hizmetkârı olarak kabul ve takdim edelim ki, hatalarımız mukaddesatımıza rücû etmesin.
• Bütün iyilik ve güzellikleri Allah’tan ve bütün kötülükleri nefsimizden bilelim. Ne gurura kapılıp ayaklarımızı yerden keselim ne de ümitsiz olup köşeye çekilelim.
• Ehliyet, liyâkat ve kabiliyet sahiplerinin önünü açalım. Hayra merdiven ve köprü olmaktan saadet ve gurur duyalım.
• Davamızın kaymağını yemeye değil, çilesini çekmeye talip olalım. Çilekeşleri ihmal etmeyelim, arayıp bulalım ve destek olalım. Varsın bazı kardeşlerimiz bizim sırtımızdan hizmet mevkilerine gelsinler. Biz yine köprü olmaya devamdan bıkıp usanmayalım. Unutmayalım ki ücretimiz Allah katında ziyadesiyle ödenecektir.
• Türkiye’mizin kendisiyle, tarihiyle, kültürüyle ve kendi insanıyla tanışma fırsatı doğduğu şu günlerde yakın ve uzak çevremize iyi örnek olma çabalarımızı arttıralım.
• Öze ait işleri ihmal ederek; ürkütücü, endişe verici, nefret ettirici ve istismara sebep olucu kabuk meselelere takılarak hızımızı kendi elimizle kesmeyelim ve önümüze sun’i engeller çıkarmayalım.
• İttihad, vahdet ve mutâbakât varken; ihtilaf, çekişme ve sürtüşme vesileleri icad etmeyelim.
• İmanımızı zedelememek şartıyla büyük kitlenin saplantılarına ters düşen ve medya için sermaye teşkil eden söz ve davranışlardan uzak duralım.
• Geri alacağımız adımı asla atmayalım. İstikrar ve kararlılık; muvaffakiyetin ve gönül kazanmanın başta gelen sırlarındandır.
• Bâtılların ve yanlışların tenkidinden çok, kendi doğrularımızı ve gerçeklerin tezini ortaya koymaya çalışalım.
• Gücümüzü muhaliflerimizin za’f ve çöküşlerinden değil, savunduklarımızın haklılığından ve doğruluğundan alalım.
• Muhatablarımızı sadece ve sadece “haklılar” ve “haksızlar” diye tefrik edelim. Bizden olmanın bir ayrıcalık ve onlardan olmanın bir dezavantaj olmadığını tatbikatlarımızla ispat edelim.
• Ketûm olalım, az konuşalım, her yapacağımızı ilân etmeyelim. Yapamayacaklarımız için asla taahhütte bulunmayalım. Va‘dlerimize sonuna kadar sadâkat gösterelim.
• Kadirşinas ve vefakâr olalım. Ortaya çıkan gelişmede eski ve yeni pek çok meçhul kahramanın hissesi vardır.
• Tenkid ettiğimiz; “malum kahramanlık” yerine “meçhul kahraman”lığı ön plana çıkaralım.
• Ve… şunu hiç unutmayalım: Dünyanın mimarı insandır! O, “halifetullah” tır. Öyleyse en büyük yatırım; O’nu bu sıfata layık kılmak için yapılacak eğitim yatırımıdır. Bu hususta en gelişmiş basın, yayın ve medya ağından istifade etmek insanımızın hakkı ve bu hizmeti onlara sunmak bizim temel görevimizdir.
• Ülkemizi bugünkü çıkmaza sürükleyenler insanlar olduğu gibi Adil Nizam’ın tatbikatçıları da insanlar olacaktır.

Söz­le­rimi söy­len­miş ve söy­le­ne­cek bütün söz­le­rin en gü­zel­le­riyle bi­ti­ri­yo­rum:

• “Allah size yardım ederse artık sizi yenecek yoktur. O sizi yardımsız bırakırsa, artık size kim yardım edebilir. Mü’minler ancak Allah’a güvenip dayanmalıdır.”¹
• “Ey iman edenler; sabr u sebat edin, sabırla muhâliflerinize galebe çalın. Hazırlıklı olun, nöbette ve tetikte durun. Yurdunuzu çiğnetmeyin. Allah’tan korkun ki felah bulasınız.”²
• “Ey mü’minler! Eğer Allah’tan hakkıyla korkarsanız, O size iyi ile kötüyü, hak ile batılı birbirinden ayırt edici bir lütufta bulunur, suçlarınızı ve hatalarınızı örter ve sizi bağışlar. Allah büyük lütuf ve kerem sahibidir.”³
• “Bizim uğrumuzda samimiyetle mücadele verenlere, biz elbette yollarımızı gösterir, bilmediklerini öğretiriz. Şüphesiz Allah dört başı mamur iş yapanlarla beraberdir.”⁴

Mer­hum Prof. Dr. Osman ÖZTÜRK

26.04.1994 ta­ri­hinde “Sevgi ve Kar­deş­lik Ge­cesi” (Abdi İpekçi Spor Sa­lonu)’nde ya­pı­lan ko­nuş­ma­nın ana met­ni­dir.

1 Âl-i İmrân, 3/160

2 Âl-i İmrân, 3/200

3 Enfâl, 8/29

4 An­ke­bût, 29/69