Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Nev’i Şahsına Münhasır Olmak ya da İngiliz Tenceresinde Kaynamak

3. Sayı · 2006/3

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Bir insan treni ka­çı­rırsa başka tren gelir ve onu alır;

Bir mil­let treni ka­çı­rırsa başka bir mil­let gelir ve onu alır.

Öz­de­mir Asaf

Lügat’e ba­kınca şah­si­yet ke­li­me­si­nin Arapça ‘şahs’ ke­li­me­sine yapma mas­tar eki (-iyyet) ge­ti­ril­mek su­re­tiyle Türk­çede tü­re­til­di­ğini gö­rü­yo­ruz. Yani li­sa­nı­mıza has bir ke­lime. Yine bu ke­li­meye “Bir kim­se­nin şah­sına ve nef­sine ait özel­lik­le­rin, ruhî ve ma­nevî ni­te­lik­le­rin bü­tünü, ki­şi­lik; yük­sek ve de­ğerli kimse, kişi” ma­na­ları yük­le­mi­şiz.

‘Şah­si­yet sa­hibi olmak’ de­yince de “Ken­dine has özel­lik­leri olan ve bun­lar­dan taviz ver­me­yen” in­sanı kas­tet­mi­şiz. Şah­si­yet­siz ise “Yer­leş­miş bir ka­rak­teri ol­ma­yan, ki­şi­liği oluş­ma­mış kimse”dir.1

Demek ki bir ferdi, mil­leti ya da ce­mi­yeti öte­ki­ler­den tef­rik eden, ken­dine has kılan özel­lik­ler şah­si­yeti inşa et­mek­te­dir. İslâm dini de mün­te­sip­le­rin­den “öteki”lere ben­ze­me­me­le­rini is­te­mek­te­dir. Bu “Müs­lü­man”ın sahip ol­ması ge­re­ken hu­su­si­yet­ler­den bi­ri­dir ki, gö­rü­nü­şüyle ve “yü­zün­deki secde izi”yle ayırt edi­le­bil­sin.

Hâl­buki bugün dün­ya­nın her ye­ri­nin gi­de­rek bir­bi­rine daha çok ben­ze­diği, li­san­la­rın kay­naş­tığı, aynı el­bi­se­le­rin gi­yi­lip aynı ye­mek­le­rin ye­nil­diği ve ni­ha­yet aynı mev­zu­la­rın ko­nu­şul­du­ğunu gö­rü­yo­ruz.

Bu nok­taya nasıl gel­di­ği­miz, ce­mi­ye­ti­mi­zin şah­si­yet­siz­leş­ti­ril­me­si­nin ne su­rette ger­çek­leş­ti­ril­diği ve bunun ne­lere mal ol­duğu bu ya­zı­nın mev­zu­unu teş­kil et­mek­te­dir.

Nerede O Dağ Gibi Adamlar

Son iki asra gi­rene kadar bi­da­ye­tin­den iti­ba­ren İslâm yer­yü­zü­nün başat dini ola­rak cihan hâ­ki­mi­ye­tini –fa­sı­la­lar olsa da- elinde tut­muştu. Peş peşe ku­ru­lan İslâm dev­let­leri En­dü­lüs’ten Uzak Doğu’ya kadar in­san­lı­ğın uf­kunu ay­dın­la­tı­yordu. Öyle ki Av­rupa or­ta­ça­ğın ka­ran­lı­ğını ya­şı­yor­ken İslâm Me­de­ni­yeti “Altın Çağ”ın­daydı ve zirve eser­le­rini or­taya ko­yu­yordu. Mi­ma­ri­den güzel sa­nat­lara, tek­no­lo­ji­den eği­tim sis­te­mine va­rın­caya kadar pek çok sa­hada dünya Müs­lü­man­lara ta­le­be­lik edi­yordu.

Haçlı or­du­la­rıyla dalga dalga hü­cuma kal­kan Av­rupa her se­fe­rinde gün­be­gün iler­le­yen şar­kın tek­no­lo­jisi kar­şı­sında daha büyük mağ­lu­bi­yet­ler ya­şı­yordu. Ba­rutu ateşli si­lah­larda kul­la­nan, de­niz­ci­likte ve ha­ri­ta­cı­lıkta çı­ğır­lar açan ve ni­ha­yet İs­tan­bul’u ala­rak büyük bir ileri hamle yapan İslâm or­du­la­rı­nın asla mağ­lup edi­le­me­ye­cek­leri dü­şü­nü­lü­yordu.

İslâm’ın kilit ku­şağı sa­ha­bî­ler­den beri sahip ol­duk­ları inanç, azim ve ka­rar­lı­lıkla Müs­lü­man­lar hiç bil­me­dik­leri di­yar­lara yel­ken aça­rak adeta ‘ha­ri­tayı ye­şile bo­ya­mış­lardı.’ Bu nasıl bir insan mo­de­liydi ki kıt im­kân­la­rıyla daha Hz. Pey­gam­ber (s.a.v)’in ve­fa­tın­dan yüz yıl geç­me­den Çin’den En­dü­lüs’e, Af­rika’nın iç­le­rine ula­şa­bil­miş­ler, za­ma­nın süper güç­le­rin­den Sa­sani İm­pa­ra­tor­lu­ğunu yık­mış, Bi­zans’ı ise kö­şeye sı­kış­tı­ra­bil­miş­lerdi.

Gregoryus’un Vasiyeti ve Amerikan Doları

Os­manlı’ya karşı Mora is­ya­nını ter­tip­le­mek su­çun­dan do­layı 1821 se­ne­sinde Sul­tan II. Mah­mud ta­ra­fın­dan, bugün hala ka­palı tu­tu­lan Fener Rum Pat­rik­ha­nesi’nin orta ka­pısı önünde idam edi­len Pat­rik Gre­gor­yus’un yap­tığı tes­pit­ler bu gi­di­şin ter­sine çev­ril­mesi için neler ya­pıl­ması ge­rek­ti­ğini açık­lı­yor.

Fener Rum Pat­rik’i Gre­gor­yus’un suç bel­gesi ola­rak ele ge­çi­ri­len, Rus Çar’ı Alek­sandra’ya yaz­dığı mek­tup bir ibret ve­si­ka­sı­dır:

“Türk­leri mad­de­ten ezmek ve yık­mak im­kân­sız­dır. Türk­ler Müs­lü­man ol­duk­ları için çok sa­bırlı ve mu­ka­ve­metli in­san­lar­dır. Bu has­let­leri, din­le­rine bağ­lı­lıkla ve ka­dere rıza gös­ter­me­leri ya­nında ku­man­dan­la­rına, bü­yük­le­rine itaat duy­gu­la­rın­dan gel­mek­te­dir.

Türk­ler ze­ki­dir­ler, ça­lış­kan­dır­lar, gayet ka­na­at­kâr­dır­lar. On­la­rın bu me­zi­yet­leri ve kah­ra­man­lık­ları ge­le­nek­le­rine olan bağ­lı­lık­la­rın­dan ve ah­lak­la­rı­nın gü­zel­lik­le­rin­den ileri gel­mek­te­dir.”

Esas fa­zi­let düş­ma­nın dahi kabul et­tiği fa­zi­let­tir. İşte İslâm İn­sanı bu va­sıf­lara sahip ol­ması ha­se­biyle tarih bo­tunca büyük me­de­ni­yet­ler inşa et­miş­tir. Gre­gor­yus’un iç­le­rinde ya­şa­dığı Türk­ler için yap­tığı bu tes­pit­ler şüp­he­siz ki diğer İslâm mil­let­leri için de ge­çer­li­dir.

Her me­de­ni­ye­tin bir erdem üze­rine yük­sel­diği ve sonra aynı er­de­min içi­nin bo­şal­tıl­ma­sıyla çö­küşe geç­ti­ğini söy­le­mişti Kon­füç­yüs. Gre­gor­yus da bun­dan ha­ber­dar ol­malı ki mek­tu­buna şöyle devam edi­yor:

“Türk­lerde ev­vela itaat duy­gu­sunu kır­mak ve ma­nevî bağ­la­rını par­ça­la­mak icab eder. Bunun da en kısa yolu, millî ge­le­nek­le­rine, ma­ne­vi­yat­la­rına uy­ma­yan ha­ricî fi­kir­ler ve ha­re­ket­lere alış­tır­mak­tır. Hay­si­yet duy­gu­ları buna mani ol­duğu için Türk­ler dış yar­dımı red­de­der. Ge­çici bir süre için za­hi­ren Türk­lere kuv­vet ve kud­ret ve­re­cek olsa da on­ları dış yar­dıma alış­tır­ma­lı­dır.

Ma­ne­vi­yat­ları sar­sıl­dığı gün on­ları maddî va­sı­ta­la­rın üs­tün­lüğü ile yık­mak müm­kün ola­bi­le­cek­tir. Sa­dece harp mey­da­nın­daki za­fer­lerde kâfi de­ğil­dir. Hatta sa­dece bu me­todu uy­gu­la­mak Türk­le­rin hay­si­yet ve va­ka­rını tah­rik ede­ce­ğin­den, ken­di­le­rini an­la­ma­la­rına sebep ola­bi­lir. Ya­pı­la­cak olan, Türk­lere bir şey his­set­tir­me­den bün­ye­le­rin­deki tah­ribi ta­mam­la­mak­tır.”2

Şim­di­lik bu söz­le­rin üze­rinde dur­mu­yor ve bu olay­dan biraz daha evvel ger­çek­le­şen bir başka mühim va­kı­aya işa­ret etme ge­reği du­yu­yo­ruz. Bu 1776 ta­rihli ABD’de para basma yet­ki­si­nin Ya­hu­di­lere ge­çi­şi­dir. İlk kez bu ta­rihte ba­sı­lan 1 ABD Do­la­rı­nın üze­rinde ışık saçan üçgen içinde Mason İlâhı “ Rab­bin Gözü” sem­bolü yer alı­yor ve et­ra­fına da “Novus Ordo Sec­lo­rum” yani Yeni Dünya Dü­zeni ya­zısı yer­leş­ti­ri­li­yor.

Bu­gün­ler de sıkça kar­şı­mıza çıkan bu kav­ram acaba dün­yaya hangi me­sajı ve­ri­yor. Tev­rat’a göre Ya­hu­di­ler üstün kavim ola­rak se­çil­miş­tir. “Siz Rabb’in oğul­la­rı­sı­nız… çünkü siz Rabb’e mu­kad­des bir ka­vim­si­niz ve Rabb yer­yü­zünde olan bütün ka­vim­ler­den üstün olmak üzere sizi seçti.”3

Bunun gibi pek çok sözde ayet Ya­hu­di­leri diğer in­san­ları bo­yun­du­ruk­ları al­tına al­maya sevk et­mek­te­dir. Bu da si­yo­nizm dü­şün­ce­sini do­ğur­muş­tur. Bu fikre göre Ya­hu­di­le­rin kut­sal he­def­leri için her yol mü­bah­tır. Yine bir Tev­rat aye­tinde gö­rül­düğü üzere top­lum­la­rın ya­pı­sını boz­mak için her şey ya­pı­la­bi­lir: “ Ve re­is­le­rini, hik­metli adam­la­rını, va­li­le­rini ve kay­ma­kam­la­rını ve yi­ğit­le­rini sar­hoş ede­ce­ğim. Ve ebedî uy­kuya da­la­cak­lar da uyan­ma­ya­cak­lar.”4

Ve bunun gibi nice ayet(!)ler­den yola çıkan si­yo­nizm dün­yayı ifsat etmek için büyük pro­je­lere baş­ladı. He­defe giden yolda neler ya­pıldı biraz da bun­ları in­ce­le­ye­lim.

To­ta­li­ter mi Ka­tı­lımcı mı?

ABD baş­kan­la­rın­dan Ro­o­se­velt “Si­ya­sette hiç­bir şey te­sa­düfî de­ğil­dir. Bir şey vuku bu­lu­yorsa o şeyin ön­ce­den plan­lan­dı­ğın­dan emin ola­bi­lir­si­niz.” diyor.

Prof. Paul Mand­lo­vile ise “ Bir dünya hü­kü­me­ti­nin ku­rul­ması sorun ol­mak­tan çık­mış­tır. Önemli olan bunun ka­tı­lımcı me­totla mı yoksa zorla mı ku­ru­la­ca­ğı­dır.” di­ye­rek dün­yayı teh­dit edi­yor.

Doğ­ru­dur, bu nok­taya te­sa­düf­lerle ge­lin­medi. Pek de yeni ol­ma­dı­ğına az evvel işa­ret et­ti­ği­miz Yeni Dünya Dü­zeni üç önemli mer­ha­le­nin ar­dın­dan or­taya çıktı. Bi­rinci mer­hale mil­li­yet­çi­lik dal­ga­sıydı çünkü ön­le­rin­deki en büyük engel ümmet şu­u­runa sahip ce­mi­ye­tiyle Os­man­lıydı. Ümmet şu­u­ru­nun tah­rip edil­mesi, Müs­lü­man dün­ya­nın bir­bi­rine dü­şü­rül­mesi ve kont­rol edi­le­bi­lir on­larca küçük dev­let­çi­ğin or­taya çık­ması he­defe giden yol­ları açtı.

Bunu millî hâ­ki­mi­ye­tin an­la­mını kay­bet­me­sine yol açan eko­nomi, iş ha­yatı ve pa­ra­nın kü­re­sel­leş­mesi dal­gası iz­ledi. Dev­let­le­rin ye­rini olar­dan çok daha büyük ge­lir­lere sahip çok uluslu şir­ket­ler aldı.

Üçüncü dalga ise ulus­la­ra­rası med­ya­nın hâ­ki­mi­yeti ve ortak kül­tür dal­ga­sı­dır. Bu tek bir dünya ör­gü­tünü ya­ra­ta­cak, tek eko­no­miyi oluş­tu­ra­cak, ni­ha­yet ahlak ve din­leri bir­leş­ti­re­cek son dal­ga­dır. Ger­çek­ten de bütün dün­yayı saran Freud, Darwin, Durk­heim, Marx gibi Ya­hudi ya­zar­la­rın eser­leri in­san­ları din­den ve Allah inan­cın­dan hızla uzak­laş­tır­mış­tır. Po­zi­ti­vist furya bir örüm­cek ağı gibi bütün ilim âle­mini sar­mış­tır.

İngiliz Tenceresi ya da Sıradanlaştırma-Standartlaştırma

Lord Cur­zon Lozan Ant­laş­ması’ndan tat­min ol­ma­yan Avam Ka­ma­rası’nı ikna için şöyle ko­nuş­muştu: “Bun­dan sonra Türk­ler eski saf­fet ve şev­ket­le­rine bir daha asla ka­vu­şa­ma­ya­cak­tır. Zira biz on­ları ma­ne­vi­yat ve ruh cep­he­le­rin­den öl­dür­müş bu­lu­nu­yo­ruz.”

Yal­nızca Türk­ler­miydi ruh cep­he­sinde kay­be­den­ler. On­larla be­ra­ber bütün dünya aynı akı­beti pay­laştı. Çünkü sos­yal psi­ko­loji “İn­san­lar bir­bi­rine ne kadar çok ben­zerse, dav­ra­nış­la­rını ön­ce­den tah­min ede­bil­mek için o kadar az bil­giye ih­ti­yaç var­dır.” ka­i­de­sini or­taya koy­muştu.

Bölük-pör­çük, tu­tar­sız, il­gi­siz haber ve imaj bom­bar­dı­ma­nıyla bir­likte ce­mi­yeti saran medya, in­san­lar arası iliş­ki­leri te­mel­den sarstı. On­la­rın mil­let­le­rine, ai­le­le­rine, kom­şu­la­rına duy­duk­ları mu­hab­bet­leri en aza in­di­re­rek ‘para aşkı’nın esiri ha­line ge­tirdi. Artık ma­nevi de­ğer­le­rin bir kıy­meti kal­ma­dı­ğına ina­nan insan, kendi ge­mi­sini kur­tar­maya yö­neldi. Tabi baş­ka­la­rı­nın ge­mi­le­rini ba­tır­mak pa­ha­sına…

Büyük kent­le­rin do­ğuşu ve in­san­la­rın bu­ra­ları is­ti­lası yeni bir kül­tü­rün, kök­süz­lü­ğün or­taya çık­ma­sına, suç ve gü­na­hın yay­gın­laş­ma­sına zemin ha­zır­ladı. Hemen hiç­bi­ri­nin ken­di­le­rine ait bir fikri ola­ma­yan in­san­lar bir ma­kine gibi aynı dün­yevi ar­zu­la­rın pe­şinde koş­maya baş­ladı. Aklın ye­rini duy­gu­sal­lık al­dığı için aklî kont­ro­lünü kay­be­den in­sa­nın zevk­leri ve dünya gö­rüş­leri stan­dart­laştı.

Eği­tim, ço­cuk­ları kıran kı­rana bir yarış içine sü­rük­ler­ken; oku­ma­yan dü­şün­me­yen gör­sel insan tipi ön plana geçti. Oku­nu­yorsa da okun­duk­tan sonra atı­la­cak ki­tap­lar ter­cih edi­lir oldu. İyi ki­tap­lar sa­yı­sız neş­ri­ya­tın ara­sında bir­kaç bin­lik ti­raj­la­rıyla kay­bo­lup gi­dince de hür dü­şün­ceye hayat im­kânı kal­madı. Çünkü her­kes zihni büyü gibi bağ­la­yan en büyük ga­ze­teyi okur yine aynı ulus­la­ra­rası şir­ke­tin büyük te­le­viz­yon ka­na­lını sey­re­der ve orada gör­dük­le­rine iman eder.

Med­ya­nın bin­lerce ha­berle her gün insan bey­nini iğdiş et­tiği bu dün­yada si­yasi par­ti­ler de para ve medya gü­cüyle kont­rol edi­lir. Hol­ding­ler dü­şünce ku­ru­luş­la­rı­nın, ga­ze­te­le­rin fi­nan­sö­rü­dür, ver­dik­leri rek­lâm­larla. Böy­lece as­lında kim­se­nin özgür ol­ma­dığı bir ortam tesis edil­miş­tir.

Bu dün­yada de­mok­rasi de­ni­len şey de ba­sı­nın yü­celt­tiği ger­çek­ler­dir. Bir aylık medya ça­lış­ması her­kese ger­çe­ğin ne ol­du­ğunu kabul et­tir­meye yeter de artar bile.

Dün­ya­nın her ye­rinde aynı ‘ev­ren­sel de­ğer­ler’e ina­nıl­dığı, aynı ye­mek­le­rin ya­nında hep ko­la­nın içil­diği, kot pan­to­lo­nun ve çıp­lak­lı­ğın baş tacı edil­diği, dünya ile aynı anda de­ni­le­rek bütün ül­ke­le­rin si­ne­ma­la­rında tek bir li­sanda aynı fil­min oy­na­tıl­dığı…. bir yerde mil­let ola­bil­mek­ten söz etmek müm­kün olmaz. Kü­re­sel­leşme, Glo­ba­li­zas­yon, Hü­ma­nizma, Dünya ba­rışı… söy­lem­leri tek bir mil­let ol­maya doğru atıl­mış adım­lar­dır.

Din­le­rin kar­deş­liği, din­le­ra­rası di­ya­log, Yoga, Karma fel­se­fesi gibi mis­tik doğu inanç­la­rı­nın yay­gın­laş­ması tek bir dünya di­nine doğru giden ki­lo­metre taş­la­rı­dır.

Bu dün­yada kimse çık­tığı ka­buğu be­ğen­mez, kimse an­ne­sine ve ha­la­sına ben­ze­mek is­te­mez. Bar­bie gibi ola­bil­mek genç kız­la­rın en büyük ha­ya­li­dir. Ol­ması ge­re­ken daha zayıf ve ola­ma­ya­cağı kadar güzel ve çe­kici olma ha­yali…

Geç­mişe ait de­ğer­ler ancak mü­ze­lerde ve folk­lor fes­ti­val­le­rinde gö­rü­le­bi­lir. Koz­me­tik bir kül­türe uya­nı­lır her sabah… Moda, yeni oluş­lar, yeni icat­lar, yeni ina­nış­lar… Akşam ya­tar­ken hepsi si­li­nip atı­lır, sa­bah­le­yin ye­ni­leri sü­rü­lür…

Mil­yon kez senin için ölü­rüm-öl­dü­rü­rüm te­za­hü­ra­tını duya duya şuur al­tında sap­lan­tı­lar olu­şan fut­bol ta­raf­tarı ger­çek­ten de ölür ve öl­dü­rür. Ül­kesi için cep­hede sa­vaş­ma­yıp kaçan biri ho­li­gan çe­te­le­rinde kah­ra­manca mü­ca­dele ede­bi­lir.

Nirengi Noktası

“Onlar ne­fis­le­rinde olanı de­ğiş­tir­me­dikçe allah bir kav­min du­ru­munu de­ğiş­tir­mez.” 5 buy­ru­lu­yor, in­san­lı­ğın ışığı Kur’an-ı Kerim’de. Ayette geçen ‘kavim’ te­rimi özel bir kavmi be­lirt­mi­yor. Ci­han­şü­mul­dür. Kavm ke­li­me­si­nin nekre (be­lir­siz) ola­rak kul­la­nıl­ması bunu gös­te­ri­yor.

Ayet-i Ke­rime kâfir ya da Müs­lü­man ce­mi­yet­ler ara­sında bir ayı­rım yap­ma­dığı gibi fer­din de­ği­şi­min­den değil, top­ye­kûn bir de­ği­şim­den bah­se­di­yor. Ka­dı­nıyla, er­ke­ğiyle, seç­ki­niyle, ava­mıyla top­lu­mun tüm ta­ba­ka­la­rını kap­sa­yan bir de­ği­şim…

Kur’an-ı Kerim kalp has­ta­lığı (maraz) ke­li­me­sini top­lu­mun nef­sinde olu­şan has­ta­lık ma­na­sında kul­la­nır. Yani fikrî has­ta­lık. Bu has­ta­lık ki­şiyi ümmet/cemiyet içe­ri­sinde va­zi­fe­sini ya­pa­maz hale ge­ti­rir.

Es­ki­den beri olu­şan ağır se­yirli de­ği­şim bün­yeyi yavaş yavaş sar­dığı için has­ta­lık iler­le­miş ve ce­mi­yet tepki ve­re­mez hale gel­miş­tir. Ani de­ği­şim ve şok dal­ga­la­rına karşı di­re­nen vücut zeh­rin azar azar en­jekte edil­mesi kar­şı­sında yenik düş­müş­tür.

“İçi­niz­den yal­nızca za­lim­lere isa­bet et­mekle kal­ma­ya­cak bir fit­ne­den sa­kı­nın…”6 Suçlu bir top­luma bir ceza gel­diği zaman bu suç­suz fert­leri de içine alır. Buna mu­ka­bil esen­likli bir top­lumda suçlu fert­ler mutlu olur­lar.

Kur­tu­lu­şun ka­nunu demek ki hep bir­likte ha­re­ket et­mekte fer­din ve ce­mi­ye­tin şah­si­ye­tini ye­ni­den inşa et­mek­te­dir. “Ey mü­min­ler! He­pi­niz top­luca, gü­nah­kârca dav­ra­nış­lar­dan dönüp Allah’a yö­ne­lin ki dünya ve ahi­ret mut­lu­lu­ğunu elde ede­si­niz.”7 Ayet-i Ke­ri­mesi bir­likte ayağa kalk­mayı tav­siye et­mek­te­dir.

Hem fert hem de ce­mi­yet ha­ya­tı­nın mer­ke­zine sağ­lam bir mi­henk taşı ve ni­rengi nok­tası ola­rak Kur’an-ı Kerim ve Sün­net-i Ra­sû­lul­lah ışı­ğın­daki sahih İslâm dü­şün­cesi yer­leş­ti­ri­lirse şah­si­yet­siz, ki­şi­lik­siz, kim­lik­siz, ga­ye­siz, ben­cil, adam sen­deci ne­sil­le­rin ye­tiş­ti­ril­me­si­nin önüne ge­çi­le­bi­lir.

İki yüz se­ne­dir İn­gi­liz ten­ce­re­sinde kay­na­yan bir ce­mi­ye­tin ıs­lahı, hemen de­ğiş­mesi bek­le­ne­mez. Ama de­ğiş­me­nin fiz­yo­lo­jik ve psi­ko­lo­jik ka­nun­la­rına uygun ola­rak ha­re­ket edi­lirse çıkış yo­luna ula­şı­la­bi­lir. De­ğiş­tir­me­miz ge­re­ken şeyi bil­mek ve bu de­ği­şime tabi tu­tu­la­cak ferdi/cemiyeti ta­nı­mak… Sonra da inan­mak, (İna­nı­yor­sa­nız en üs­tün­sü­nüz…)8 karar ver­mek, ha­re­kete geç­mek ve sab­ret­mek… El­bette akı­bet Allah’a karşı so­rum­lu­luk bi­linci ta­şı­yan­la­rın­dır.

O halde nev’i şah­sına mün­ha­sır yani “Her­kese ben­ze­me­yen, de­ği­şik ta­raf­ları, ken­dine has dav­ra­nış­ları olan”9, Yeni Dünya Dü­ze­ni­nin sahte insan mo­de­lin­den yüz çe­vir­miş, aslî kay­nak­la­rına dön­müş, Ra­sû­lul­lah’ın sün­ne­tini ihya ede­cek bir nesil ye­tiş­ti­ril­meli.

Bu; ge­re­ki­yorsa üç par­makla, eli­mizle yemek ye­mek­tir. Te­le­viz­yo­nun, ga­ze­te­nin, rek­lâ­mın al­da­tı­cı­lı­ğın­dan vaz­geç­mek­tir. Bunu ba­şa­ra­maz­sak Yeni Dünya Dü­ze­ni­nin içe­ri­sinde ‘ultra light’ Müs­lü­man­lar ola­rak ye­ri­mizi ala­ca­ğız. Ve mutlu, rahat bir hayat sür­meye devam ede­ce­ğiz belki de. Sey­yid Kutub’un söy­le­diği gibi “Ken­di­leri için ya­şa­yan­lar rahat ya­şa­ya­bi­lir­ler ama küçük ola­rak ya­şa­yıp küçük ola­rak ölür­ler.”

“Ayi­nesi iştir ki­şi­nin lafa bakılmaz/ Gö­rü­nür şah­sın rütbe-i aklı ese­rinde”10 ya da

“Çünkü sen ne tarih ne coğ­rafya ne şu ne busun/ Oğlum Mernuş/ Sen oto­büsü ka­çır­mış bir mil­le­tin ço­cu­ğu­sun.”11

  1. Kubbealtı Lügati ↩︎
  2. Tarih Konuşuyor Dergisi C.1, S.1 ↩︎
  3. Tensiye Bab 14 Ayet 12 ↩︎
  4. Yeremya Bab 51 Ayet 57 ↩︎
  5. Rad,13/11 ↩︎
  6. Enfal,8/45 ↩︎
  7. Nur,24/ 31 ↩︎
  8. Al-i İmran,3/139 ↩︎
  9. Kubbealtı Lügati ↩︎
  10. Ziya Paşa ↩︎
  11. Bedri Rahmi EYÜBOĞLU ↩︎