Dergide ara

Yazı başlıkları, yazar adları ve sayı adları içinde arar. Şapka ve büyük harf fark etmez: “adalet” yazınca “Adâlet” de bulunur.

Göz atın: Sayılar · Yazarlar · Arşiv

Rasûlullah’ın (sav.) Medine’deki Yakın Çevresi

Enes B. Malik (ra.) Ailesi

71. Sayı · 2022/3

2022

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

Yüce di­ni­miz İslam’ın ya­yıl­ması ve iler­le­me­sinde Ra­sû­lul­lah’a (sav.) yö­ne­lik Allah’ın des­teği ya­nında Müs­lü­man­la­rın da yar­dım­la­rı­nın ola­ca­ğını Allah Teâlâ açıkça ifade bu­yur­muş­tur. Ni­te­kim Allah Teâlâ, “Seni oyuna ge­tir­meye kal­kı­şır­larsa kuş­ku­suz Allah sana yeter; yar­dı­mıyla ve mü’min­lerle seni des­tek­le­yen O’dur.”1 bu­yu­ra­rak Ra­sû­lünü yar­dım­sız bı­rak­ma­ya­ca­ğı­nın ga­ran­ti­sini ver­miş­tir. Rab­bi­miz (cc.), Pey­gam­be­ri­mizi (sav.) çe­şitli ve­si­le­lerle; bazen me­lek­le­riyle, bazen düş­ma­nın kal­bine korku sa­la­rak, bazen de bizim ma­hi­ye­tini bi­le­me­di­ği­miz şe­kil­lerde des­tek­le­miş­tir. Allah’ın (cc.) yar­dı­mını sağ­la­ya­cağı yön­tem­ler­den biri de bazı kul­ları va­sı­ta­sıyla Onun ya­nında ol­ma­sı­dır. Pey­gam­be­ri­mi­zin (sav.) ha­dis­le­rini in­ce­le­di­ği­mizde ha­ya­tında ken­di­sine ferdî ola­rak yar­dımı do­ku­nan pek çok kimse ol­duğu gibi bazı sa­ha­bî­ler mal­ları, can­ları ya­nında bütün ai­le­leri ile onun ha­ya­tında yer bul­muş­lar­dır. Ra­sû­lul­lah’ın (sav.) ha­ya­tında pek çok ha­tı­rası bu­lu­nan ai­le­ler­den biri de Enes b. Malik’in (ra.) ai­le­si­dir.

Enes b. Malik (ra.), Haz­rec ka­bi­le­si­nin Nec­câ­ro­ğul­ları ai­le­sin­den olup Ra­sû­lul­lah’ın (sav.) de­desi Ab­dül­mut­ta­lib’in an­nesi Selmâ, Nec­câ­ro­ğul­ları’ndan ol­duğu için Ra­sû­lul­lah (sav.) ile anne ta­ra­fın­dan ak­raba sa­yıl­mak­ta­dır. Hatta Enes b. Malik’in (ra.) an­nesi Ümmü Sü­leym ile Ümmü Harâm, Ra­sû­lul­lah’ın (veya ba­ba­sı­nın) süt tey­ze­leri idi.

Hic­ret­ten on sene önce doğan Enes b. Malik (ra.) çocuk yaşta iken ba­ba­sını kay­bet­miş, Pey­gam­be­ri­mi­zin (sav.) Me­dine’ye hic­reti ile an­nesi onu Ra­sû­lul­lah’a ge­ti­re­rek Onun (sav.) ya­nında kal­ma­sını ve iş­le­rinde Ona (sav.) yar­dımcı ol­ma­sını is­te­mişti.2 Bu olay Enes b. Malik’in ha­ya­tında en önemli dönüm nok­ta­la­rın­dan bi­rini oluş­tur­muştu. Ni­te­kim diğer sa­ha­bî­le­rin işleri/meşguliyetleri se­be­biyle gö­re­me­diği pek çok olaya bu sa­yede ye­tiş­miş ve Pey­gam­ber Efen­di­miz ta­ra­fın­dan özel ola­rak ye­tiş­ti­rilme im­kânı bul­muştu. Ni­te­kim Pey­gam­be­ri­mi­zin (sav.) ha­yatı, dav­ra­nış­ları, eği­tim me­todu, diğer in­san­larla olan iliş­ki­leri gibi ya­kın­dan ta­nı­mayı ge­rek­ti­ren pek çok hadis-i şe­ri­fin Enes b. Malik (ra.) ta­ra­fın­dan ri­va­yet edil­mesi şa­şır­tıcı de­ğil­dir. Enes b. Malik’in (ra.) ha­yatı Ra­sû­lul­lah’ın (sav.) uzun ömür, çok evlat ve be­re­ketli ka­zanç ko­nu­la­rında özel du­a­sına maz­har ol­ması ha­se­biyle ümmet açı­sın­dan çok be­re­ketli ol­muş­tur. Ni­te­kim o, bir asır­dan daha uzun bir hayat sür­müş, on­larca ev­ladı olmuş ve çok be­re­ketli ka­zanca sahip ol­muş­tur.3 Hadis ta­rihi açı­sın­dan da Ra­sû­lul­lah (sav.) Efen­di­miz­den en çok hadis nak­le­den kim­se­ler ara­sında ismi geçen Enes b. Malik (ra.) meş­hur mu­had­disi Bakîy b. Mah­led’e göre en çok hadis ri­va­yet eden üçüncü kişi ola­rak zik­re­dil­mek­te­dir.

Enes b. Malik’i (ra.) sa­dece şahsî ko­numu açı­sın­dan değil, aynı za­manda ai­le­si­nin bir ferdi ola­rak dü­şün­mek ge­rek­mek­te­dir. Pey­gam­be­ri­mi­zin (sav.) ha­ya­tında yer alan ve pek çok kimse ta­ra­fın­dan bi­li­nen meş­hur ri­va­yet­lerde bu be­re­ketli ai­le­nin fert­le­ri­nin ol­duğu dik­kat çek­mek­te­dir. Aşa­ğıda bu müs­tesna ai­le­nin bazı fert­le­ri­nin ya­şa­dığı bir­ta­kım olay­lara işa­ret edi­le­cek­tir.

Enes b. Malik’in (ra.) dayısı Harâm b. Milhân (ra.): Kâtiline ibret olan sahabî

Harâm b. Mil­hân (ra.) Me­dine dö­ne­minde ya­şa­nan en yürek ya­kıcı ha­di­se­ler­den biri olan Bi’r-i Ma’ûne fa­ci­a­sı­nın ilk şe­hi­di­dir. Me­di­neli ilk Müs­lü­man­lar­dan olan Harâm b. Mil­hân (ra.), Pey­gam­be­ri­miz (sav.) Me­dîne’yi teş­rif et­tik­ten sonra Ondan (sav.) ay­rıl­ma­mış ve Bedir ve Uhud sa­vaş­la­rında Ra­sû­lul­lah’ın (sav.) ya­nında sa­vaş­mış­tır. Hicrî dör­düncü yılda Âmir b. Sa’sa’a ka­bi­le­si­nin is­teği üze­rine Kur’an öğ­ret­mek üzere gö­rev­len­di­ri­len 70 kadar sa­habî ile be­ra­ber Harâm b. Mil­hân (ra.) da yola çık­mıştı. İşte bu yol­cu­lukta müs­tesnâ sa­ha­bî­ler Bi’r-i Ma’ûne de­ni­len bir böl­gede ma­ğa­rada ko­nak­la­dı­lar. Ra­sû­lul­lah’ın (sav.) mek­tu­bunu ken­di­le­rini davet eden ka­bile re­i­si­nin vefat et­mesi üze­rine yeni baş­ka­nına gö­tü­ren Harâm b. Mil­hân (ra.), onun İslam’a baş­tan beri karşı olan tavrı ne­ti­ce­sinde su­i­kaste uğ­radı ve şehid edildi. Bu mü­es­sif olay son­ra­sında haber bek­le­yen diğer 70 sa­habî de sal­dı­rıya uğ­radı ve 2 kişi dı­şında hepsi şehid edildi. Allah ta­ra­fın­dan ken­di­sine bil­di­ri­len bu feci ha­dise son­ra­sında Pey­gam­be­ri­miz (sav.) son de­rece üzüldü 30 veya 40 gün bo­yunca sal­dı­ran ka­bi­le­lere bed­dua et­mişti. Bu ha­dise Müs­lü­man­la­rın ba­şına gelen en büyük fe­la­ket­ler­den biri ola­rak ta­rihi ka­yıt­lara geç­miş­tir. İşte bu ha­di­se­nin baş kah­ra­man­la­rın­dan Harâm b. Mil­han’ın (ra.) tavrı ta­rihe ibret ve­si­kası ola­rak kay­de­dil­miş­tir. O, mek­tup ver­mek için ka­bile re­i­si­nin kar­şı­sında iken sır­tın­dan sap­la­nı­lan bir mız­rakla ya­ra­la­nınca ver­diği ilk tepki onun ve onun ör­nek­li­ğinde ha­kiki bir Müs­lü­ma­nın ölüme ba­kı­şını özet­le­mek­te­dir. O ya­ra­lan­dığı zaman ilk acıyla, “KABE’NİN RABBİNE YEMİN OLSUN Kİ KAZANDIM.”4 diye hay­kır­mış­tır. Allah yo­lunda ölümü cen­net bi­leti ola­rak his­se­den bu sa­habî ken­di­sini şehid eden­lere bile unu­tul­maz bir ders ver­miş­tir.

Enes b. Malik’in (ra.) Teyzesi Ümmü Harâm (r.anhâ): İlk Deniz Şehidi

Me­di­neli ilk Müs­lü­man ha­nım­lar­dan olan Ümmü Harâm (r.anhâ), ilk dö­nem­ler­den iti­ba­ren aktif bir ha­ya­tın içinde olup savaş za­man­la­rında bile ci­hada ka­tı­lıp cephe ge­ri­sin­deki hiz­met­leri sür­dür­müş, as­ker­le­rin yeme-iç­mesi ve ya­ra­lı­la­rın ba­kımı gibi fa­a­li­yet­lerde bu­lun­muştu. Ra­sû­lul­lah (sav.) zaman zaman yu­ka­rıda da be­lir­til­diği üzere süt tey­zesi olan Ümmü Harâm’ın (r.anhâ) evine gider, orada din­le­nirdi. Ümmü Harâm’ın (r.anhâ) ri­va­yet et­ti­ğine göre bir de­fa­sında Rasûl-i Ekrem (sav.) onun evinde öğle uy­ku­sun­dan gü­le­rek uyan­mış, Ümmü Harâm (r.anhâ) niçin gül­dü­ğünü so­runca uy­ku­sunda ken­di­sine üm­me­tin­den fetih mak­sa­dıyla Ak­de­niz’e açı­lan bazı kim­se­le­rin gös­te­ril­di­ğini ve on­la­rın cen­net­lik ol­du­ğunu ifade bu­yur­muş,bunun üze­rine Ümmü Harâm (r.anhâ)  ken­di­si­nin de on­la­rın ara­sında bu­lun­ması için dua et­me­sini is­te­miş, O (sav.) da dua et­miş­tir.5 Ger­çek­ten de Ümmü Harâm 6bu müj­deyi hiç unut­ma­mıştı; hicrî 28 yı­lında Hz. Osman’ın (ra.) ha­li­fe­liği dö­ne­minde ya­pı­lan ve Müs­lü­man­la­rın ilk deniz se­feri olan Kıb­rıs ha­re­ka­tına eşiyle bir­likte iş­ti­rak et­mişti. Ümmü Harâm (r.anhâ), Kıb­rıs’a ula­şıp ge­mi­den in­dik­ten sonra ise bin­diği ka­tır­dan düştü, boynu kı­rı­la­rak şehid oldu ve orada def­ne­dildi.6 Ümmü Harâm’ın (r.anhâ) Kıb­rıs’ta “Hala Sul­tan Tek­kesi” adıyla bi­li­nen, Lar­naka ci­va­rında kabri bugün de zi­ya­ret edil­mek­te­dir. Cen­net öz­le­miyle dua is­te­yen bu müs­tesna insan gü­nü­müz in­sa­nına ör­nek­li­ğini en güzel şek­liyle sür­dür­mek­te­dir.


* Dr. Öğr. Üyesi, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi.

  1. Enfâl, 8/62. ↩︎
  2. Buhârî, “Vasâyâ”, 26. ↩︎
  3. Buhârî, “Savm”, 60. ↩︎
  4. Buhârî, “Cihâd”, 9; Müslim, “İmâre”, 147. ↩︎
  5. Buhârî, “Cihâd”, 3; Müslim, “İmâre”, 160 ↩︎
  6. Buhârî, “Cihâd”, 63. ↩︎